"ALE" (Contén)

Partido político neofascista italiano, creado en 1947, que se baseou nos postulados da República Social Italiana. Entre 1948 e 1993 tivo representación parlamentaria, pero foi excluído das alianzas do goberno ata o afundimento do sistema de partidos políticos italianos da posguerra. Integrado en 1994 na coalición Polo delle Libertà, cambiou o nome polo de Alleanza Nazionale e conseguiu algún ministerio no goberno xurdido nas eleccións de marzo. En 1995 o partido renunciou explicitamente ao antisemitismo e aos elementos máis antidemocráticos do fascismo.

Organización creada en Santiago de Compostela en 1986 ao abeiro do BNG. Defínese como feminista, nacionalista, anticapitalista e autónoma. Funciona mediante asembleas de zona e conta cunha coordinadora nacional. Realizaron campañas de mobilización e educación popular contra a violencia de xénero ou contra a discriminación. Os seus obxectivos son a autodeterminación das mulleres e a formación teórica. Desde 1992 publica o seu voceiro Deliberadamente.

Aplícase á asociación de máis de dous cromosomas, parcial ou completamente homólogos, a causa da constitución e a consolidación de entrecruzamentos ou quiasmas. É unha característica de individuos autopoliploides, dalgúns alopoliploides e de certas formas híbridas estruturais.

Museo situado en Roma. Ocupa unha boa parte da antiga cartuxa de Santa Maria degli Angeli, construída sobre restos das grandes termas de Diocleciano (298-306), e recolle unha das mellores coleccións do mundo de mosaico, pintura mural e, sobre todo, de escultura antiga. Destacan os restos dunha das ábsidas do caldarium.

Museo creado en 1976 baixo a iniciativa dun padroado formado por un gran número de institucións culturais galegas, por numerosos especialistas das distintas áreas culturais e por representantes das administracións públicas. As primeiras salas inauguráronse en 1977 no antigo convento de San Domingos de Bonaval, cedido polo concello de Santiago de Compostela. A Xunta de Galicia recoñeceulle, en 1993, a competencia de actuar como centro sintetizador de todos os museos e coleccións públicas e privadas integrados no sistema galego de museos. O sostemento do museo realízase polas achegas, económicas e materiais dos seus socios e patróns e polo patrocinio de institucións públicas e privadas. As súas salas dedícanse ao mar, ao campo, aos oficios, ao traxe, á música, ás artes suntuarias e ao hábitat e arquitectura. Conta tamén con seccións de arqueoloxía, pintura e escultura e organiza exposicións temporais, cursos, congresos e outras actividades. Ten unha biblioteca, co Departamento de Educación...

Museo das Mariñas.

Parque Etnográfico do Río Arnoia.

Museo de titularidade estatal situado no palacio de Dos Aguas en València, inaugurado en 1954. Os seus fondos iniciais constituíunos a colección de cerámica doada por Manuel González Martí e Amelia Cuñat. Posteriormente ampliouse aos campos da cerámica, indumentaria, pintura, escultura, moble e artes gráficas, e acadou o seu nome actual (1969). Foi declarado Ben de Interese Cultural en1962.

Museo histórico e etnográfico inaugurado en 1983 pola Deputación de Lugo na fortaleza de San Paio de Narla (Friol). Pertence ao Consello Galego de Museos. A súa exposición componse de apeiros de labranza, obxectos tradicionais de uso cotiá como os utensilios para a preparación da la e do liño, a reprodución dunha cociña e dun comedor, artesanía popular e armaría (armas brancas e de fogo).

Hidrocarburo aromático que está formado por dous aneis bencénicos unidos. Foi illado do alcatrán en 1856 e a súa fórmula (I) foi postulada por Erlenmeyer (1866). A fórmula (II) do naftaleno preséntase abreviada, como no caso do benceno. As posicións 1, 4, 5 e 8 e 2, 3, 6 e 7 son equivalentes. As primeiras denomínanse pola letra α e as segundas pola letra β. Na interpretación electrónica considérase que a estrutura do naftaleno é un híbrido de resonancia entre distintas estruturas electrómeras. A máis estable e unha das máis importantes é a (II).

Sergej Aleksejev.

Sociedade de beneficencia e protección mutua fundada en La Habana en 1928 por ortigueireses que vivían en Cuba. Foi a derradeira asociación que implantaron os emigrantes galegos en Cuba e o seu obxectivo era axudar aos socios enfermos, sen traballo ou imposibilitados fisicamente.

Revista publicada en Santiago de Compostela a partir de marzo de 1991. Subtitulada “Revista bimestral” e dirixida por Evelia I. Carballo e Xosé A. Pintos, foi unha publicación especializada con información sobre a natureza galega. De carácter divulgativo, favoreceu o coñecemento, a valoración e a defensa do medio natural cunha gran preocupación polas especies en extinción en Galicia. Incluíu seccións sobre enerxías renovables, asociacións ecoloxistas, entrevistas e bibliografía.