"AND" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 3994.

  • GALICIA

    Pintor. Realizou un lenzo co tema da Adoración dos Reis para o refectorio do mosteiro de San Martiño Pinario (1671).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Sindicalista e xornalista. Coñecido co alcume de Alejandro Silvetti, emigrou a Arxentina en 1905, onde traballou en Bos Aires como zapateiro especializado en alpargatas e foi representante do gremio na Federación de Obreros del Calzado. Tralo atentado contra o xefe de policía bonaerense (1909), foi deportado a España, trasladándose posteriormente ao Brasil. En São Paulo colaborou no xornal anarquista La Bataglia. En 1911 trasladouse a Montevideo, onde fundou o Sindicato de Obreros Ebanistas y Anexos e axudou a crear a Federación de Trabajadores de la Madera, ademais de colaborar no seu xornal Aurora. Foi secretario xeral do Consejo Federal de la Federación Regional Uruguaya, e colaborador do seu xornal Solidaridad, así como doutras publicacións como Crónicas Subversivas e El Anarquista. Desde 1915 residiu en Rio de Janeiro, Montevideo e Bos Aires e colaborou nos xornais Na Barricada e La Protesta e participou na fundación...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Artista visual. Licenciado en Historia da Arte na Universidade de Santiago de Compostela, realizou estudios de belas artes na Universidade de Vigo. Participou, entre outros, no Obradoiro C. Boltanski (CGAC). Desde 1995 realizou exposicións en distintas cidades de Galicia, tanto individuais como colectivas, como Proxecto Europeo Cultura, Paisaje Litoral (Pontevedra, 1998); In Córpore Sano. 75 anos de arte e deporte en Galicia (Vigo, 1998), coa obra Xogo imposible; e Arco 2002 coa performance rotulada en relevo tonto el que lo lea.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Política. Foi presidenta de Novas Xeracións do Partido Popular da Coruña desde 1994 e deputada no Congreso pola circunscrición da Coruña na VI (1996-2000) e VII (2000) lexislaturas, nas que foi membro das comisións de Sanidade e Consumo, Administracións Públicas, Regulamento e da comisión mixta para o estudo do problema das drogas.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Profesión dos actores do teatro e en xeral da xente que se dedica ao mundo do espectáculo.

