"UIT" (Contén)

GOLFOS

Golfo situado no NO de Panamá, aberto ao mar das Antillas. Ao O atópase a península Valiente.

PERSOEIRO

Duque de Aquitania e de Gascoña (685?-735). Rexeu o territorio comprendido entre os Pireneos, o Atlántico, o Loire e o Ródano, e chegou a traspasar este. En 717 foi recoñecido como soberano por Khilperico II de Neustria-Austrasia e aliouse con el para loitar contra Carlos Martel, pero foi derrotado en 718 ou 719. Ao ano seguinte fixo as paces con Carlos e entregoulle a Khilperico. En 731 aliouse co valido da Narbonense, o bérber Munussa, que se sublevara contra Córdoba, pero este foi derrotado en Libia por ‘Abd al-Ra ḥ mān ibn ‘Abd Allāh al-Gāfiquī. En 732 al-Gāfiquī tomou Bordeos, desfixo as tropas aquitanas e saqueou Poitiers, ata que foi derrotado e morto por Carlos Martel.

PERSOEIRO

Pediatra. Catedrático de Pediatría da Universidade de Santiago de Compostela e xefe do departamento de Pediatría e Puericultura do Hospital Xeral de Galicia, formouse cos profesores M. Suárez en España, M. Lust en Bruxelas, H. Hungerland en Giessen e M. Debre en París. Dentro do seu labor de investigación destaca a tipificación dun tipo de displasia denominada condrodisplasia metafisaria tipo Peña. Escribiu numerosos artigos para diversas publicacións, como Anales de Pediatría e Acta Pediátrica Española, dirixiu diversos traballos de investigación e colaborou co artigo “Le trataiment de la meningite tuberculose dans Clinique Universitaire de Saint-Jaques de Compostelle” na obra Les Antibiotiques dans l’enface (1952). É tamén autor dos artigos “Las Mucopolisacaridosis: un nuevo capítulo de la patología humana” (1966), “Enfermedad de Morquio y eliminación urinaria del queratrosulfato” (1966) e “Algunos estudios en la displasia ectodérmica congénita” (1966)...

PERSOEIRO

Rei de Aquitania (817-838), fillo de Ludovico Pío e de Ermengarda. En 817 recibiu o goberno, a título de rei, de Aquitania, a marca de Tolosa e algúns condados en Borgoña. A nova distribución que en 820 realizou o emperador sobre os seus estados atopouse coa oposición dos seus fillos. Morreu dous anos antes ca o seu pai e os seus dereitos foron asumidos polo seu fillo Pipino.

PERSOEIRO

Rei de Aquitania, fillo e herdeiro de Pipino I de Aquitania. Foi proclamado rei por algúns señores de Aquitania en oposición a Carlos II o Calvo. Estivo ao lado do seu tío Lotario I, contra Luís II de Alemaña e Carlos II o Calvo, na Batalla de Fontenoy-en-Puisaye (841), pero Lotario I abandonou cando os tres irmáns se puxeron de acordo en Verdun (843). En 845, polo Tratado de Saint-Benoit-sur-Loire, Carlos cedeulle toda Aquitania agás Poitou, Santogne e Angoumois. O mal goberno dos ministros e a súa neglixencia deron lugar a unha revolta que permitiu a intervención de Carlos II o Calvo (848), que desposuíu a aqueles dos seus estados, que recobraron en 850. Aliouse cos normandos e sarracenos para facerlle fronte ao seu tío e isto descontentou aos seus súbditos, que o abandonaron (852) e aceptaron novamente a señoría de Carlos. Caeu en mans deste, quen o fixo ingresar como monxe en Saint-Médard. Fuxiu do mosteiro e volveu reinar do 853 ao 855, e aínda noutras ocasións,...

1. Humor cardinal, na medicina antiga, que era segregado polo organismo xunto coa atrabile, a bile e o sangue.

2. Humor viscoso e acuoso que segregan algúns órganos, especialmente as membranas do nariz.

3. Líquido que algúns enfermos, particularmente os alcohólicos, expulsan pola boca polas mañás en xaxún.

1. Que segrega pituíta.

2. Relativo ou pertencente á hipófise ou glándula pituitaria.

PERSOEIRO

Escritor. Os seus textos estiveron marcados pola controversia semipelaxiana e a defensa da doutrina de santo Agostiño. Escribiu De gratia et libero arbitrio, contra Casiano, e Pro Augustino responsiones ad capitula obiectorum vicentiarum. Foi secretario do Papa León I. A súa festividade celébrase o 25 de xuño.

PERSOEIRO

Poeta. Figura destacada do movemento representado pola academia literaria Arcadia Lusitana (1756), escribiu sobre todo églogas e elexías, en que se manifesta a tradición clásica de Ribeiro e Camões.