"cc" (Contén)

Cesare Bonesana.

Realizador cinematográfico italiano. Dirixiu numerosos filmes de denuncia contra a opresión das autoridades civís e familiares, o exército e contra todo tipo de poder. O erotismo e o estupro son outras temáticas tratadas por este realizador. Dirixiu La colpa e la pena (A culpa e a pena, 1961), La Cina è vicina (A China está próxima, 1967), Marcia Trionfale (Marcha triunfal, 1977), Gli occhi e la bocca (Os ollos e a boca, 1982), Diavolo in corpo (O diaño no corpo, 1986) e Il Principe di Homburg (O Príncipe de Hamburgo, 1995). Obtivo o Oso de Prata de Berlín en 1990 por La condanna (A condena).

Método utilizado para a análise cuantitativa e cualitativa de azucres redutores, especialmente a glucosa, presentes en diferentes tipos de mostras, por exemplo en líquidos orgánicos. Baséase na precipitación do óxido de cobre.

Estado da India (88.752 km2; 73.600.000 h [estim 1994]). A capital é Calcuta. Ocupa a parte occidental da rexión de Bengala. A maior parte da poboación activa dedícase á agricultura, sobre todo ao cultivo do arroz. Os núcleos urbanos principais son Calcuta, Howrah, Garden Reach, Bhātpāra, Kharagpur, Burdwān e Asansol. O bengalí é a lingua máis falada. A relixión predominante é o Hinduísmo, pero hai unha minoría islámica. O estado, creado canda a indepedencia da India (1947), inclúe a maioría das rexións hindús da antiga provincia de Bengala. Posteriormente foi ampliado coa anexión de diversos territorios: en 1950 o estado de Koch-Bihār, en 1951 a cidade de Chandernagor e no 1956 algunhas áreas de fala bengalí de Bihār.

Editorial fundada en Pontevedra por Celso Emilio Ferreiro, director literario, Sabino Torres, director de edicións, Emilio Negreira, Rafael Alonso, como ilustrador, e Manuel Cuña Novás a finais de 1948. Dedicouse enteiramente á edición de poemarios, que saían do prelo na imprenta Gráficas Torres, que tiña establecida en Pontevedra o pai de Sabino Torres. Trátase da primeira empresa editora que publicou algúns libros en lingua galega trala Guerra Civil. Malia isto, o seu primeiro volume titulado Madrigal, obra de Emilio Negreira, saíu do prelo en castelán en 1949. Outros títulos publicados en castelán foron Como el río (1949), de Sabino Torres, Gárgolas (1950), de Tomás Barros e El dios de los precipicios (1925) de José Ruibal Argibay. Entre os publicados en galego destacan: Poemas de ti e de min (1949), de Xosé María e Emilio Álvarez Blázquez, Dona do corpo delgado (1950), de Álvaro Cunqueiro, Anxo de terra (1950), de Carballo...

Antigo sector occidental da cidade de Berlín que constituíu un land da República Federal de Alemaña entre 1949 e 1990. Abranguía unha superficie de 480 km2 e estendíase polos tres sectores da cidade ocupados ao remate da Segunda Guerra Mundial polos exércitos francés, británico e estadounidense. A Constitución do primeiro de outubro de 1950 estableceu unha cámara dos deputados e un senado, que exercía as funcións executivas. O goberno de ocupación interaliado continuou exercecendo a súa xurisdición nas materias de seguridade e nas relacións de Berlín coas autoridades estranxeiras. No ano 1990 o Berlín Occidental fusionouse co Berlín Oriental, co fin de constituír o novo Berlín reunificado e converterse en capital de Alemaña.

Reacción característica das pentosas e dos ácidos urónicos que ocorre ao quentalos en condicións axeitadas con ácido clorhídrico para producir a súa rápida conversión en furfural; este dá lugar, con orcinol e cloruro férrico, a coloracións avermelladas ou rosadas que poden ser extraídas con n -butanol. En análises clínicas, foi substituída por métodos enzimáticos automatizados.

Acción militar que tivo lugar en La Bicocca, localidade italiana da Lombardía, preto de Milán, onde os franceses e os suízos foron vencidos polas forzas imperiais de Carlos V, comandadas por Próspero Colonna e polo marqués de Pescara no 1522.

Que fai referencia ou que funciona en dúas direccións.

Reacción química que se produce nos seres vivos.

División dunha superficie ou corpo xeométrico en dúas partes iguais.

Aplicación bixectiva.

Familia xenovesa datada desde principios do s XIII. Deu gran número de políticos, militares e financeiros, entre os que destacan: Simone Boccanegra (? - ? 1363). Primeiro duque de Xénova (1339-1344 e 1356-1363). Unha revolta popular e xibelina elevouno á cabeza suprema da República de Xénova, e unha conxura nobiliaria obrigouno a depoñer o poder (1344); no ano 1356 foi reelixido. Foi o protagonista da obra Simón Boccanegra (1843) de García Guttierrez, na que se basea a ópera homónima de Verdi (1857). Egidio Boccanegra (? - Sevilla 1367) foi almirante de Castela. Dirixiu as operacións navais do sitio de Algeciras (1342-1344) e estableceu o bloqueo marítimo de Xibraltar (1349). A causa da súa adhesión a Enrique II de Trastámara (1366), cando este perdeu a guerra foi executado. Ambrogio Boccanegra (? - Palma del Río 1373) foi almirante de Castela, nomeado por Enrique II. No ano 1372, a súa flota, no sitio de La Rochelle, derrotou...