"Est" (Contén)

PERSOEIRO

Enxeñeiro e inventor. Contribuíu de forma decisiva ao desenvolvemento do motor de explosión para automóbiles. Patentou un motor de gasolina de 4 ciclos e 4 cilindros (1891) e inventou o acendido por magneto.

1. Grande extensión de terreo poboado de árbores.

2. Foresta que non foi obxecto de actividades humanas.

1. Relativo ou pertencente ao bosque ou á foresta.

2. Produtos que se extraen do bosque para a súa industrialización e comercialización. O máis importante dos recursos forestais é a madeira, cos seus derivados e produtos manufacturados. Malia a importancia económica da industria que utiliza a madeira, esta diminuíu notablemente debido á competencia dos materiais sintéticos, aos metais e ao cemento. Nos últimos anos aumentou a demanda de aglomerados e contrachapados de madeira, así como tamén a do papel e a da pasta de papel.

PERSOEIRO

Director da Real Fábrica de Sargadelos. De orixe inglesa, foi contratado en 1847. O seu período directivo foi un dos máis frutíferos da fábrica no que predominaron os temas románticos.

PERSOEIRO

Pintor. Realizou os frescos de San Cristovo de Fornas e Santa Baia de Adá (Chantada). En Fornas representou nos muros da capela maior o Prendemento e a Resurrección; e en Adá, a Anunciación no testeiro da ábsida. As súas pinturas caracterízanse polas entoacións rosáceas, polo sentido de profundidade outorgado ás escenas, polos debuxos renacentistas e polas figuras de tamaño natural.

GALICIA

Filólogo. Doutorouse en Filosofía e Letras, sección de Filoloxía Semítica, pola Universidad Complutense de Madrid. Foi bolseiro na Universidade do Cairo (1955 e 1957) e, en 1970, gañou a praza de profesor adxunto de lingua árabe da Universidad Autónoma de Madrid. Desde 1973 é catedrático de lingua árabe e árabe vulgar na Universidad de Granada. Especialista no estudo da cultura árabe, o Islam e Al-Andalus, investigou, sobre todo, a filoloxía e os repertorios biobibliográficos e pertence ao equipo investigador da Escuela de Estudios Árabes, dependente do CSIC. Publicou, entre outros libros, Elencos biobibliográficos arábigoandaluces. Estudio especial de la “Fahrasa” de Ibn ‘A Palatino; ṭ iyya de Granada (1971) e, con Celia Álvarez de Morales, Las Kulliyyāt de Averroes (1987). Ademais cómpre destacar as súas traducións Reglas para la edición crítica de textos árabes (1958), de S. al-Dīn al-Munaŷŷid, La ciudad inicua (1963), do...

PERSOEIRO

Explorador e político australiano. En 1869 dirixiu unha expedición que atravesou o continente polo interior. Foi o primeiro gobernador de Australia (1890) e ocupou os cargos de primeiro ministro (1890), ministro de Defensa (1901) e de Interior (1903). Escribiu Explorations in Australia (1876).

GALICIA

Narrador e poeta. Publicou poemas en revistas especializadas como Dorna, A Xanela, Casa da Gramática, Augas verso, Feros Corvos e Lúa Nova, e é autor dos títulos Do amor salgado (Premio O Grelo 1997), Mar de ausencias (Premio de Poesía Francisco Añón 1998, publicado en 2000) e Ese estraño silencio (Premio Avelina Valladares 1997, publicado en 2002).

PERSOEIRO

Nome co que se coñece o pintor que realizou as pinturas murais das igrexas de San Pedro de Frameán (Monterroso) e San Miguel de Moreira (A Estrada). Nas dúas igrexas representou o Lavatorio e a Oración no horto. A falta de dominio do debuxo provocou que as pinturas se caracterizen pola frontalidade. Nos fondos combinou o paisaxístico con formas que imitan os brocados. As figuras caracterízanse pola falta de expresividade dos corpos e pola falta de corporidade das vestimentas.

PERSOEIRO

Entallador. De orixe non galega, foi veciño de Santiago de Compostela. Realizou, entre outras obras, o cofre da custodia de San Pedro de Xallas (Negreira), a custodia da capela do rei de Francia na catedral compostelá (1556) e un retablo para Santo Andrés de Xeve (Pontevedra, 1560).

PERSOEIRO

Poeta alemán. Autor do poema satírico e moral Bescheidenheit (1229), onde criticou os costumes da época.

PERSOEIRO

Pedagogo francés. Entrou en contacto co movemento da escola nova e cos seus promotores. En 1927 creou a Coopérative de l’Enseignement Laïc (CEL) e, en 1948, o Institut Coopératif de l’École Moderne onde puxo en práctica o seu ideal educativo. A través da revista L’Éducateur Prolétarien fóronse estendendo as súas ideas pedagóxicas e as súas técnicas didácticas ao servizo dunha escola popular (ou escola moderna, segundo a súa denominación). De tendencias laicistas e socializantes, defendía unha escola en que o traballo cooperativo autoxestionado e experimental fose a base de todas as adquisicións dos nenos. Técnicas ou actividades que introduciu na escola foron, entre outras, o texto libre, o periódico escolar, a correspondencia interescolar, os plans de traballo semanal, a asemblea de clase ou o uso da imprenta escolar, e o diálogo entre as individualidades e o grupo de referencia. Dende antes da Segunda República e a partir das terras de Lleida estendeuse o número de ensinantes...

PERSOEIRO

Escultor estadounidense. Formouse en Boston e Florencia. Destacou como autor de monumentos públicos. Foi autor, entre outros, de The Minute Man (1875) e da estatua sedente de Abraham Lincoln (1922), situada no Lincoln Memorial de Washington.

PERSOEIRO

Mestre de obras e escultor. De orixe borgoñona, traballou en Castela durante a segunda metade do s XII, onde introduciu o gótico nacido na Île de France. Por encargo de Afonso VIII fixo a cabeceira e o ciborio da catedral de Ávila (1170?). Na basílica románica de San Vicente de Ávila empregou as bóvedas de crucería con oxivas e esculpiu un apostolado gótico e os sepulcros dos santos Vicente, Sabina e Cristeta. Probablemente traballou na catedral de Zamora.