"RCA" (Contén)

DEPARTAMENTOS

Departamento do Perú, atravesado pola Cordillera Occidental (33.318 km2; 1.343.501 h [estim 1996]). A súa capital é Cajamarca (92.447 h [1993]). É un gran centro mineiro, sobre todo de ouro e prata.

PERSOEIRO

Dramaturgo. Estudiou cos xesuítas en Madrid e nas universidades de Alcalá de Henares e Salamanca. Serviu como soldado en Flandres e Lombardía e participou na campaña contra os segadores cataláns. En 1651 ordenouse sacerdote e desempeñou varios cargos eclesiásticos, sendo nomeado capelán maior da Congregación de Presbíteros Naturales de Madrid (1666). Considérase, xunto con Lope de Vega, a figura máis importante do teatro español do século XVII. A crítica recoñeceu dúas direccións na súa produción dramática: por unha banda sitúanse as pezas que responden ao modelo de comedia divulgada por Lope de Vega, con trazos distintivos como a concisión, o enriquecemento técnico ou a simplificación da trama. Pola outra, aquelas obras consideradas paradigma do sistema estético barroco, debido á asimilación da gravidade reflexiva que se espallou a partir da ideoloxía da Contrarreforma. A súa extensa obra clasifícase en distintos xéneros. Na liña de Lope, escribiu comedias de capa e espada (Casa con...

PERSOEIRO

Rei de Dinamarca (1035-1042) e rei de Inglaterra (1040-1042). Fillo de Canuto II e da segunda muller deste monarca, a raíña Emma. Ao morrer o seu pai recibiu o reino de Dinamarca e, axudado pola súa nai, quen desexaba manter a unidade anglodanesa, reinou tamén sobre Inglaterra tralo falecemento de Harold no 1040. Renunciou a calquera aspiración sobre Noruega no 1038, logo dunha entrevista con Magnus o Bo.

PERSOEIRO

Rei de Dinamarca (1080-1086) e sucesor de Harold IV. Durante o seu reinado reforzou o poder real, outorgou á Igrexa numerosos privilexios económicos e someteu os señores feudais. Loitou tamén contra os estonios e, aliado con Olavo de Noruega, emprendeu unha malograda expedición naval para conquistar Inglaterra no 1085. Morreu asasinado xunto co seu irmán nunha revolta dos nobres. Recibiu o alcume de o Santo pola difusión que realizou do cristianismo, castigando con dureza os que non respectaban os mandatos da Igrexa e polo esforzo por protexer as igrexas e mosteiros. Canonizado pola Igrexa Católica, foi declarado patrón de Dinamarca no 1101.

PERSOEIRO

Rei de Dinamarca (1182-1202). Continuou con éxito a expansión territorial iniciada polo seu pai Valdemar I o Grande. Venceu os eslavos da Xermania superior apoderándose da Pomerania, Slesvig-Holstein, Hamburgo, Lübeck e case todo o litoral do Báltico, xunto co rei dos sorabos. Enfrontouse ao Emperador Federico I Barbarrubia no 1183, a quen lle negou a homenaxe feudal polos territorios ocupados do Imperio. No 1200 sufocou unha revolta campesiña contra o bispo Absalón e atribuíuse un poder case ilimitado para evitar novas sublevacións.

GALICIA

Comarca do centro de Galicia, ao L da Dorsal Meridiana, que comprende gran parte da conca do río Avia. Limita ao N coas comarcas do Deza (concellos de Dozón, Lalín e Rodeiro) e Tabeirós-Terra de Montes (concello de Forcarei), ao O coa de Pontevedra (concello da Lama), ao S coa do Ribeiro (concellos de Avión, Cenlle e Leiro) e ao L coas de Ourense (Amoeiro, Coles, Ourense e Vilamarín) e Chantada (concello de Carballedo). Abrangue unha superficie de 552,36 km2nos que acolle unha poboación de 30.566 h (1998), distribuídos entre os concellos de Beariz (1.671 h; 55,97 km2), Boborás (3.560 h; 87,82 km2), O Carballiño (12.170 h; 54,38 km2), O Irixo (2.259 h; 121,05 km2), Maside (3.364 h; 40,04 km2), Piñor (1.641 h; 52,69 km2), Punxín (985 h; 17,08 km2), San Amaro (1.603 h; 28,95 km2) e San Cristovo de Cea (3.313 h; 94,38 km2). O principal núcleo de poboación da comarca é a súa cabeceira,...

