"Rey" (Contén)

GALICIA

Xornalista e poeta. Redactor de El Imparcial, colaborou, entre outras publicacións, en La Ilustración Gallega y Asturiana. Escribiu Una epístola y un poema (1880) e Hierro y fuego (1890).

GALICIA

Editor, neto do fundador de La Voz de Galicia Xoán Fernández Latorre. Propietario e presidente da Corporación Voz de Galicia, un dos maiores grupos de comunicación de Galicia, que engloba La Voz de Galicia, Diario de León, Radio Voz, Voz Audiovisual, Sondaxe e Canal Voz. Licenciado en Dereito, accedeu en 1963 á xerencia do rotativo La Voz de Galicia. Baixo a súa dirección, o xornal, o de maior difusión de Galicia e o sexto de información xeral de España, viviu a súa grande expansión: acometeu unha total renovación técnica, superou os 100.000 exemplares de difusión diaria, creou o sistema de edicións que dá cobertura a toda Galicia e inaugurou o edificio intelixente que alberga a planta de impresión de Sabón (Arteixo) en 1992. En 2001 creou a fundación que leva o seu nome co fin de fomentar o coñecemento e difusión da cultura e contribuír ao estudo, investigación, defensa e creación de medios de comunicación en Galicia en calquera dos seu soportes e que...

GALICIA

Pintora. Formouse na Escuela de Bellas Artes de San Fernando de Madrid (1963-1968) e graduouse en Artes Aplicadas. A súa produción artística estivo marcada pola preocupación polos problemas da sociedade actual e en determinados momentos realizou unha pintura de compromiso e denuncia social. Traballou os grandes formatos con composicións realizadas a partir de grandes manchas de cor e trazos marcados. O seu estilo inscribiuse dentro da nova figuración e a súa temática neofigurativa reduciuse practicamente á representación de torsos de homes e mulleres. Posteriormente preocupouse polas texturas e os materiais e someteu as figuras humanas a unha maior xeometría. Relizou, entre outras obras, a serie de gravados O Metro (1968) e as obras Labregos (estampa popular galega) (1969), O Orzán (1971), Adán (1985), Crusoe (1997) e Dama de Elche (2000).

GALICIA

Actriz. Intérprete do xénero dramático no Teatro María II de Lisboa, participou nas obras Muller que deita as cartas, Abnegação e Vida de un rapaz pobre.

GALICIA

Poeta e mestre. Publicou Frangullas (1910), Lira gallega (1911), Fume de pallas (1912), Frores murchas (1914), A musa da terra (1915) e o poemario bilingüe Latexos. Cantigas da Terra (1925). Deixou inédito un volume titulado Contando cuentos.

PERSOEIRO

Arquitecta. Catedrática emérita da Área de Construcións Arquitectónicas da Escola Técnica Superior de Arquitectura da Coruña. Titulada en 1960, foi a primeira arquitecta de Galicia e a cuarta de España. Foi arquitecta municipal da Coruña. Realizou, entre outras obras, a fonte de Catro Camiños, a Torre de los Maestros ou Torre Dourada e o polígono de Elviña e Zalaeta. Recibiu a Medalla Castelao (2005).

PERSOEIRO

Artista. Traballou a ourivaría, a arquitectura, a escultura e a pintura, cun estilo que se moveu entre o realismo, o expresionismo e o surrealismo. Empregou materiais como o ferro o latón e o cobre, e a súa obra abrangue desde mobiliario, motivos ornamentais e heráldica ata a elaboración de reixas ou representacións escultóricas. Na temática mesturou flora e fauna, seres humanos, temas mariños e fantasías.

GALICIA

Enxeñeiro. Doutor en Enxeñaría de Minas (1964), realizou estudos de restauración arquitectónica na Universidade da Coruña (1994). Director-xerente da empresa NEOR SA, especializouse na restauración arquitectónica de edificios históricos. Membro, entre outras asociacións, da Comisión Galega de Delimitación Territorial e do Consello da Cultura Galega, desde 1985 é secretario da Fundación Rosalía de Castro e desde 1998 presidente da Asociación Española de Casas-Museo y Fundaciones de Escritores. Membro da Escola Cristiá de Galicia e vogal da editorial SEPT, foi secretario executivo do Partido Popular Galego (1977-1979).

