"RG" (Contén)

1. Acción de recargar ou recargarse.

2. Suma de diñeiro adicional que excede a unha carga.

1. de recargar ou recargarse.

2. Que foi cargado de novo.

3. Que está excesivamente cargado.

4. Que está adornado en exceso.

1. olver cargar algo.

2. Poñer unha carga excesiva en algo ou alguén.

3. Agravar a cota dun imposto ou de algo que se adebeda por atraso no pagamento.

4. Adornar algo en exceso.

5. Dar a alguén un traballo excesivo.

6. Someterse alguén ou un animal a unha carga ou traballo excesivos.

1. Acción de redargüír.

2. Argumento que se volve contra quen o utilizou primeiro.

1. Rebater algo a unha persoa cos mesmos argumentos que foron empregados por ela.

2. Impugnar algunha cousa por algún vicio que contén.

PERSOEIRO

Príncipe de Borgoña, fillo de Guillerme I, conde de Borgoña, e pai de Afonso VII. Chegou á Península Ibérica en 1086 coa cruzada organizada para apoiar a Afonso VI na súa loita contra os almorábides, tras o desastre sufrido por este último na Batalla de Sagrajas (1086). Casou coa infanta Urraca e recibiu de Afonso VI os condados de Galicia (1092) e Portugal (1093), cedendo este último o seu curmán Enrique de Borgoña. En 1094 recibiu o goberno da comarca de Zamora e dirixiu a repoboación de Salamanca, Ávila e Segovia.

PERSOEIRO

Delineante de enxeñaría, debuxante e ilustrador. Coñecido como Hergé, publicou os seus primeiros debuxos en revistas internas dos boy scouts, que editaron o seu primeiro cómic Totor au pays des hannetons. Desde 1928 dirixiu o suplemento Petit Vingtième, do xornal Le Vingtième Siècle, onde se fixo coñecido pola creación do personaxe Tintin (1929). Coa creación do Journal de Tintin (1946) e dos Studios Hergé (1950) acadou proxección internacional.

1. olver organizar algo de xeito igual ou diferente a como estaba.

2. olver organizarse un grupo ou colectividade cunha finalidade concreta.

PERSOEIRO

Arquitecto. Foi un dos máis destacados representantes do historicismo de finais do s XIX e caracterizouse polo uso dunha linguaxe clasicista, que evolucionou cara ao neomedievalismo, cun estilo neomudéxar e neogótico. Traballou na restauración de diferentes construcións como a igrexa de San Jerónimo el Real de Madrid e a de San Vicente de Ávila. Tamén realizou o edificio da Bolsa de Comercio de Madrid (1885-1893) e a Casa Consistorial de Valladolid (1898). Foi secretario da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando.

PERSOEIRO

Matemático suízo. Profesor das universidades de Lausanne, París e Xenebra, especializouse en cuestións de xeometría diferencial e topoloxía, onde formulou diversos teoremas que levan o seu nome.

PERSOEIRO

Astrónomo alemán. De nome Georg Joachim von Lauchen, foi profesor de matemáticas na Universidade de Wittenberg. En 1539 marchou a Frauenburg para coñecer a Copérnico, do que fixo imprimir De revolutionibus orbium coelestium. Nomeado profesor en Leipzig (1542), confioulle a impresión da obra a Osiander, quen lle engadiu pola súa conta un prólogo; en 1543 foille enviada a Copérnico. Rheticus elaborou unha táboa de logaritmos (1596) que dá os valores dos senos, cunha precisión de 15 decimais.

PERSOEIRO

Arquitecto alemán. Reconstruíu o antigo castelo de Aschaffenburgo, complexa construción renacentista que envolve un patio central e introduciu certas solucións de orixe francesa que anuncian o barroco.

PERSOEIRO

Escritor e crítico literario. A súa obra reflicte con realismo a problemática do individuo na sociedade moderna. Destacan tanto as súas escolmas de poemas como as súas novelas, narracións, crítica literaria ou guións para radio e televisión. Escribiu Anna, jeg, Anna (Ana, eu, Ana, 1970), coa que conseguiu o Premio de Literatura Nórdica; Mand og Kvinder (Homes e mulleres, 1982), en que reflicte a imaxe da sociedade danesa; Falsk forår (Falsa primavera, 1984) e a escolma de poesía Byens tvelys (A media luz da cidade, 1987).