"Arga" (Contén)

1. Relativo ou pertencente ao ácido margárico.

2. Ácido graxo que se presenta en forma de cristais insolubles en auga e solubles en disolventes orgánicos, a partir do que se obtén a margarina por reacción coa glicerina.

1. Planta herbácea, dos xéneros Bellis e Argyranthemum, da familia das asteráceas, que presenta follas basais espatuladas, alternas e opostas, inflorescencias en capítulo coas lígulas brancas e as beiras de cor púrpura, e froito en aquenio, sen vilano. A substancia de reserva é a inulina, que substitúe o amidón.

2. Inflorescencia en capítulo, das plantas herbáceas, da familia das asteráceas, que está formada por pequenas flores pentámeras, denominadas flósculos, dispostas sobre un receptáculo, e flores liguladas. A inflorescencia está rodeada de brácteas verdes que conforman un invólucro.

3. Molusco gasterópodo, do xénero Trivia (T. monacha e T. arctica), da familia dos trívidos, de aspecto moi similar, que poden localizarse na zona infralitoral. Están presentes nas costas galegas, así como no Océano Atlántico e no Mar do Norte. A cuncha é de cor branca, duns 1,2 cm aproximadamente, con espira curta e superficie pálida recuberta por pequenos sucos. De aspecto similar a un gran de café, diferéncianse entre elas porque a especie T. monacha ten tres pequenas manchas redondeadas escuras no dorso da cuncha. Son carnívoras e aliméntanse de ascidias.

4. Perla dos moluscos.

5. Silicato de alumínico cálcico, de fórmula Al 2 Ca(Si 2 Al 2 O 10 )(OH) 2 , que pertence ao grupo das micas e que cristaliza no sistema monoclínico. É translúcida ou de cor branca.

6. 1. Nó mariñeiro que se fai para tentar acurtar temporalmente un cabo ou para que deixe de traballar unha certa parte demasiado gastada.

   2. Cada un dos nós que hai na corda dunha sonda.

7. Roda dun material flexible, de forma semellante á flor homónima, que ten na periferia os caracteres que, por percusión e a través dunha cinta tintada, imprimen no papel dalgunhas máquinas de escribir e impresoras.

PERSOEIRO

Mártir. Filla dun pagán, a súa ama de cría converteuna ao cristianismo. O gobernador romano quixo casar con ela e, ao ser rexeitado, ordenou o seu martirio. Na iconografía represéntase como unha rapaciña que viste a túnica e o manto das virxes romanas. Os seus atributos xerais son a palma do martirio e o libro; e os persoais unha cruz e un dragón baixo os seus pés, que representa o demo; pero tamén pode levar unha coroa de perlas na cabeza. A súa festividade celebrábase o 20 de xullo, pero a reforma litúrxica posterior ao Concilio Vaticano II eliminouna do calendario litúrxico universal.

PERSOEIRO

Arquiduquesa de Austria, filla do Emperador Maximiliano II e de María de Austria. O seu curmán, Filipe II de Castela, quixo facela a súa quinta muller, pero ela rexeitouno e profesou no convento de Las Descalzas Reales de Madrid, co nome de sor Margarida da Cruz, xunto con súa nai.

PERSOEIRO

Raíña de España e Portugal, filla do arquiduque Carlos, duque de Estiria, e neta do Emperador Fernando I. Como arquiduquesa de Austria, casou co Rei Filipe III.

PERSOEIRO

Duquesa de Florencia e de Parma, filla natural do Emperador Carlos V e de Margarida van der Gheist. Casou en 1536 con Alessandro de Medici, duque de Florencia, e en 1539 con Octavio Farnese (Octavio I de Parma). Escollida polo seu medio irmán Filipe II como gobernadora dos Países Baixos (1559-1567), buscou a colaboración dos elementos moderados da nobreza flamenga, pero a presión dos radicais acentuou as reivindicacións autonomistas e relixiosas dos moderados. Filipe II non quixo ceder no terreo relixioso, polo que as diversas faccións da nobreza flamenga uníronse arredor dos mesmos obxectivos no Pacto de Breda (1566). Filipe II desautorizou a súa política, ao enviar ao país un exército real comandado polo duque de Alba, polo que dimitiu (1567) e se retirou a Nápoles.

PERSOEIRO

Raíña de Navarra (1305-1315), filla do duque Roberto II de Borgoña. Casou en 1305 co Rei Luís I de Navarra (Luís X de Francia). Acusada de adulterio e de maxia, o seu marido fíxoa asasinar.

PERSOEIRO

Raíña de Navarra, filla de Enrique II de Francia e de Catarina de Medici. Casou en 1572 con Enrique III de Navarra (Enrique IV ; de Francia), pero o Papa Clemente VII anulou o matrimonio por ter numerosos amantes. Conservou o título de raíña ata a súa morte.

PERSOEIRO

Relixiosa dominicana, filla do Rei Bela IV e sobriña de santa Isabel de Hungría. Foi abadesa do convento fundado nunha illa do Danubio entre Buda e Pest. Na iconografía viste hábito dominicano. O seus atributos son un lirio e un libro cunha coroa real aos pés. A súa festividade celébrase o 18 de xaneiro.

PERSOEIRO

Duquesa de Madrid, filla do duque Carlos III de Parma. Ao ser asasinado este (1854), fuxiu a Venecia, onde coñeceu o pretendente á coroa de España, Carlos, duque de Madrid, con quen casou en 1867.

PERSOEIRO

Raíña de Francia, filla de Ramón Berenguer V, conde de Provenza. Casou con Luís IX de Francia. En 1258 Xaime I de Aragón fíxolle doazón dos seus eventuais dereitos sobre o territorio de Provenza, agás Montpellier e o seu señorío, no Tratado de Corbeil.