"Gonzalez" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 326.
-
GALICIA
Gaiteiro. Coñecido como Moxenas, foi profesor de gaita e percusión e compositor de pezas para gaita. Formou parte de grupos como Os chavales de Sárdoma, Vento das Cíes, Lembranzas Galegas e Muxicas. Das súas obras destacan Pasodoble de Sárdoma, Cereixas de beade, Foliada para Andrea. Foi nomeado Vigués Distinguido.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Pintor. As súas primeiras obras, mariñas, bodegóns e paisaxes de Castela, amosaron unha paleta de azuis, sienas, ocres e amarelos. As súas viaxes por Europa e o N de África contribuíron á asunción dunha paleta quente. Co paso do tempo foi asumindo unha abstracción ata chegar ao informalismo. Foi un dos integrantes do grupo Nueve Expresiones (1994) e ilustrou o libro Galicia, de E. Rivera Chevremont (1994). En 1974 participou na Exposición ao Aire Libre de Vigo e en 1978 realizou a súa primeira exposición individual en Madrid e, desde entón, realizou numerosas mostras por toda España, das que destacan as antolóxicas celebradas no Museo do Pobo Galego e en 2001 na Casa das Artes de Vigo. A súa obra está, entre outras, nas coleccións Caixanova, Xunta de Galicia e na Fundación Camilo José Cela.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Político e economista. Doutor en Ciencias Económicas pola Universidade de Santiago de Compostela, é catedrático de Economía Aplicada na Universidade da Coruña. Membro do PSOE desde 1977, foi tenente de alcalde da Coruña de 1980 a 1982, e director xeral de Ordenación Pesqueira e Relacións Pesqueiras Internacionais do ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación entre 1982 e 1985. Parlamentario galego na II e III lexislaturas (1985-1993) polo PSOE e senador pola Comunidade Autónoma de Galicia desde a III á VI lexislaturas (1986-2000), ostentou a presidencia da Xunta de Galicia entre 1987-1990. Foi membro das Asambleas Parlamentarias do Consello de Europa, da Unión Europea Occidental e da Internacional Parlamentaria. É autor de Estrutura Económica de Galicia (1992), Os desafíos económicos de Galicia (1996), Galicia, un camiño aberto á renovación (1997), e entre os seus textos sobre temática pesqueira destacan Estrutura da pesca costeira galega (1977),...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor. Da súa produción destacan as pezas de teatro Refuxio, ou por que as volvoretas non podían pousar (II premio no Concurso de Teatro Infantil e Xuvenil do Concello de Xove 1984) e Festa no xardín (I premio no Concurso de Teatro Infantil e Xuvenil do Concello de Xove 1987).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Profesor. Doutorouse en Historia Natural (1870) e foi nomeado catedrático (1872) da facultade de Ciencias da Universidade de Santiago de Compostela. Foi separado da súa cátedra (1875) e encarcerado no castelo de Santo Antón da Coruña, ao se negar a cumprir o decreto ministerial de Orovio (ensinar a moral católica e defender a monarquía) e defender as ideas evolucionistas e darwinistas, que chocaban co pensamento tradicional filosófico. Foi discípulo de Francisco Giner de los Ríos e membro fundador da Institución Libre de Enseñanza.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Escritor e debuxante. Coñecido como Ánxel Johán, en 1918 ingresou no corpo de telégrafos e en 1929 destinárono ás Palmas de Gran Canaria, onde permaneceu ata 1948 e onde o condenaron a morte por apoiar a República. Conmutáronlle a pena logo de cumprir cadea en Las Palmas (1937-1942). De regreso a Lugo, foi profesor de debuxo no colexio Fingoi e no Círculo das Artes e director e fundador da colección de poesía Xistral. Colaborador na prensa escrita, empregou tamén o pseudónimo de Vicente Prado. Como poeta inclúese na Xeración de 1925, e dentro desta no grupo lucense. Vinculado con Luís Pimentel, Ricardo Carballo Calero e Ánxel Fole, espallou a súa produción por xornais e revistas, e publicáronse postumamente os volumes recompilatorios Sonetos de vida e morte (1991) e Obras reunidas (1993). Así mesmo, destaca o seu traballo “Notas encol dos pintores galegos”, publicado en 1951 en Grial. Incorporouse ao grupo A Gadaña e participou con eles na exposición...
