"Oza" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor, crítico e pensador ruso. Filósofo de corte vitalista, considérase un simbolista. Crítico do cristianismo, pero non da relixión, pensaba nunha relixión natural en que o sexo, fronte ao amor, á familia e á activade vital, era o centro. Escribiu Legenda o velikom inkvizitore F. M. Dostojevskogo (A lenda do grande inquisidor de F. M. Dostojevskij’, 1894), Tjomnyj lik (O rostro escuro, 1911), Opavšije list’ja (As follas caídas, 1913-1915) e Apokalipsis našego vremeni (A apocalipse do noso tempo).

1. 1. Cortar mato ou toxo nun terreo.

   2. Limpar o monte ou as terras para despois sementalas.

2. 1. Tocar ou raspar lixeiramente unha cousa con outra.

   2. Rascar a superficie de algo.

3. Abrir un suco na parede para pasar un cabo ou tubo.

4. Relacionarse, positiva ou negativamente, as persoas entre si.

GALICIA

Profesor. Foi un dos fundadores de Escola Aberta e de Nova Escola Galega. Pertenceu á comisión de Lingua do Consello da Cultura Galega e dirixiu a revista Galicia, Cultura y Ocio. Ademais de diversos libros de texto de carácter didáctico e pedagóxico, é autor de Os residuos sólidos urbanos (1990), O patrimonio arqueolóxico e artístico (1992) e Xograres do mar e do amor (1998). Coordinou os volumes Galicia en mapas (1980) e Arqueoloxía de Galicia (1982). Recibiu o Premio da Crítica Galicia (1980) e o Premio Otero Pedrayo (1984), en representación de Escola Aberta e do audiovisual Galicia en imaxes.

MUNICIPIOS

Municipio de Madrid situado ao NO da capital (63.385 h [2001]). Destaca a industria mecánica, do cemento e a construción.

MONTES

Monte que pertence ao Parque Natural do Invernadeiro, situado no concello de Vilariño de Conso. O seu cumio acada os 1.604 m de altitude.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Monforte de Lemos baixo a advocación de santa María.

PERSOEIRO

Dramaturgo. Membro dunha destacada familia mexicana, en 1600 viaxou a España para estudar na Universidad de Salamanca. Considerado un dos principais dramaturgos españois do s XVII, a súa complexión física proporcionoulle crueis burlas dos seus contemporáneos, o que se relaciona co carácter ético e moralizante do seu teatro. Unha sobriedade e rara perfección na forma e un sentimento da dignidade humana constitúen algúns dos seus trazos máis característicos. Publicou vinte comedias en dous volumes, das que destacan La verdad sospechosa, Los pechos privilegiados, Ganar amigos, El tejedor de Segovia e El Anticristo.

GALICIA

Xurista e sacerdote. Foi avogado da Audiencia da Coruña, membro do Real Consello de Facenda e do Consello de Castela e abade de Alcalá la Real. Escribiu Tractatus de regia protectione vi oppressorum a causis judicibus ecclesiasticis (1627), Larynthus creditorum... concurrentium (1651) e Tractatus de supplicatione ad sanctissimun a literis et bullis apostolicis, in perniciem reipublicae, regni, aut regis, aut juris tertii praejudicium impetratis: et de earum retentione interim in senatu (1664).

PERSOEIRO

Humanista. Coñecido como el Brocense, escribiu, entre outras obras, Grammaticae Graecae compendium (1581) e Verae brevesque latinae institutiones (1587), ademais de tratados retóricos, numerosas obras científicas, comentarios a Juan de Mena (1582) e a edición comentada das poesías de Garcilaso de la Vega (1573).

PERSOEIRO

Xornalista e poeta. Traballou en El Diario Español, El Español, La Época, El Siglo Futuro e El Correo Español. Entre a súa obra poética destaca “El destino español” e os catro poemas galegos que figuran no Álbum de la Caridad, “O vello churrusqueiro”, “O chorar de Sabela”, “O amor de Minga” e “Á memoria do inspirado autor do Desconsolo”.

PARROQUIA

Parroquia do concello da Pobra de Trives baixo a advocación de san Miguel.

GALICIA

Ilustrado. Foi avogado, procurador xeral e rexedor da Coruña. Foi deputado pola Coruña na Xunta do Reino celebrada en 1800, un dos fundadores da Academia de Agricultura e un dos membros da Xunta Suprema e Gobernativa de Galicia (1808). Analizou o atraso económico de Galicia. Escribiu Estorbos y remedios de la riqueza de Galicia (1775).

PERSOEIRO

Político e militar, fillo de Antonio Somoza. Coñecido como Tachito Somoza, foi presidente da república de Nicaragua (1967-1972 e 1974-1979). O seu réxime enfrontouse cunha oposición crecente, representada sobre todo polo Frente Sandinista de Liberación Nacional, que o derrotou.

GALICIA

Político e rendista. A súa familia dominaba as terras de Sarria. Foi deputado pola provincia de Lugo (1843) e polo distrito de Sarria (1846-1854, 1857-1858).

PERSOEIRO

Político e militar. Formouse na Academia de Ingenieros de Guadalajara (1836-1841). Destinado a Filipinas, foi alcalde de Ilocos Norte e gobernador militar e político de Cebú. Moderado, foi redactor do xornal La Constancia. En 1868 sumouse ao carlismo. Foi deputado polas provincias de Lugo (1841-1843) e Pontevedra (1854-1856) e polas seccións de Lugo (1867-1868) e Sarria (1871-1872). O seu irmán Bieito Saavedra Somoza foi deputado polo distrito de Sarria (1854-1856, 1859-1861 e 1863-1864).

PARROQUIA

Parroquia do concello da Estrada baixo a advocación de santo André.

PERSOEIRO

Militar e político nicaraguano. Coñecido como Tacho Somoza, participou na revolución liberal de 1925. Comandante en xefe da garda nacional (1932), dirixiu a represión contra a guerrilla sandinista (1934). Dirixiu un golpe de estado contra o goberno de Sacasa (1937) e converteuse en presidente da República. Implantou unha ditadura reaccionaria e familiar, que continuou en mans dos seus descendentes. Sucedeuno o seu fillo Luis Somoza Debayle (1922-1967), presidente da república ata 1963.

PARROQUIA

Parroquia baixo a advocación de Santiago Seré que dá nome ao concello das Somozas, onde se atopa a capital municipal.