"eo" (Contén)

PERSOEIRO

Pintor. Militar de profesión, instalouse en Vigo en 1950. Especializouse na realización de acuarelas. As súas obras, fundamentalmente paisaxes, caracterízanse pola perfección do debuxo, pola pincelada solta e ampla e polos contrastes de dous planos de cor. Realizou exposicións en diversas cidades españolas. Recibiu a Medalla de Ouro da Bienal de Pontevedra en 1972 e 1975, a Medalla de Plata do XLII Salón de Otoño de Palma de Mallorca (1983) e o Premio Nacional de Pintura Ejército 1986. A súa filla María Luisa Heredero (Vigo 10.1.1963), coñecida como Mariola Heredero, cultiva tamén a acuarela.

PERSOEIRO

Escultor. Traballou en Madrid, Salamanca e París (1913). Cun estilo sobrio, tallou en pedra obras realistas, inspiradas na arte exipcia antiga, cunha temática animalista e bustos, nús e retratos. Legou a maior parte da súa obra ao Estado español.

PERSOEIRO

Médico. Doutorouse en Medicina en 1907 en Madrid. Foi discípulo de S. Ramón y Cajal. En 1911 estudiou farmacoloxía co Dr. Schmiedeberg en Estrasburgo. Desde a súa licenciatura dedicouse de forma preferente á patoloxía e seguiu formándose en gastroenteroloxía. Foi catedrático de Terapéutica da Universidad de Madrid (1912) e membro da Real Academia de Medicina de Madrid (1919). En 1922 demostrou a inconstancia da hiperclorhidria no ulcus. Xunto con G. Marañón escribiu Manual de medicina interna (1916). Foi un dos máximos impulsores do desenvolvemento da farmacoloxía moderna en España e gran mestre de terapéutica e gastroenteroloxía. Foi nomeado presidente da Sociedad Española de Patología Digestiva y de la Nutrición en 1933, desempeñando esta función ata o ano 1936. Foi presidente do Consejo Nacional de Cultura (1933), membro de cinco academias americanas, e membro de honor e medalla de ouro de numerosas academias españolas.

PERSOEIRO

Escritor húngaro. De orixe xudía e como promotor do sionismo, propuxo a reconstrución dun Estado xudeu fundamentado na raza con Der Judenstaat (O estado xudeu, 1895) e Altneuland (Vella terra nova, 1902).

1. Que está formado por elementos de distinta natureza ou que teñen propiedades diferentes.

2. Aplícase á reacción que se produce entre substancias que están en fases diferentes.

PERSOEIRO

Político alemán. Membro do Deustche Demokratische Partei, foi membro do Reichstag (1924-1928; 1930-1933). Profesor no Colexio de Ciencias Políticas de Berlín, foi expulsado polos nazis en 1933. Cofundador do Demokratischen Partei Deutschlands (1946), participou na redacción da Constitución da República Federal (1948-1949). Foi o primeiro presidente da República Federal de Alemaña (1949-1959).

PERSOEIRO

Químico. Estudiou nas universidades de Budapest, Berlín e Friburgo. Traballou nas universidades de Manchester, onde colaborou con Ernest Rutherford, Viena e Copenhaguen, onde colaborou con Niels Bohr, e logo traballou no Instituto Bohr de Física Teórica. En 1923 descubriu, xunto con D. Coster, o hafnio en minerais de circonio, onde as teorías de Bohr predecían a súa existencia. A partir de 1934, Hevesy comenzou a estudar a utilización dos isótopos radioactivos, especialmente o fósforo, como indicadores de fenómenos químicos e biolóxicos, polo que se lle outorgou o Premio Nobel de Química en 1943. Das súas obras destacan Element Hafnium (1925), A manual of radioactivity (1939), Indicadores radioactivos (1948), e Adventures in radioisotope research (1962).

1. Relativo ou pertencente aos hidnáceos.

2. Boleto da familia dos hidnáceos.

3. Familia de afiloforais de basidiocarpo carnoso ou coriáceo, con papilas revestidas polo himeneo.

1. Relativo ou pertencente ás hidrocaritáceas.

2. Planta da familia das hidrocaritáceas.

3. Familia de hidrocaritais de flores actiomorfas, hipóxinas e trímeras, e de froitas baciformes. Comprende unhas 100 especies de herbas acuáticas como as do xénero Elodea.

1. Relativo ou pertencente ás hidrofiláceas.

2. Planta da familia das hidrofiláceas.

3. Familia de solanais constituída por plantas herbáceas de flores actimorfas e a miúdo pentámeras e froitos capsulares. Consta dunhas 170 especies propias de América do Norte.

1. Relativo ou pertencente aos hidroideos.

2. Cnidario da orde dos hidroideos.

3. Orde de cnidarios da clase dos hidrozoos xeralmente coloniais e con alternancia de xeracións entre pólipos e medusas no seu ciclo biolóxico (a hidra é unha excepción). As colonias, a miúdo moi ramificadas, son frecuentes en todos os mares. Tamén hai especies de auga doce.

1. Relativo ou pertencente ás higroforáceas.

2. Boleto da familia das higroforáceas.

3. Familia de agaricais con láminas grosas, cerosas e espaciadas, con basidios longos, sen veo parcial, e con esporada branca.

1. Cerimonia do casamento.

2. Composición nupcial da lírica clásica, cantada a coro cando a esposa era acompañada á casa do esposo.

1. Relativo ou pertencente ás himenofiláceas.

2. Pteridófito da familia das himenofiláceas.

3. Familia de pteridófitos, da orde das eufilicais, que presentan os esporanxios sobre un receptáculo e protexidos por un indusio, e anel completo. Atópanse fundamentalmente nos bosques húmidos das montañas intertropicais.