"qu" (Contén)

1. Relativo ou pertencente aos equinodermos.

2. Deuteróstomo do filo dos equinodermos.

3. Filo de animais mariños, principalmente bentónicos, de endoesqueleto de simetría radial ou bilateral -ás mais das especies con cinco partes ou raios iguais- calcario espiñento e formado por placas. Presentan un sistema acuífero, consistente nunha serie de vasos internos cheos de líquido -que penetra a través da placa madrepórica situada na parte dorsal do animal- e que serve para as funcións locomotora, adhesiva, alimentaria, sensorial e respiratoria. Teñen un sistema nervioso sinxelo formado por un anel ao redor da boca e nervios radiais, e non presenta nin cabeza nin cerebro. Tamén posúen series de pés ambulacrais que serven para desprazarse e capturar o alimento, e pedicelarios que cumpren a súa función na limpeza, e incluso na defensa, inxectando nalgúns casos veleno. O principal sistema de defensa dos equinodermos constitúeno as espiñas, que nalgúns casos poden resultar velenosas e tóxicas. Tamén poden presentar autotomía e desprenderse dunha parte do seu corpo, como un brazo, ou no...

1. Relativo ou pertencente aos equinoideos.

2. Equinodermo da clase dos equinoideos.

3. Clase do filo dos equinodermos formada por animais de corpo globuloso ou hemisférico, limitado por un dermatoesqueleto de placas mineralizadas e xustapostas unidas rixidamente entre elas. Sobre as placas do exoesqueleto articúlanse, en tubérculos mamilares, unhas pugas móbiles que serven como sistema locomotor e como órgano de defensa. Coñécense popularmente co nome de ourizos de mar.

1. Acción de equipar.

2. 1. Conxunto de cousas necesarias para que algo funcione.

   2. bens de equipamento

      Conxunto de bens materiais, tales como plantas industriais, maquinaria, instalacións, servicios, etc, necesarios para o funcionamento dunha unidade de produción. Equivale ao concepto de capital fixo.

   3. equipamento urbano

      Espacio urbanizado, edificado ou non, destinado a usos públicos (educativos, sanitarios, culturais, recreativos, de abastecemento e de transportes). Os equipamentos constitúen elementos fundamentais para a mellora da calidade de vida dos cidadáns, ao lles permitir o seu enriquecimento cultural, a mobilidade, o acceso ao ensino e á asistencia sanitaria, e ao incrementar as alternativas para o emprego do tempo de ocio. Normalmente, as áreas destinadas a estes usos localízanse na periferia das cidades, onde o prezo do solo é máis alcanzable e onde resulta posible acondicionar as infraestruturas precisas para un acceso ás instalacións masivo, cómodo e rápido. En moitas ocasións, a inauguración dun determinado tipo de equipamento provoca unha revalorización da área en que se localiza, que experimenta un incremento da cobertura de servicios privados en función da cantidade de usuarios e da frecuencia coa que se utiliza a instalación, e tamén do propio carácter do centro. O desenvolvemento destas...

1. Prover a alguén ou algo do que é necesario para un fin determinado.

2. Proverse de algo necesario.

1. Considerar iguais ou semellantes dúas ou máis persoas ou cousas poñéndoas ao mesmo nivel.

2. Facer que algo sexa semellante.

3. Facerse iguais ou equivalentes dúas ou máis cousas.

1. Repartición equitativa dunha magnitude, unha variable ou unha propiedade entre as diferentes partes dun todo.

2. Principio que establece que, en todo sistema físico en equilibrio térmico, a enerxía se reparte segundo os diversos graos de liberdade, a cada un dos que corresponde unha enerxía cinética kT/2, onde k é a constante de Boltzamann e T a temperatura absoluta do sistema.

1. Conxunto de cousas, como roupa ou obxectos, necesarias para equipar a alguén.

2. 1. Conxunto de ferramentas, instrumentos, máquinas ou aparatos especiais para efectuar un traballo, unha actividade ou para facer funcionar unha instalación.

   2. Conxunto integrado por un ordenador e todos os periféricos conectados a el.

3. 1. Grupo de persoas organizado para levar a cabo un obxectivo determinado.

   2. equipo de redacción/editorial

      Conxunto de redactores e técnicos editoriais que, dirixidos por un director de edición, contribúen á redacción e realización dunha obra lexicográfica, enciclopédica ou doutro tipo.

4. Colectivo de persoas que de forma organizada disputan unha competición deportiva en representación dunha sociedade ou club, e que obteñen unha clasificación conxunta ao remate da mesma.

5. Equipos que se crearon en Galicia no ano 1985 como elementos de apoio aos centros educativos no ámbito do diagnóstico, orientación e integración dos escolares. Naceron como resultado da fusión doutros dous elementos que actuaban no ámbito escolar: o Servicio de Orientación Escolar e Vocacional (SOEV) e os Equipos Multiprofesionais. Ambos tiñan carácter estatal ata que, despois do traspaso de competencias en Galicia (1982), foron regulados baixo dependencia autonómica (1983) e continuaron funcionando ata a creación dos EPsA. Estaban formados, principalmente, por psicólogos e pedagogos, aínda que nalgún caso existían tamén asistentes sociais, e no ano 1986 incrementáronse de forma xeneralizada con especialistas en audición e linguaxe. As súas principais funcións eran: a prevención educativa, detección precoz das deficiencias, valoración pluridimensional, elaboración e seguimento de programas de desenvolvemento individual, orientación escolar, asesoramento e información aos profesores titores...

PUBLICACIÓNS

Publicación deportiva aparecida en 1984 en Santiago de Compostela. Subtitulouse “Revista gallega de deportes”. Dirixida por Gonzalo Rey Lama, contou coa colaboración de Jesús Lodeiro, Emilio Navaza e Víctor Tobío.