1. Nome dado aos carlistas e partidarios do absolutismo reaccionario polos seus adversarios no s XIX.

2. e

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Córdoba, Andalucía, drenado polo río Palancar, no pé das serras de Cara e de Priego (2.887 h [1996]). O clima caracterízase pola súa continentalidade, con fortes xeadas. A principal actividade económica é a agricultura, sobre todo, o cultivo de oliveiras e árbores froiteiras. Os servicios e unha pequena industria téxtil dá emprego ao resto da poboación. Na gandería predomina a cría de gando lanar e vacún. Entre os seus monumentos destaca a igrexa de Santo Domingo, de estilo barroco.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Padrón baixo a advocación de san Pedro.

MUNICIPIOS

Municipio da Ribeira Alta do río Xúquer, Comunitat Valenciana, situado nunha extensa chaira (20.397 h [1996]). A agricultura ten moita importancia para a economía da rexión: destacan os cultivos de árbores froiteiras, principalmente laranxas, e tamén de fabas, millo e trigo.

1. Embarcación de gran tamaño e peso, e de construción rústica.

2. e

3. Dise da persoa desleixada ou patexa.

1. Relativo ou pertencente aos carcarínidos.

2. Peixe da familia dos carcarínidos.

3. Familia de quenllas da suborde dos galeoideos á que pertencen os marraxos.

1. Esqueleto dun animal.

2. Estrutura interna dalgunha cousa, especialmente a que está formada por un conxunto de pezas que sosteñen a caixa ou a cuberta exterior dunha maquinaria e na que ademais se instalan as pezas e compoñentes necesarios para o seu funcionamento.

3. Casco vello e desfeito dun navío ou doutra máquina calquera.

CAPITAIS

Capital do departamento francés de Aude e condado do mesmo nome (43.470 h [1990]). A vila está situada nas marxes do río Aude, nunha chaira fértil. O leito fluvial divide a cidade en dúas La Ville-Basse e La Cité. A primeira sitúase nunha chaira, con amplos bulevares. A segunda é a cidade antiga, situada nun outeiro. A actividade económica principal é a industria téxtil. Foi unha antiga colonia romana desde o s I a C, tamén ocupada polos visigodos, que construíron as primeiras fortificacións (s VI) e polos árabes (728-752). En 1247 pasou a formar parte da coroa francesa. As fortificacións medievais, con dobre recinto e con numerosas torres, teñen dúas portas: a Narbonnesa e a Aude, rematadas no s XIII e restauradas completamente por Viollet-le-Duc a mediados do s XIX. Na cidade vella encóntrase a catedral de Saint-Nazaire (1096-1150), románica, restaurada en parte no período gótico (1270-1320) e o castelo dos condes. Na vila, formada na chaira a partir da expulsión, despois da revolta de...

MUNICIPIOS

Municipio da Comunidad Autónoma de Navarra, drenado polo río Aragón (2.670 h [1996]). A fertilidade do territorio fai da agricultura unha importante actividade e destacan os cultivos de cereais, esparto, legumes e froitas. Tamén é importante a gandería, especialmente a cría de gando vacún e lanar.

1. Forma de relevo erosivo orixinada en pendentes sobre rochas brandas, como por exemplo as arxilas, pola concentración superficial das augas de arroiada en carreiros, da que resultan profundos sucos que ofrecen un aspecto moi degradado.

2. Suco profundo existente nun terreo.

CAPITAIS

Capital da provincia homónima, Arxentina, á beira do río Valle, que forma un val ao O da serra andina de Ancasti (110.269 h [1995]). Típica cidade colonial, presenta un trazado urbano rectangular. O cultivo de algodón e viña, e a cría de gando vacún son as principais actividades económicas. É un importante centro turístico, principalmente no inverno debido á suavidade do seu clima. Fundada en 1559 por Juan Pérez de Zurita co nome de Nueva Inglaterra, no ano 1683 Fernando de Mendoza trasladou esta capital á súa localización actual.