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Político e historiador. Catedrático de Dereito Penal en varias universidades españolas. Durante a Segunda República foi deputado a Cortes nas tres lexislaturas (1931-1936) e en 1938 foi nomeado cónsul xeral de España en Xenebra e secretario da delegación española na Sociedade de Nacións. Ao rematar a Guerra Civil marchou a París, Anveres e logo a Nova York, onde se incorporou ao Hunter College como profesor de Literatura e Historia de España. Das súas numerosas obras destacan Emilia Pardo Bazán: novelista de Galicia (1944), Galicia, su alma y su cultura (1954), El arte dramático de Valle Inclán. Del decadentismo al expresionismo (1967), Historia de la literatura española (1965-1972), Historia de Galicia (1980), La Galicia de los Austrias (1980), El reinado de Isabel II en Galicia (1984) e Castelao, propagandista da República en Norteamérica. Pertenceu a diversas academias e foi nomeado doutor honoris causa pola...
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Compositor, director e frautista. Foi fundador do grupo de música de vangarda Aticus 16, co que estreou a súa obra Crisis, para dous recitadores e catorce instrumentos. Como frautista tocou, entre outras agrupacións, coa Orquesta de Cámara de Vigo, coa Orquesta de Cámara de Pontevedra, coa Orquesta Clásica de Vigo, coa Banda Municipal de Tui e coa Banda Municipal de Santiago. Da súa produción destacan Céret, No ferro do rail, Spectro I, Caminar 7.3, O longo Camiño de Santiago, Gregorianus 1 en Sib e Aquaedutus.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor. Cambiou o segundo apelido polo de Cando e colaborou nas revistas Galicia e Revista Gallega. Escribiu varios poemas en galego e publicou obras de teatro en colaboración con A. López Álvarez e Perosterena como De visita (1898), El suicidio de anoche (1899) e La leva (1900).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Xurista. Foi conselleiro do Consejo General de la Abogacía Española e contribuíu á celebración do I Congreso de Dereito Galego en 1972. Foi vicepresidente do Partido Galeguista (1979) e presidiu a Comisión Mixta Deputación-Xunta de Galicia. Foi membro da Academia Galega de Xurisprudencia e Lexislación, da que foi vicepresidente e na que participou na comisión encargada da redacción das Bases do Estatuto de Galicia, do Instituto Español de Derecho Foral, do Instituto Español de Derecho Procesal e da Asociación Internacional de Avogados.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Escritora. Licenciada en Filosofía e Letras pola Universidade de Santiago de Compostela, publicou Os Mornias (Premio Merlín de Literatura Infantil 1992), Brumas de octubre (Premio Gran Angular 1994) Conxurados (1995), Magog (Premio Manuel García Barros 1997), co pseudónimo de María Gándara, Alexandra (1999) e A escura luz do Tíber (2000). Como autora teatral obtivo o Premio Camiño de Santiago 1993 coa obra Nocturno de dragón, en colaboración con Bruno Bernardo, e o Premio de Teatro Profesional Camiño de Santiago de 1994 con Ultreias.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Pintor. As súas primeiras obras partiron do construtivismo para reinterpretar dun xeito moi particular a natureza cunha visión abstracta da paisaxe. Participou, entre outras mostras, no Certame de Artes Plásticas Díaz Pardo.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Toureiro. Coñecido como Luis Miguel Dominguín, foi membro dunha dinastía taurina. Tomou a alternativa na praza da Coruña en 1944 e confirmouna en Madrid en 1946. Destacou pola variedade dos seus recursos coa muleta. Retirouse en 1960 e volveu de novo en 1971 ata que se retirou definitivamente en 1973.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Xornalista. Director da cadea COPE en Galicia. Exerceu como redactor de Antena 3 Radio, xefe de redacción de La Región e redactor xefe do gabinete de comunicación da Xunta de Galicia. Foi un dos fundadores da Asociación de Periodistas de Galicia. Escribiu Aprende que é a empresa sen perderte na economía (1997) e colaborou no volume colectivo De profesión, periodista. Homenaje a Diego Bernal (2002).