"AN" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 28709.

  • PERSOEIRO

    Químico inglés. Traballou no campo da cinética das reaccións químicas. Son relevantes os seus estudios da cinética química dalgúns enzimas bacterianos. En 1956 compartiu con Sem’onov o Premio Nobel de Química polas súas achegas á cinética química.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Área de influencia dunha cidade, para a que esta exerce funcións comerciais e administrativas de xeito inmediato.

    2. Territorio, segundo o dereito internacional na época de expansión colonial, que se estendía tras dun sector costeiro colonizado que se consideraba baixo a influencia do estado colonizador aínda que non o tivese ocupado efectivamente.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • IGREXAS

    Igrexa parroquial situada en Cangas. Construída en estilo románico a finais do s XII, ten unha soa nave. Cóbrese con bóveda de canón. No interior destaca o retablo cunha representación do inferno. A portada é románica, ten dúas arquivoltas apoiadas en dous pares de columnas, e o tímpano presenta decoración escultórica rudamente tallada. A espadana é de dous vans semicirculares e está coroada por un frontón triangular en que se abre outro pequeno van. No adro atópase o cruceiro, obra de Xosé Cerviño García.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Conxunto de puntos dun espazo n-dimensional tales que as súas coordenadas satisfan unha ecuación lineal. Os hiperplanos teñen propiedades alxébricas análogas á dos planos en coordenadas cartesianas.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ás hipocastanáceas.

    2. Planta da familia das hipocastanáceas.

    3. Familia de sapindais integrada por unha vintena de árbores de follas opostas palmatipartidas, de flores cigomorfas pentámeras e de froitos capsulares.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que ten a propiedade de facer diminuír o nivel da glicosa no sangue.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Aplícase á substancia que ten a propiedade de diminuír o nivel de lípidos no sangue.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Antipapa (217-235). Presbítero de Roma (212), opúxose ao Papa Calisto e foi elixido papa polos seus seguidores (217). Adoptou abertamente unha postura cismática contra a oficial dos papas san Ceferino, san Calisto e san Ponciano (217). O cisma prolongouse durante o pontificado de Urbán I e Ponciano. Capturado durante a persecución de Maximino, foi desterrado xunto ao Papa Ponciano á illa de Sardeña, onde realizaron traballos forzados. Ambos renunciaron ao pontificado para rematar co cisma e procurar a unidade para todos os cristiáns. Morreron mártires o mesmo ano e enterráronos nas catacumbas de Roma. A súa festividade celebrábase o 22 de agosto, pero a reforma litúrxica posterior ao Concilio Vaticano II eliminouno do calendario litúrxico universal.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • (s III) Mártir cristián. Como carcereiro gardaba a prisión onde encarceraron a san Lourenzo e, pola coraxe amosada por este ante o martirio, converteuse ao cristianismo. Na iconografía viste clámide militar romana ou armadura medieval, con espada ou puñal ao cinto; e leva como atributos as chaves de gardián do cárcere. A súa festividade celébrase o 13 de agosto.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Silabario xaponés que está composto de 45 sílabas e 6 letras.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Nome que recibiu na Antigüidade a Península Ibérica. A primeira división provincial da Hispania a efectos administrativos realizouse en 197 a C entre a Hispania Citerior e a Hispania Ulterior, establecéndose o límite entre ambas as dúas nas fronteiras preexistentes entre as poboacions de iberos, celtiberos e celtas dunha banda e turdetanos, lusitanos e celtas meridionais pola outra. No s I Augusto dividiu a Ulterior en Bética e Lusitania, mentres a Citerior, que non cambiou os seus límites, pasou a denominarse Tarraconense. Entre 284 e 305 Diocleciano realizou unha nova distribución da Hispania nas provincias: Tarraconense, Cartaxinense, Bética, Lusitania e Gallaecia. Entre 370 e 400 creouse a provincia Baleárica. A división provincial perdurou ata a chegada dos musulmáns.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Provincia romana que recibiu este nome pola súa proximidade xeográfica a Roma e que comprendía inicialmente a costa mediterránea e o val do Ebro. Contou cun gobernador desde 197 a C e a súa capital foi Cartago Nova. En 27 a C Augusto estableceu unha nova división das provincias, pero a Citerior, que conservou os seus límites, pasou a denominarse Tarraconense e converteuse nunha provincia imperial. Durante o goberno do Emperador Caracalla separouse a provincia Hispania Nova Citerior Antoniniana, que comprendía o NO peninsular, da Tarraconense.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Sociedade sen ánimo de lucro fundada en 1976 coa finalidade de complementar, por medio da acción cidadá, a conservación e defensa do patrimonio cultural e natural levada a cabo polo Estado. Integrada en Europa Nostra, desde 1978 encárgase da xestión dos premios que esta organización outorga. En 1997 promoveu a constitución da Fundación Hispania Nostra para la Conservación del Patrimonio.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Provincia romana que recibiu este nome pola súa distancia respecto da metrópole e que comprendía inicialmente o val do Guadalquivir. Dirixida por un gobernador nomeado polo Senado romano desde 197 a C, a súa capital foi Corduba (Córdoba). Foi dividida polo Emperador Augusto nas novas provincias Lusitania e Bética (27 a C).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Institución fundada por Archer Milton Huntington en Nova York (1904) coa finalidade de promover o estudo e o coñecemento da cultura hispánica en EE UU. Publica a Revue Hispanique e editou estudios e reimpresións de obras. Ten unha biblioteca con 200.000 manuscritos e 18.000 libros editados antes de 1701, entre outras obras. O seu museo ten unha importante colección de obras de arte da Península Ibérica, principalmente pinturas do s XIII ao s XX, de artistas como El Greco, Francisco de Zurbarán ou Joaquim Sorolla.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente a España.

    2. Relativo ou pertencente a Hispania.

    3. Relativo ou pertencente á historia, á lingua ou á cultura española.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Conxunto dos países que falan español.

    2. Características comúns dos pobos de cultura e lingua hispánica.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • La Española.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. ocábulo, expresión ou xiro idiomático propios do castelán ou que proceden del.

    2. Afección a España ou ao que estea relacionado con ela.

    3. Conxunto de estudios sobre a cultura hispánica, especialmente os achegados por investigadores estranxeiros. O hispanismo comezou en Alemaña a finais do s XVIII, relacionado co prerromanticismo e co romanticismo. Os irmáns Schlegel foron os seus abandeirados, seguidos de Jacob Grimm, Herder, Wolf, Humboldt e, posteriormente, de Meyer-Lübke, Vossler e Rohlfs, entre outros. Estivo impulsado en diferentes lugares por diversos autores e institucións. Na Universidade de Toulouse (Francia) publicouse o Bulletin Hispanique e na de Liverpool o Bulletin of Hispanic Studies. En Italia publicáronse os Quaderni Iberoamericani, de Bertini, e os Studi di Letteratura Spagnola. Tamén hai que engadir os investigadores estadounidenses (A. M. Huntington, Iakov Malkiel, María Rosa Lida, Hatzfeld, Leo Spitzer, A. S. Morby e Rivers, entre outros), as revistas Hispanic Review e Hispania, e a The Hispanic Society of America. Existe, ademais, a Asociación Internacional...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao hispanismo.

    2. Estudioso da cultura hispánica.

    VER O DETALLE DO TERMO