"Az" (Contén)

PARROQUIA

Parroquia baixo a advocación de san Xoán que dá nome ao concello de Mazaricos, onde se atopa a capital municipal.

GALICIA

Concello da comarca de Xallas, situado no O da Comunidade Autónoma de Galicia, ao SO da provincia da Coruña, e situado a 42° 56’ de latitude N e 8° 58’ de lonxitude O. Limita ao N cos concellos de Vimianzo, Zas (Terra de Soneira), Santa Comba (Xallas) e Dumbría (Fisterra), ao L cos de Negreira (A Barcala) e Outes (Noia), ao S cos de Outes (Noia), Carnota e Muros (Muros) e ao O co de Dumbría (Fisterra). Abrangue unha superficie de 187,3 km 2 nos que acolle unha poboación de 5.170 h (2007), distribuída nas parroquias de Alborés, Antes, Arcos, Beba, Chacín, Coiro, Colúns, Corzón, As Maroñas, Mazaricos, San Fins de Eirón e Os Vaos. A súa capital é o lugar da Picota, na parroquia de Mazaricos, situada a 124 km da cidade da Coruña e a 55 km de Santiago de Compostela. Está adscrito á arquidiocese de Santiago de Compostela e á ao partido xudicial de Muros.
Xeografía física
Mazaricos localízase nunha área prelitoral que pertence ao chanzo que desde a Dorsal...

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Mazaricos. De estilo neoclásico, data de finais do s XVIII e principios do s XIX e ten planta de cruz latina cunha soa nave. A capela maior presenta planta rectangular e cóbrese con bóveda de canón apuntada reforzada cun grande arco triunfal. A ábsida complétase cun retablo barroco que tapa o fondo e as capelas laterais comunícanse coa nave central por medio de arcos apuntados. No exterior destaca a torre de planta cadrada dividida en tres corpos.

1. Espiga de millo.

2. Cantidade de la, fío ou estopa que se coloca dunha vez no fuso.

3. Peza metálica ou doutro material con forma de cilindro arredor da que se enrola o fío nunha máquina de coser ou nun tear.

PERSOEIRO

Mariño e político. Participou nas expedicións de Xoán de Lángara (1772 e 1774) e en 1783 ascendeu a xefe de escuadra. Defendeu Cádiz (1797) contra a escuadra de Horatio Nelson e en 1801 foi separado do servicio, a petición de Napoleón I Bonaparte, por opoñerse aos seus plans navais. En 1808 Xosé I Bonaparte nomeouno ministro de Mariña e en 1809 delegado rexio para organizar Galicia. Na Coruña anunciou o resarcimento dos gastos ocasionados pola guerra e os abusos franceses, pero o seu labor diplomático foi inútil e tivo que fuxir xunto cos franceses cando os exércitos populares se fixeron coa situación.

MUNICIPIOS

Municipio de Murcia, situado na costa do golfo homónimo (20.841 h [2001]). Posúe industrias metalúrxicas aínda que a principal actividade económica é a agricultura, cun importante crecemento do regadío, seguido da pesca, do turismo e da minería.

1. Relativo ou pertencente ao pobo mazateco ou á súa lingua.

2. Individuo do pobo mazateco.

3. Pobo que habita nas proximidades de Huantla e Teotitlán (Oaxaca). En época precolombina os mazatecos poboaban a rexión chamada olmeca, no estado de Veracruz.

4. Lingua otomangueana do phylum amerindio que fala o pobo mazateco.

CIDADES

Cidade do estado de Sinaloa, situada en México (380.509 h [2000]). É o principal porto mexicano da costa pacífica, e un importante núcleo industrial.

MUNICIPIOS

Municipio de Cantabria, situado ao pé da serra Calva, e drenado polo río Saja, ao SO de Torrelavega (1.846 h [2001]). O núcleo do termo é Luzmela.

1. Relativo ou pertencente ao mazdeísmo.

2. Seguidor do mazdeísmo.

PERSOEIRO

Atamán dos cosacos de Ucraína. Estivo do lado do tsar Pedro I de Rusia   no comezo da Guerra Nórdica (1700-1721), pero coa intención de asegurar a independencia de Ucraína, asinou un acordo con Carlos XII de Suecia. Vencérono xunto cos suecos en Poltava (1709).

1. Cansar ou debilitar moito a alguén.

2. Sentir alguén gran cansazo ou debilitamento.

1. Martelo de madeira que pode ser de diferentes tamaños.

2. Instrumento para mazar o liño.

3. Instrumento para mazar o leite que ten no extremo do mango unha roda.

4. Martelo grande que usa o ferreiro para estirar o ferro.

5. Ferramenta para axustar as rodas do carro ao eixe cando estas están frouxas.

6. Artiluxio que se emprega para moldear ou bater o ferro, que consta dunha roda hidráulica que lle transmite o movemento de rotación á árbore, e que leva unhas pezas que tropezaban alternativamente co cabo do mango, facendo que o mazo se levante e golpee enriba da engra.

7. Peza do carro coa que se asegura a cuña que se pon nas rodas.

MONTES

Monte situado na parroquia de Verducido (A Lama). O seu cumio acada os 782 m de altitude.