"car" (Contén)

1. 1. Carpeta para gardar documentos ou outros papeis que se acostuma usar para escribir sobre ela nunha mesa.

   2. Carpeta con manuscritos, libros ou outros papeis no seu interior.

   3. Libro grande e antigo.

2. Caderno para tomar apuntamentos.

3. Carteira para transportar libros e papeis, elaborada en diferentes materiais.

MUNICIPIOS

Municipio da Comunidad Autónoma de la Región de Murcia, na beira da baía de Cartagena (170.483 h [1996]). É o centro dunha fecunda comarca agrícola, o Campo de Cartagena. O crecemento da cidade débese, en parte, ao establecemento a mediados do s XX da refinería de petróleo de Escombreras, que repercutiu na industrialización de toda a rexión. Co tempo instaláronse diversas industrias petroquímicas e metalúrxicas, e unha central térmica, xunto con empresas dedicadas á construción naval militar e á explotación das minas de chumbo e prata. O porto, de excelentes condicións naturais, ten un intenso comercio, principalmente de produtos petroquímicos; tamén é porto militar, xa que Cartagena é cabeza da Zona Marítima do Mediterráneo. Esta cidade foi fundada no 228 a C por Asdrúbal, durante a expansión cartaxinesa no SL da Península Ibérica, era un importante porto de exportación de ouro e prata. Durante a Segunda Guerra Púnica conquistouna Publio Cornelio Escipión, que a converteu en cidade romana...

CAPITAIS

Capital do departamento de Bolívar, Colombia (812.595 h [1997]). Sitúase nunha rexión de lamazais, xunto ao golfo de Darién, na baía que leva o nome da cidade. As funcións agropecuarias están en retroceso e comeza a despuntar a industria téxtil, química e petroleira, grazas ás refinerías de petróleo que posúe. É un importante centro comercial, por mor da súa situación favorable á beira dun porto natural, que dá saída aos seus produtos, en especial ao petróleo. Como centro de ensino superior localízase a Universidad de Cartagena, creada en 1827. Fundada por Pedro de Heredia en 1533 co nome de San Sebastián de Calamar, que máis tarde cambiou polo de Cartagena de Indias, foi, xunto con Santa Marta, o punto de partida das expedicións cara á zona do Pacífico. Durante o s XVII o tráfico de escravos tivo nesta cidade un dos mercados máis importantes do mar das Antillas. Ao iniciarse o proceso de independencia converteuse nun centro fundamental de difusión das ideas revolucionarias e contou desde...

PERSOEIRO

Eclesiástico e humanista. Foi cronista de Castela, preceptor do futuro Rei Enrique IV, conselleiro de Xoán II e bispo de Burgos (1435-1456). Entre as súas obras destacan: Defensorium unitatis christianae (Sobre os defensores da unidade cristiá), a favor dos conversos; Allegationes (Alegacións, 1400), Doctrinal de caballeros (1487), Rerum in Hispania gestarum chronicon (Crónica dos feitos heroicos de España) e Anacephaleosis (1545).

CIDADES

Cidade fundada no 228 a C por Asdrúbal durante a etapa de expansión cartaxinesa polo SL da Península Ibérica. Capital dos territorios cartaxineses en Hispania, foi conquistada por Publio Cornelio Escipión e converteuse na colonia romana de Vitrix Iulia Nova Cartago, capital da provincia Cartaxinense. Correspóndese coa actual Cartagena.

PERSOEIRO

Prehistoriador. Profesor de antropoloxía na Université de Toulouse, estudiou a presenza de industrias líticas en toda Europa e a súa sucesión cronolóxica; ademais, contribuíu ao debate sobre a cuestión do “home terciario”. Publicou, entre outras obras, La France préhistorique (Francia prehistórica, 1879) e Les âges préhistoriques de l’Espagne et de Portugal (As idades prehistóricas de España e Portugal, 1890).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Málaga, Andalucía, situado nun amplo val drenado polo río Guadalhorce (12.713 h [1996]). Ten unha agricultura mediterránea baseada na produción de cítricos e de produtos de horta. Tamén destaca a gandería e as industrias alimentarias. No lugar hai restos dunha antiga fortaleza árabe.

PERSOEIRO

Matemático francés. Foi profesor en Montpellier, Lyon, Nancy e na Université de la Sorbonne. Traballou no campo da teoría de grupos. Xunto con H. Poincaré desenvolveu o cálculo de formas diferenciais exteriores sobre variedades diferenciables sentou as bases do concepto de fibrado.

PERSOEIRO

Matemático francés, fillo de Élie Cartan. Foi membro fundador do grupo Nicolas Bourbaki. Traballou nos campos da xeometría diferencial, a teoría de formas analíticas e a topoloxía alxébrica.

1. Relativo ou pertencente a Cartago ou aos cartaxineses.

2. Individuo dun pobo fenicio que habitou a cidade de Cartago.

3. Pobo de raíz fenicia, tamén denominado púnico, que tivo como centro a cidade de Cartago, no actual territorio de Tunes. Orixinariamente era unha factoría comercial que os fenicios estableceron no Mediterráneo central e occidental e, excepcionalmente, chegou a ser unha colonia de poboamento. Durante os ss VII e VI a C espallaron a súa influencia sobre outras colonias fenicias, na costa do N de África, ao O de Cartago, e no estreito de Xibraltar. Desde o s VI a C toparon coa competencia grega e mantiveron unha serie de guerras cos gregos de Sicilia, que acabaron sen unha conquista total malia estableceren factorías no oeste da illa. A política expansiva cara ao Occidente dirixiuna a familia dos bárquidas: Amílcar Barca, Asdrúbal e, sobre todo, Aníbal, pero viuse atrancada pola nova potencia que se creara no Occidente, Roma. As loitas entre cartaxineses e romanos orixinaron as tres Guerras Púnicas. A primeira (262-241 a C), acabou coa consolidación do dominio romano en Sicilia; a...