GALICIA

Relixioso. Ordenado sacerdote (1890), ingresou na orde beneditina para despois profesar como franciscano (1892). Director de El Eco Franciscano, foi administrador apostólico de Jaén, bispo de Lugo (1920-1927) e senador pola provincia eclesiática de Santiago de Compostela (1921-1922). Escribiu Instruciones breves sobre la Regla de la Venerable Orden Tercera de San Francisco (1897), Instituciones Philosophiae Christianae, El Terciario Franciscano 1872-1897 (1893), La Armonía entre la ciencia y la fe, personificada en el angélico doctor Santo Tomás de Aquino: sermón (...) (1897), Historia del culto eucarístico en la Diócesis de Compostela (1897), La vida orgánica en sí misma y en sus manifestaciones (1901) e Instrución pastoral sobre la sagrada predicación (1918). Foi académico correspondente da Real Academia Galega.

GALICIA

Xornalista e técnico en programación de radio e televisión. Conselleiro delegado de Telecable Compostela, Edicións Correo e Anova Multiconsulting, conselleiro de Ondas Galicia e membro fundador da Axencia Galega de Noticias (AGN). Formado no Centro Superior de Estudios Aplicados de Madrid e na facultade de Ciencias Económicas da USC, foi redactor e xefe de programación da emisora La Voz de Lugo e delegado de El Progreso. Na década de 1970 exerceu como cronista de El Correo Gallego e La Noche, así como noutros diarios e semanarios. Tamén foi correspondente de EFE en Lugo. En 1968 incorporouse a El Correo Gallego como redactor-delegado de Ferrol, ao ano seguinte foi nomeado xerente e dous máis tarde conselleiro-delegado. En 1984 foi nomeado director de El Correo Gallego, labor que compaxinou coa dirección de O Correo Galego (1994-2003), ata a súa conversión en Galicia Hoxe. Durante todos estes anos foi un dos impulsores da renovación tecnolóxica...

PERSOEIRO

Matemático. Foi profesor en Oviedo, en Madrid e en Bos Aires. Ocupouse de diversos aspectos das matemáticas, como os espazos n-dimensionais. Foi autor de obras de texto e de divulgación e de historia das matemáticas.

GALICIA

Arquitecto. Titulado pola Escuela Superior de Arquitectura de Madrid (1928), traballou con Pedro Mariño Ortega, a quen sucedeu como arquitecto municipal da Coruña (1931-1950). Representante destacado do movemento racionalista en Galicia, as súas obras caracterizáronse pola pureza das formas, a sinxeleza decorativa e a economía no deseño. Despois da Guerra Civil Española, evolucionou cara ao historicismo influído pola arquitectura monumentalista alemá. Realizou a urbanización e ensanche de Ferrol (1929) e na Coruña o mercado de Santo Agostiño (1932-1936), xunto con Antón Tenreiro, onde introduciu a técnica do formigón e unha estrutura formal que lembra a das naves industriais, o Estadio Municipal de Riazor (1939-1944), de estilo monumentalista historicista, o Pazo Municipal dos Deportes de Riazor (1970) e diversos edificios de vivendas. No eido do urbanismo, reivindicaba a necesidade dunha planificación racional. Académico desde 1948 da Real Academia de Bellas Artes de Nuestra Señora del...

GALICIA

Musicólogo e director de orquestra. Fundador e primeiro director da Coral Casablanca de Vigo (1957-1988) e director da Coral do Real Club Náutico de Vigo, compuxo 16 pezas galegas de canto coral. Parte do seu traballo está recollido en Escolma de cantigas (1978). Patrón da Fundação Gulbenkian, recibiu a medalla de ouro Marcial del Adalid, a medalla de ouro da Real Academia de Bellas Artes da Coruña e o Premio Reconquista de Vigo.