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Guitarrista. Diplomado en psicoloxía da arte pola École Pratique des Hautes Études de París cunha tese sobre Valle Inclán. Estudiou guitarra en Bos Aires con Pablo Escobar, entre outros docentes, e actuou en varios teatros e emisións radiofónicas da cidade. Comezou a súa carreira pedagóxica ao se instalar en París en 1962, onde exerceu en varios conservatorios, centros socioculturais e participou en programas de cultura do goberno francés. Especialista na historia da guitarra, deu numerosas conferencias e ofreceu numerosos recitais en España, Portugal, Francia, Inglaterra, Países Baixos e Alemaña. Estableceuse en Vigo en 1975, onde exerceu como profesor de guitarra no Conservatorio e fundou e dirixiu a Agrupación Guitarrística Galega e a revista G. V. L. Guitarra-Vihuela-Laúde. Actuou como solista coa Orquestra de Cámara de Vigo e foi o primeiro guitarrista galego en ofrecer un concerto con orquestra.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Avogado e político. En 1976 ingresou no Partido Galego Independente, integrado posteriormente na UCD, agrupación coa que participou na comisión do Anteproxecto do Estatuto e pola que foi elixido deputado pola Coruña no Parlamento de Galicia na I lexislatura (1981-1985). Secretario xeral do Partido Nacionalista Galego (PNG), formou parte do goberno tripartito de F. González Laxe (1987-1990) como conselleiro da Presidencia e Administración Pública e como voceiro do goberno galego.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político. Licenciado en Dereito pola Universidad de Sevilla, iniciou a súa actividade política coa afiliación ás Juventudes Socialistas en 1962 e posteriormente, en 1964, ao PSOE. Comezou a súa actividade profesional como avogado laboralista e como docente na facultade de Dereito da universidade sevillana. Entrou a formar parte da comisión executiva do partido en 1970 e, catro anos máis tarde, foi elixido secretario xeral no Congreso de Suresnes (outubro de 1974). Trala morte de Franco liderou a Plataforma de Convergencia Democrática e formulou a conversión do PSOE nun partido interclasista, dentro da corrente da socialdemocracia europea, que o nomeou vicepresidente da Internacional Socialista (IS) en 1978. A súa proposta foi desbotada no XXVIII Congreso do partido (maio de 1979), polo que dimitiu como secretario xeral, aínda que, meses máis tarde, un novo congreso extraordinario elixiuno novamente. Deputado ao Congreso por Madrid desde 1977, foi presidente do goberno tralas vitorias do...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor e xornalista. Foi redactor xefe de Radio Popular (1972-1979) e dirixiu El Correo Gallego (1970-1972), Radio Popular de Vigo e o seu circuíto galego (1983-1987), Atlántico Diario (1986), a Televisión de Galicia (1987), Antena 3 de Vigo e Pontevedra (1987-1988), Radio Popular de Valladolid e o circuíto castelán da COPE (1988-1989). A partir de 1991 foi director rexional de COPE e, posteriormente, director xeral de Televigo (1998-1999). No eido político, foi delegado provincial do ministerio de Cultura e secretario provincial de UCD en Pontevedra (1979-1981). Ademais, foi deputado autonómico pola UCD na I lexislatura (1981-1985). Publicou El Luciérnaga (1960), 100 años para conseguir la feria de la pesca. La vocación ferial de Vigo (1985), Un siglo de servizo a Vigo. 1886-1986 (1986), Vigo no espello dos nosos avós (1991), El orgullo de ejercer de vigués en la provincia de Pontevedra (1995), Gallegos al volante 1900-1930...
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Galeguista. Realizou estudios de dereito e participou (1967-1977) no relanzamento e actuación do movemento nacionalista galego UPG, da que foi un dos seus dirixentes e coordinador. Durante este período organizou e definiu o nacionalismo para integralo na sociedade galega, actividade pola que foi detido dúas veces. En 1975 organizou o Consello das Forzas Políticas Galegas, plataforma que aglutinaba a UPG, PSG, PGSD, Partido Carlista e Movemento Comunista de Galicia, nun intento de presentar unha alternativa política ao réxime franquista. Desde 1979 é funcionario do concello de Redondela, onde se encarga do departamento de cultura e normalización lingüística. Foi o impulsor da creación do premio de novela longa Eduardo Blanco Amor e desde este concello organizou as primeiras campañas de normalización lingüística, que acadaron proxección en toda Galicia. Foi un dos fundadores da Asociación de Funcionarios para a Normalización Lingüística de Galicia (AFNLG) en 1983, da que é secretario. Inspirou...
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Xornalista. Exerceu como director de relacións externas da TVG, director xeral de La Región Internacional, xefe do gabinete do director xeral da CRTVG e director da Axencia Galega de Noticias (AGN).
VER O DETALLE DO TERMO