"Mos" (Contén)

1. Pertencente ou relativo aos entomostráceos.

2. Crustáceo da división dos entomostráceos.

3. Antiga división dos crustáceos, proposta en 1806 por Pierre André Latreille, que agrupaba os branquiópodos e branquiúros, cefalocáridos, copépodos, cirrípedes, ostrácodos e mistacocáridos.

PERSOEIRO

Político. Foi secretario de Carlos I e, como notario maior, autorizou a súa renuncia en Flandres en favor de Filipe II (1555). Foi secretario dos consellos de Indias e da Inquisición con Filipe II.

1. Relativo ou pertencente aos escamosos.

2. Réptil pertencente á orde dos escamosos.

3. Orde de réptiles de corpo alongado e cilíndrico, cuberto de escamas ou placas córneas escutiformes, co órgano copulador do macho formado por dous hemipenes que se xuntan durante a erección e forman un espermatiduto, e cunha abertura cloacal transversa. Divídense en tres grandes subordes: sauros, anfisbénidos e ofidios.

1. Que ten escuma.

2. Que produce escuma ou se transforma en escuma.

3. Que ten aspecto ou consistencia de escuma.

4. iño que contén, como consecuencia dun método de elaboración especial, gas carbónico de orixe endóxena. En xeral, están feitos seguindo o méthode champenoise ou semellantes. Destaca, entre eles, o champaña francés, aínda que se fan escumosos en case todo o mundo: Alemaña (Sekt), Australia, California (Mumm Cuvée Napa), España (cava), outras rexións de Francia, Italia (Asti Spumante), Nova Zelanda e Sudáfrica (Cap Classique), todos eles brancos. Tamén se producen escumosos rosados e tintos en pequena proporción. En Galicia houbo algúns intentos de facer viños escumosos que non perseveraron. En 1988 e 1989 a Cooperativa Vitivinícola do Ribeiro realizou unha primeira experiencia, sen nome na etiqueta, aínda que no seu día recibiu as denominacións de Nicacham (nin cava nin champaña) e Amadeus. Uns anos despois, a sociedade Caves do Ribeiro lanzou o produto Fin de Siglo, que non tivo moito éxito. As adegas Morgadío e, sobre todo, Adegas das Eiras,...

1. Que é extremado.

2. Que expresa claramente os seus sentimentos e afectos.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Zamora, Castela e León, situado na confluencia dos ríos Tormes e Duero (1.782 h [1996]). Nos últimos anos desenvolveuse unha importante actividade agrícola baseada no cultivo de froiteiras e cereais. Declarada Ben de Interese Cultural (BIC) en 1974, do seu patrimonio cultural destacan o castro de El Castillo, a igrexa de Nuestra Señora de la Asunción e os restos do castelo de dona Urraca.

PERSOEIRO

Poeta, músico e dramaturgo. Coñecido como Juan del Encina, estudiou en Salamanca, pertenceu ao coro da catedral e estivo ao servizo do duque de Alba. En Roma estivo ao servizo dos papas Alexandre VI, Xulio II e León X, e en 1519 ordenouse sacerdote e peregrinou a Xerusalén. A súa obra poética (Cancionero, 1496) reúne composicións de xuventude, de ton popular, e van encabezadas por unha Arte de la poesía castellana, que contén algúns indicios da preceptiva renacentista. Considerado o pai da literatura dramática española, a súa obra supuxo a transición entre o teatro litúrxico medieval e o renacentista. Autor de églogas e composicións dramáticas dialógadas onde se cantaba a vida idealizada do campo, recolle moi diversas temáticas, desde a paixón de Cristo, como na Representación á la santísima resurrección de Cristo (1494), ata os temas profanos, como o Auto del Repelón (1496) ou Égloga de Carnaval y Antruejo (1496), sen esquecer aquelas...