    2. Conxunto de comediantes ambulantes que percorrían as vilas, onde organizaban espectáculos de tipo cómico popular. Orixinarios da Idade Media e herdeiros dos xograres, desapareceron coa proliferación de compañías profesionais e estables.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Grupo de teatro creado en Vigo por Eduardo Hernández Rúas. Nel formáronse actores, directores ou escenógrafos como Avelino González, Cándido Pazó, Xoán Goberna, Miro Magariños ou Carlos Alonso. Entre os seus espectáculos cómpre citar Burla e realidade de Sancho (1975), con textos de varios autores; O Catecismo do Labrego (1976), creado a partir da obra de Valentín Lamas Carvajal; Recital de poesía escenificada (1977); A corte miragreira (1978), sobre un texto de Domingo Mirás; I érase unha vez (1980), sobre textos de varios autores; Animación na rúa (1981); Tres pezas curtas (1982), con textos de Čekhov; ou Arroutadas (1983). Participou e promoveu diversas iniciativas para a normalización da vida teatral, entre as que hai que salientar as tentativas de crear unha compañía estable de teatro.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Agrupación artística creada en 1943 na Coruña por Luís Iglesias de Souza. Desenvolveu un amplo labor de difusión teatral con moi diversas iniciativas, desde o teatro radiofónico ata as lecturas dramatizadas, actividade que levaron a cabo nas Veladas de Invierno, nas que presentaban autores clásicos e contemporáneos, fundamentalmente da literatura castelá. Tamén realizaron espectáculos a partir de autos sacramentais e textos de autores clásicos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Que ou quen forma parte da farándula.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Duque de Parma e Piacenza (1586-1592). Coñecido como O Gran Capitán, estivo ao servizo da Coroa de Castela. Combateu na Batalla de Lepanto (1571) e foi lugartenente xeral de Catalunya (1576-1577). En 1577 dirixiu os tercios italianos que, trala Batalla de Gembloux (1578), recuperaron as provincias católicas do S dos Países Baixos. Antes de morrer, Xoán de Austria nomeouno capitán do exército e gobernador dos Países Baixos (1578-1582), cargo que lle confirmou Filipe II. Tentou reunir as provincias valonas e en 1579 ocupou Maastricht e asinou a Unión de Arras (1579), na que se deu validez ao Edito Perpetuo e se decidiu a saída dos tercios casteláns de Flandres. O enfrontamento coas provincias do N, a Unión de Utrecht, produciuse trala proclamación do duque de Anjou como gobernador de Flandres (1581) e obrigouno a abandonar o sitio de Cambrai (1581) e asediar Anveres, que non capitulou ata 1585. En 1590, Filipe II enviouno a Francia para prestar axuda á Liga Católica no asedio de...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Crónica composta entre 1087 e 1106 por un autor anónimo hispanoárabe. A crónica, que conta a historia da conquista de Al-Andalus, escribiuse utilizando as obras de al-Rāzī e Ibn Hayyān e traduciuse ao castelán en 1889.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Nadador. Criado en Vigo e fillo de galegos, foi o primeiro olímpico galego, ao competir nas probas de 400 m e 1.500 m libres dos Xogos Olímpicos de Londres 1948.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Xesuíta e lingüista. Exerceu o seu labor pastoral entre os araucanos en Chile. Publicou unha gramática do araucano (Arte de la lengua general del reino de Chile, 1764). Coa a expulsión dos xesuítas dos dominios da Coroa española (1767), refuxiouse en Italia, onde publicou, en defensa da Compañía de Xesús, Memoria católica (1783).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Termo do latín dos chafoutas, ou xerga dos albaneis, e tamén do verbo dos daordes, ou xerga dos telleiros, que corresponde á voz ‘fechadura’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Institución creada o 11 de marzo de 1991 en Ferrol. A primeira xunta directiva estivo presidida por Xavier Carro Garrote, quen instaurou a celebración de campionatos provinciais de gaitas e un campionato nacional que terá lugar cada ano en Cabeza de Manzaneda. Nesta primeira etapa creáronse os seus diferentes órganos, entre os que destaca o Comité de Graduación como estamento consultivo-interpretativo e editouse o regulamento rexedor dos campionatos, que se comezaron a organizar en Xinzo de Limia. Nunha segunda etapa, contou coa presidencia de Fernando Dopico Blanco (1994-2000) e, posteriormente, de Manuel Garrido Rodríguez.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Federación creada en 1986 co obxectivo de divulgar a música de banda como tal, a través de festivais e da súa publicación O son dun pobo; atender todo tipo de xestións de carácter administrativo, xurídico ou fiscal para conseguir que as bandas de música se atopen en situacións e condicións legais durante a realización das súas actividades musicais, formativas ou lúdicas; crear e fomentar a música para banda a través de festivais, concursos, composicións por encarga, intercambios, certames, etc; informar de todo aquilo que fai referencia ás bandas de música populares (concursos, prazas, oposicións, subvencións, certames); e formar as agrupacións como conxunto e os directores das mesmas coa intención de acadar un mellor nivel musical para elas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Elector de Brandenburgo (1640-1688) e duque de Prusia (1657-1688), fillo do elector Xurxo Guillerme I. Trala fin da Guerra dos Trinta Anos (1618-1648) recibiu a Pomerania oriental. En 1656 rompeu a súa alianza con Polonia cando esta foi invadida por Suecia e Rusia, co que conseguiu o ducado de Prusia. Impulsou a unión administrativa e de tributos nos seus estados e iniciou o recrutamento regular para manter un exército permanente. Fundou varias colonias en África occidental e a Biblioteca Real de Berlín.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Elector e margrave de Brandenburgo (1417-1440), e burgrave de Nuremberg (1417-1440), fillo do burgrave Federico V. Iniciou a dinastía Hohenzollern. Apoiou a Sexismundo I de Hungría na súa elección como rei de Xermania e este, a cambio, concedeulle os títulos de elector e margrave.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Rei de Prusia (1740-1786), fillo de Federico Guillerme I. Rebelouse contra a educación imposta polo seu pai e tentou fuxir a Inglaterra en 1730, pero foi descuberto e fixérono prisioneiro. En 1740 accedeu ao trono prusiano e iniciou unha política militar de carácter expansivo. Durante a Guerra de Sucesión austríaca (1740-1748) ocupou a rexión de Silesia, ao tempo que lle ofrecía a súa axuda a María Tareixa de Austria a cambio da propia Silesia. Na Guerra dos Sete Anos (1756-1763), malia as derrotas fronte aos exércitos austrorrusos, conseguiu asegurarse Silesia. En 1772 repartiuse Polonia con Catarina II de Rusia, polo que engadiu aos seus territorios a Prusia polaca, Gdańsk e Thorn, e en 1779 obtivo os principados franconios de Baviera. Durante a Guerra de Sucesión de Baviera constituíu o Fürstenbund, unha alianza cos principes alemáns co fin de frear os intentos de Austria por reconstituír o Sacro Imperio Romano Xermánico. Expoñente do despotismo ilustrado europeo, reorganizou a...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ES-TRAD;mso-fareast-language: Federico I de Prusia

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor ruso. Despois da Revolución traballou no Comisariado de Instrución Pública e formou parte do grupo Os Irmáns Serapion. Da súa produción destacan as novelas Goroda i gody (Cidades e anos, 1924), Transvaal (1926), Brat’ja (Irmáns, 1927) e Pokhiščenije Evropy (O rapto de Europa, 1933-1935).

    VER O DETALLE DO TERMO