"Aso" (Contén)

ENTRADA LARGA

Estado de África occidental, limita ao N e ao O con Mali, ao L con Níxer e Benin e ao S con Togo, Ghana e a Costa de Marfil (274.400 km2; 11.305.000 h [1996]). Esténdese entre os 15° e 9° de latitude N e os 5° e 2° de lonxitude L. A capital é Ouagadougou.
Xeografía física
O territorio está formado por un altiplano cristalino (granito, gneis, cuarcitas) de 200 a 300 m de altitude media, recuberto de lateritas, lixeiramente inclinado cara ao S e atravesado polos vales do Volta Negro, o Volta Branco e o Volta Vermello, que flúen en dirección S para formar o Volta en Ghana. Ao L corren pequenos afluentes irregulares do Níxer. No SO do país o altiplano de Sikasso acaba na escarpa de gres de Banfora. O clima é tropical, moi árido, especialmente no extremo N e NL do país; a época de choivas ten lugar de xuño a outubro, pero diminúen de S a N (de 1.000 mm a 250 mm) e as temperaturas aumentan na mesma dirección en Ouagadougou, a mínima é de 11,5°C en...

GALICIA

Actor, director e autor teatral. Coñecido artisticamente como Quico Cadaval, foi o impulsor do movemento de contacontos xurdido en Galicia a mediados da década dos noventa. Comezou a súa andaina no teatro da man do Pequeno Obradoiro, para participar posteriormente en montaxes de O Moucho Clerc (Da Vinci levaba razón, de Roland Topor no ano 1987) e do Centro Dramático Galego (Agasallo de sombras, de R. Vidal Bolaño en 1984). Como director puxo en escena: Días sen gloria, de Vidal Bolaño para Teatro do Aquí (1993), Squash, de Ernesto Caballero (1995) ou A voda dos moinantes, de Synge (1996) para a Compañía de María, Como en Irlanda, espectáculo baseado en dous textos de Synge e Antón Villar Ponte para o Centro Dramático Galego (1996) ou Un lunar vermello (con pintiñas azuis), de Pilar Pereira para a Compañía de Pilar Pereira. Tamén é importante o seu papel de adaptador teatral, destacando a versión Memoria...

PERSOEIRO

Pintor italiano. Discípulo de seu pai Giovanni Cambiaso (Cambiaso, Xénova 1495 - 1577?), formouse nun certo rafaelismo a través das ensinanzas de Perin del Vaga e de Pordenone. Traballou en Xénova, onde decorou ao fresco lugares sagrados como a catedral de San Lorenzo (1559-1562) e algúns palacios. En 1583 Filipe II chamouno a El Escorial, onde pintou as bóvedas do presbiterio e do coro. Con curiosidade propia do manierismo, ensaiou a cuadratura ou descomposición dos volumes pitóricos en poliedros e o contraste entre a luz e a sombra, polo que se converteu nun dos precursores do tenebrismo. Entre as súas obras destacan Adoración de los pastores e Cristo ante Caifás.

1. Municipio do Principado de Asturias, situado no alto val do río Nalón (2.118 h [1996]). A capital é Campo de Caso. A economía baséase nas minas de carbón, na agricultura de secaño e na gandería, sector que se complementa coa avicultura.

2. 1. Calquera situación ou circunstancia que se pode dar entre todas as posibles.

   2. Feito ou situación dalgún interese que sucede ou que pode suceder.

   3. Realización concreta dun feito ou dun suceso determinado.

   4. Cuestión ou asunto determinado.

3. 1. Cada manifestación particular dunha enfermidade. OBS: Tamén se emprega a expresión caso clínico.

   2. Cada un dos enfermos que sofre unha doenza determinada.

4. Xuízo que se lle presenta a un avogado ou xuíz.

5. ...

1. 1. Calquera situación ou circunstancia que se pode dar entre todas as posibles.

   2. Feito ou situación dalgún interese que sucede ou que pode suceder.

   3. Realización concreta dun feito ou dun suceso determinado.

   4. Cuestión ou asunto determinado.

2. 1. Cada manifestación particular dunha enfermidade. OBS: Tamén se emprega a expresión caso clínico.

   2. Cada un dos enfermos que sofre unha doenza determinada.

3. Xuízo que se lle presenta a un avogado ou xuíz.

4. Feito investigado pola policía para tentar esclarecelo.

5. ...

MUNICIPIOS

Municipio do Principado de Asturias, situado no alto val do río Nalón (2.118 h [1996]). A capital é Campo de Caso. A economía baséase nas minas de carbón, na agricultura de secaño e na gandería, sector que se complementa coa avicultura.

PERSOEIRO

Escritor, publicista e profesor. Foi profesor de filosofía na Universidad de Madrid, onde influíu na formación de Julián Besteiro. Tamén exerceu no colexio internacional, fundado por Nicolás Salmerón, e na Institución Libre de Enseñanza, na que figura xa na primeira xunta facultativa de 1876. Na ILE ocupou o cargo de director de segundo ensino e dirixiu o Boletín de la Institución Libre de Enseñanza, no que colaborou con 17 artigos entre 1880 e 1892. Realizou unha análise da situación educacional en Galicia e escribiu, entre outros, os artigos “Institución Libre de la Enseñanza” (1882), publicado en La Ilustración Gallega y Asturiana, e “Una misión pedagógica” (1885), publicado en Revista de España, onde analiza a situación das escolas de párvulos de Pontevedra e da Coruña. Publicou ademais La enseñanza del idioma (1889) e traduciu Los orígenes de la civilización, de Lubbock. Preparou o libro póstumo de Sanz del Río Análisis del pensamiento...

RIOS

Río afluente do Sil pola esquerda. Nace da confluencia, na parroquia de Casoio (concello de Carballeda de Valdeorras), de dous tributarios, o Valborrás e o Riodolas, que drenan respectivamente o macizo de Trevinca e a serra do Eixe. Cun curso de dirección SL-NO drena as parroquias de Lardeira, Riodolas, A Portela do Trigal, Casoio, Viladequinta, Robledo e Sobradelo (todas do concello de Carballeda de Valdeorras), onde queda represado polo encoro ao que lle dá nome, antes da súa desembocadura, logo dun percorrido duns 20 km. Verte ao Sil un caudal medio de 2,4 m3/s.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Carballeda de Valdeorras baixo a advocación de san Xulián.

ENCORO

Presa sobre o río Casoio, afluente do Sil, na parroquia de Sobradelo (concello de Carballeda de Valdeorras).

1. Acción e efecto de unir dúas persoas en matrimonio.

2. 1. Cerimonia mediante a que dúas persoas contraen matrimonio.

   2. Banquete co que se festexa a unión matrimonial de dúas persoas.

3. Casamento feito sen reflexión.