"Abe" (Contén)

CIDADES

Cidade do condado de Dyfed, no País de Gales, Gran Bretaña (8.666 h [1981]). Centro de servicios (mercado e porto), de veraneo e cultural (University College of Wales, 1872; National Library of Wales, 1916).

1. Labor que consiste en facer sucos paralelos na terra co arado.

2. Primeiro suco que se abre na terra ao comezar o traballo de labradío.

3. Xugada ou parella de bois de labor.

1. abellón.

2. Instrumento que imita o zunido do abellón e que se emprega como xoguete infantil.

3. Que molesta continuamente, tanto polo que di como polo que fai.

1. Observar, interesarse ou entremeterse no alleo con disimulo e sen ser visto.

2. Provocar nunha persoa molestias, desgustos ou sensacións semellantes.

1. Que adoita informarse dos asuntos alleos con disimulo.

2. Que causa molestia ou fastío.

1. Árbore da subfamilia das abietoideas que pertence aos xéneros Abies, Picea, Pseudotsuga ou Tsuga. Caracterízase por ter acículas perennes que non sobrepasan os 35 mm, presentes só nos macroblastos.

2. Árbore de ata 45 m de altura, de cortiza branco-grisalla, acículas de ata 3 cm fendidas no ápice, e piñas ergueitas de ata 20 cm que se desfán ao madurar. É propia das montañas do sur e centro de Europa e queda restrinxida, na Península Ibérica, aos Pireneos e ao Montseny. En Galicia introduciuse como cultivo ornamental.

3. Árbore de ata 50 m de altura, de cortiza grisalla, acículas de 3,5 cm e piñas ergueitas de ata 18 cm. É unha especie propia do Cáucaso que se cultiva en Galicia como ornamento.

4. Árbore de ata 55 m de altura, con acículas de ata 3 cm, e piñas pendurantes de ata 10 cm con brácteas nas que sobresaen tres dentes anchos. En Galicia emprégase para repoboacións e en usos ornamentais.

5. Árbore de ata 25 m de altura, con acículas de 2,5 cm e piñas ergueitas de ata 15 cm. Localízase nas montañas de Málaga e Cádiz, e no Atlas africano. En Galicia aparece cultivada como planta ornamental.

6. Árbore de ata 60 cm de altura, con acículas de 1,8 cm e piñas pendurantes de 2,5 cm. Cultívase para a obtención de madeira no norte de Europa, e en Galicia emprégase como ornamento.

7. Árbore de ata 50 m de altura, con acículas de 2,5 cm rematadas en punta e inseridas nas poliñas sobre un pequeno coxín, e con piñas pendurantes de ata 15 cm. É natural do centro e norte de Europa.

1. Ave duns 76 cm de lonxitude, de plumaxe castaña pinta e riscada de escuro, patas longas e de cor verde, cunha voz semellante ao muxido dun boi. É de hábitos crepusculares e vive en humidais con grandes extensións de vexetación palustre. Repartida polo Paleártico, inverna na África tropical e Asia meridional. Na Península a maioría das parellas localízanse na albufeira de Alcúdia, no delta do Ebro e nos humidais do Empordá. En Galicia só está rexistrada como aniñadora nas Ribeiras do Louro.

2. Ave duns 66 cm de lonxitude, de aspecto moi semellante ao abetouro común. Propia de Norteamérica, aparece como divagante en Galicia e noutros puntos de Europa occidental.

1. Cubrir con betume.

2. calafatear.