"RM" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 2589.

  • Inflamación superficial da pel que produce un picor intenso.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Hormona que se produce e se libera por células nerviosas especializadas. Sintetízase e transpórtase a través dos axóns cara á terminación nerviosa, en que se libera como resposta a estímulos que chegan tamén a través do axón.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Comunidade de Indiana, EE UU, situada á beira do río Wabash. Xurdiu en 1814-1815 como resistencia da seita relixiosa dos harmonistas, fundada en Alemaña por George Rapp a finais do s XVIII. Robert Owen organizou alí en 1826 unha comunidade socialista que entrou en crise en 1827.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Compositor e pedagogo musical suízo. Despois dunha época dedicado ao teatro, en 1853 reorganizou a academia musical de A. E. Choron co nome de Ecole Niedermeyer para formar mestres de capela e organistas. Escribiu misas, motetes e varias óperas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Enfermidade que está relacionada co metabolismo dos esfingolípidos e que comporta un atraso mental. É causada por unha deficiencia no enzima esfingomielinase, o que provoca a acumulación de esfingomielinas no sistema nervioso, o fígado e o bazo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • (Sicilia ? - Roma ?) Virxe e mártir. Confesou publicamente que Xesús Cristo era o verdadeiro Deus. É a patroa de Palermo, capital de Sicilia. A súa festividade celébrase o 10 de novembro aínda que a reforma litúrxica posterior ao Concilio Vaticano II eliminouna do calendario litúrxico universal.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Nome co que son coñecidos os irmáns pontevedreses Bertomeu García de Nodal (1575-1622) e Gonzalo García de Nodal (?-1621?). Navegantes, encargáronse do descubrimento do estreito de San Vicente e de averiguar a veracidade do descubrimento do estreito de Magallanes, preto de Tierra de Fuego, en 1618. Esta viaxe supuxo a apertura dunha nova vía cara a Filipinas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ILLAS

    Illa do Océano Atlántico, situada fronte á costa de Vendée, na rexión de País do Loire, Francia (58 km2; 8.482 h [estim 1980]). Unida practicamente a terra firme durante a marea baixa, vive case exclusivamente dos recursos da pesca e das salinas.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Aquilo que se toma como modelo ou guía por ser o habitual na maioría dos casos.

    2. Regra ou conxunto de regras ás que se debe ater unha persoa ou cousa para facer algo.

      1. Aspecto da linguaxe que introduciu Coseriu partindo da dicotomia de lingua e fala de Saussure. Estableceu a distinción entre sistema, norma e fala. A norma é aquilo do sistema da lingua que se sente como común por todos os falantes. Partindo da fala individual concreta, e nun primeiro grao de abstracción, pódese chegar a coñecer a norma máis comunitaria, os aspectos comúns dos actos lingüísticos considerados nos seus modelos e, de aquí, nun segundo grao de abstracción aspirar a coñecer o sistema da lingua.

      2. Normativa ou disposicións que establecen o uso correcto dunha lingua.

    3. Regra que fixa as dimensións, o deseño, a composición e outras características dun obxecto ou dun produto industrial. Tamén pode fixar o proceso de elaboración.

    4. Composición mineralóxica que tería teoricamente unha rocha magmática se todos os equilibrios químicos se realizasen ao longo dunha cristalización moi lenta.

    5. Lonxitude dun vector, nos espazos vectoriais de dimensión 1, 2 ou 3 (recta, plano, espazo ordinario). Se o vector está determinado polas súas compoñentes nun sistema de coordenadas ortonormais (eixes perpendiculares e unidades iguais sobre cada eixe), a norma do vector v = (x 1 , x 2 , x 3 )


      FORMULA


                                              ___________
      exprésase así: RvR = √x 2 1 + x 2 2 + x 2 3 . Por medio
                                                                                                                          ______
      do produto escalar, é RvR = √v · v.Desta maneira a noción de norma esténdese a espazos vectoriais de calquera dimensión, finita ou infinita. A norma ten as propiedades da distancia, é dicir, é positiva ou nula e satisfai a desigualdade triangular, Rv+...

