"qu" (Contén)

1. Relativo ou pertencente aos eosuquios.

2. Réptil da orde dos eosuquios.

3. Orde de réptiles, da subclase dos diápsidos, caracterizados por ser lagartos con dentes no padal. Existiron dende finais da Era Primaria ata o comezo da Secundaria. Pertence a esta orde o xénero Thadeosaurus.

1. Relativo ou pertencente ao pobo dos equaesos.

2. Individuo do pobo prerromano dos equaesos.

3. Pobo prerromano do Conventus Bracarensis, situado, segundo Plinio, entre os callaecos e os limicos. Puídose estender polo val do Salas e as vertentes occidentais da serra do Larouco. Na epigrafía documéntanse varias inscricións nas que aparecen individuos deste pobo.

REXIÓNS

Rexión da República Democrática do Congo (403.292 km2; 4.789.000 h [estim 1994]). A capital é Mbandaka.

REXIÓNS

Rexión de Sudán (197.969 km2; 1.406.181 h [1993]). A capital é Juba.

1. Relativo ou pertencente aos equeneidos.

2. Peixe da familia dos equeneidos.

3. Familia de peixes mariños, da orde dos perciformes, de ata 90 centímetros de lonxitude, de cor gris, cunha banda negra bordeada en branco que atravesa o corpo; caracterízase por presentar a primeira aleta dorsal transformada nunha ventosa que lles permite fixarse a animais mariños de gran tamaño. Cada especie ten preferencias por certos hospedeiros e escollen entre quenllas, raias, peixes lúa, atúns, peixes espada, peixes martelo, sapoconchos, baleas e golfiños; todos eles teñen en común o feito de seren animais peláxicos. Poden fixarse tanto no exterior coma no interior da boca ou da cavidade branquial, e incrementan a succión deslizándose cara a atrás, e poden soltarse nadando cara a adiante. Poden fixarse aos cascos das embarcacións, de onde procede a lenda de que podían reter e dirixir os barcos. Aliméntanse de pequenas presas que capturan eles mesmos e dos crustáceos que se fixan sobre a superficie do seu hospedeiro. Empregáronos os caribes e os taínos para capturar sapoconchos e quenllas,...

1. 1. Calidade dunha persoa de obrar ou actuar dunha forma xusta e comedida.

   2. Calidade dunha cousa, como un xuízo ou un reparto, que é xusto e imparcial.

2. Adaptación da norma xurídica ás particularidades de cada caso concreto para evitar unha interpretación ríxida dos preceptos legais, de acordo co esquema xeral das normas xurídicas. A apliación da equidade ten a súa orixe no dereito romano. En España, a equidade debe ponderarse na aplicación da lexislación, aínda que as resolucións xudiciais só poden basearse na equidade nos casos que esta o contemple.

1. Calidade de equidistante.

2. Diferencia de altitude entre dúas curvas de nivel dun mapa topográfico, que depende da escala do mapa e do tipo de relevo.