"Rin" (Contén)

1. Marca rexistrada coa que se comercializou dende o ano 1898 o ácido acetilsalicílico.

2. Calquera analxésico.

PERSOEIRO

Historiador e literato. Foi cronista da casa de Savoia. É autor de Delle rivoluzioni della Catalogna (1644), crónica moi ben documentada do Corpus de Sangue.

1. Calidade de astrinxente.

2. Forza coa que os adobos, de calquera natureza, reaccionan coa pel. A astrinxencia determina a velocidade de fixación e a cantidade de adobo fixado sobre as peles. Un dos factores que máis inflúen na reactividade do coláxeno cos adobos é o pH; así, nos taninos vexetais, a astrinxencia é máis elevada en valores baixos de pH, mentres que a maior parte dos adobos minerais son máis astrinxentes a valores altos de pH. A temperatura determina en todos os casos un aumento de astrinxencia.

1. Que astrinxe os tecidos orgánicos.

2. Nome xenérico dos produtos químicos de natureza orgánica e inorgánica que teñen a propiedade de contraer as capas superficiais da pel, coagulando as proteínas e dándolle ao mesmo tempo un medio protector superficial, como desinfectantes, para eliminar os microorganismos por coagulación das súas proteínas. Os sales de aluminio, de ferro, cromo, chumbo, mercurio, zinc e circonio, e o xofre, son astrinxentes de orixe mineral. Tamén son astrinxentes a tintura de benxuí, a infusión de ratania, os taninos, a resorcina e outros de orixe vexetal. O alcohol ao 40-60% produce unha suave astrinxencia. En cosmética, os astrinxentes forman parte da formulación de dentífricos, desodorizantes, po para diminuír a cor avermellada da cara, locións para cerrar os poros da pel, locións contra a acne, locións capilares tónicas, locións contra a caspa e produtos para despois do afeitado. En Medicina, empréganse como antiinflamatorios, aínda que moitos, en concentracións elevadas, actúan como cateréticos.

1. Peixe da familia dos aterínidos.

2. Familia de peixes da orde dos ateriniformes á que pertence o piardo.

1. Que pertence á familia dos ateriniformes.

2. Peixe da orde dos ateriniformes.

3. Orde de peixes ao que pertence a familia dos aterínidos.

1. Acción e efecto de atrincheirar ou de atrincheirarse.

2. 1. Estrutura de trincheiras para a defensa dunha posición militar.

   2. Toda obra defensiva, permanente ou de campaña.

1. Defender un terreo con trincheiras, parapetos ou barricadas fronte a un ataque inimigo.

2. Poñerse a cuberto do inimigo en trincheiras.

3. Colocarse, normalmente, nun lugar de difícil acceso.

4. Tomar unha resolución e perseverar nela para manter unha actitude malia os posibles atrancos ou defenderse contra acusacións, reproches, instancias ou pretensións.

IGREXAS

Igrexa parroquial románica dos ss XII-XIII situada no concello de Allariz. Foi construída polos regulares da Orde de Santo Agostiño co fin de gardar os restos de santa Mariña, filla dun gobernador romano da Limia. Trátase dun sinxelo edificio de tres naves, que cristianiza unha construción antiga (o forno da Santa Mariña), que rematan noutras tantas ábsidas semicirculares. O proxecto inicial da igrexa incluía unha cuberta de bóvedas cuadripartitas na nave central que non se chegaron a construír; a variación entre o proxecto inicial e o deseño actual foi posible debido a que a cabeceira se construíu, xunto cos muros perimetrais, antes ca o interior. Os arcos de acceso ás ábsidas son semicirculares, dobrados, cunha lixeirísima tendencia a apuntarse e de sección rectangular, apoiándose en columnas encaixadas mediante capiteis estilizados e no propio muro. Enriba do arco triunfal de cada capela ábrese un rosetón. Tanto os arcos forneiros como os feixóns son apuntados, dobrados e de sección...