GALICIA

Sacerdote e escritor. Ordenouse en 1948 e licenciouse en Teoloxía na Universidad de Salamanca. En 1966 trasladouse a Bos Aires e colaborou en La Nación. Escribiu, entre outras obras, Florilegio poético (1949), Doas de vidro (1951), Catro sonetos ao destino dunha rosa (1952), Teoría general de la existencia (1968) e Escolanía de melros (1970). Membro da comisión fundadora do Padroado do Pedrón de Ouro, co Poema das materias sagras (1960), de carácter teolóxico, obtivo o primeiro Pedrón de Ouro. Foi académico correspondente da Real Academia Galega e membro da sociedade mariolóxica Mater Ecclesiae de Braga.

PERSOEIRO

Impresor. Fillo dun recoñecido libreiro compostelán, Francisco Rey, mantivo obradoiros tipográficos e litográficos en Santiago a partir de 1847. Editou numerosas obras, como o Anuario de la Universidad (1857), e os xornais máis relevantes da cidade ata que se instalou na Coruña, a partir de 1857. En 1859, Xosé Rodríguez Ruibal mercou os seus obradoiros e continou o seu traballo.

GALICIA

Perito mercantil e comerciante. Formado na Escola de Belas Artes, emigrou a Bos Aires, onde se converteu nun experto en numismática, música e fotografía. Colaborou en diversas publicacións, como Eco de Galicia e Galicia Moderna, e publicou Septenvirato (1900), Saudades. Recuerdos y memorias de Marineda (1901), Virutas (1913) e Notas de verano (1914). Foi académico correspondente da Real Academia Galega.

PERSOEIRO

Pintor. Coñecido como Gabino, viviu en Barcelona onde recibiu a influencia da pintura catalá e de artistas como Antoni Tàpies. Destacou como debuxante, cultivou o realismo cun estilo postimpresionista e centrouse fundamentalmente na representación de paisaxes, xunto con bodegóns e retratos. Preocupouse pola cor e empregou unha paleta cálida e morna na que destacaron azuis intensos, verdes brillantes, carmíns, rosas e pratas, coa que construía os corpos mediante o emprego da luz. Destacan Mi hermana Carmen (1956), Bodegón (1968), Puerto de Barcelona (1980), Irene e Anna (1988), Vaso con flores (1990), Casa en el Empordá (1996), A modelo (1997) e Camino (1997).

GALICIA

Relixioso e escritor. Ordenado sacerdote (1901), formouse nas universidades de Santiago de Compostela e Madrid. Colaborador d’O Tío Marcos d’a Portela, mantivo unha estreita relación con Basilio Álvarez. En agosto de 1922 participou na creación da produtora viguesa Celta Film, con Antonio Méndez Laserna e Carlos Reguenga Borrajo, unha sociedade formada para a explotación en España e América de filmes relacionados con Galicia e Asturias. Colaborou de forma activa coa primeira obra da produtora, Un viaje por Asturias y Galicia (1922), de Luis Rodríguez Alonso, e en 1926 colaborou na longametraxe Carmiña, flor de Galicia, de Rino Lupo. Seguidor de Lord Byron e Horacio, é autor de Nido de áspides (1911), Remansos de paz, campos de guerra (1915), o poema A Tola de Covas (1917), o poema dramático Amor que vence al amor (1917), a novela La Loba (1918), o drama Cuento del lar (1918), Colón español, hijo de Pontevedra...

GALICIA

Sindicalista. En 1919 participou no Congreso del Teatro de la Comedia en Madrid, representando a seis sociedades obreiras santiaguesas. En 1922 acadou, xunto a Manuel Fandiño Ricart, a integración da totalidade do societarismo de Santiago de Compostela na Confederación Regional Galaica. Colaborou no semanario Lucha Social e en 1925 dirixiu Solidaridad Obrera, o voceiro da CNT galaica. Na Segunda República Española, afastado do activismo obreiro, estivo vinculado ao Centro Federal de Izquierda Gallega e presidiu a Federación Agraria Comarcal. Na década de 1960, colaborou coa revista Vieiros.

GALICIA

Xornalista. Fundou e dirixiu os xornais La Reforma, La Cruz de Santiago (1885) e La Bandera de Santiago (1887).