    6. Lei que impón tolerar que outros fagan algunha cousa.

    7. Regra de conduta emanada de quen está lexitimado para ditala, garantida polo poder coercitivo do estado, que pode impoñer coactivamente o seu cumprimento e sancionar o incumprimento.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Antropónimo que probablemente sexa a forma feminina de Norman, nome inglés común antes da conquista normanda, que procede do anglosaxón Northman ‘home do Norte’, ‘noruegués’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • SEMANARIOS

    Semanario escolar publicado en Ourense a partir de maio de 1943. Cesou ao redor de xuño de 1947. Subtitulado “Semanario del Reformatorio de Menores de Osera”, foi dirixido, redactado e impreso polos propios alumnos do obradoiro tipográfico do reformatorio, e incluíu artigos de deportes e sobre os relixiosos e a vida dos internos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Ópera de Vincenzzo Bellini en dous actos, con libreto de Felice Romani, inspirada na obra teatral homónima de Alexandre Soumet. Baseada no mito de Medea, o drama, protagonizado pola sacerdotisa Norma e o procónsul romano Pollione, transcorre nas Galias durante a época do Imperio Romano. Estreouse no Teatro alla Scala de Milán en 1831 e foi unha das obras destacadas do bel canto do s XIX.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que é conforme á norma ou que non se desvía dela.

    2. Que segue un estado natural e habitual.

    3. Que é algo lóxico tendo en conta a causa que o provoca.

      1. perpendicular.

      2.   Aplícase á liña perpendicular á tanxente dunha curva ou ao plano tanxente a unha superficie, no seu punto de contacto. OBS: Tamén se denomina liña normal.

    4. Aplícase á solución que, en 1.000 ml de disolución, contén un equivalente de soluto.

    5. condicións normais.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Calidade ou estado de normal.

    2. Nome de equivalentes de soluto contidos en 1.000 ml de disolución.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente á Escola Normal.

    2. Alumno que asiste a unha Escola Normal.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Revista publicada en Santiago de Compostela a partir de novembro de 1913. Subtitulada “Revista decenal. Órgano de los alumnos de la Escuela Normal Superior de Maestros de Santiago”, dirixiuna Francisco Vales Villamarín e editouse nos obradoiros tipográficos de El Eco de Santiago. Publicou un folletón do director da Escola Normal de Santiago de Compostela, Vicente Fraiz Andón.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de normalizar ou normalizarse.

    2. Cambio de escala que fai que unha suma ou unha integral teña un valor unidade. A normalización acádase, xeralmente, mediante o axuste dunha conta arbitraria.

    3. Determinación e aplicación de normas nas características dun obxecto ou dun produto industrial ou na súa elaboración ou fabricación. A normalización dos procesos industriais permite aumentar a produtividade e reducir os custos, mellorar a calidade e aumentar a seguridade.

    4. Proceso sociocultural polo que unha lingua se adapta a unha regulación ortográfica, léxica e gramatical. A normalización ou planificación do status supón a elaboración dunhas regras para codificar e modelar un idioma, elaborando unha variedade supradialectal que sexa capaz de ampliar as funcións da lingua para acceder a ámbitos de uso lingüístico ata ese momento reservados a outra lingua. A normalización está destinada, pois, a situar unha lingua respecto doutras no mesmo plano, a abolir unha situación diglósica. É o traballo previo á planificación do corpus, ou normativización no proceso de planificación lingüística. No caso do galego, a de Lei de Normalización Lingüística, aprobada en 1983, significou a creación dun marco que garante e regula o proceso normalizador. A normalización do uso do galego comporta unha serie de actuacións que se foron producindo paulatinamente, como son a oficialización da lingua, a súa extensión ao ensino, á administración autonómica, aos medios de comunicación,...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que ou quen normaliza.

    2. Dado un subconxunto S dun grupo G, conxunto Ns formado polos elementos x do grupo que verifican a relación xSx -1 = S.

    3. Dado un elemento a dun grupo G, conxunto Na formado polos elementos x do grupo que verifican a relación xax -1 = a. OBS: Tamén se denomina centralizador de a.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Facer que unha cousa sexa ou se volva normal.

    2. Fixar algo seguindo unha norma.

    3. olverse algo normal.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Xogador de golf australiano. Coñecido como o gran tiburón branco, debutou como profesional en 1976. Gañou o British Open (1986 e 1993), 66 torneos internacionais e foi subcampión de todos os grandes torneos (Masters, US Open e PGA). Retirouse en 1998.

    VER O DETALLE DO TERMO