"Santiago" (Contén)

PERSOEIRO

Trobador e clérigo galego. Activo no segundo terzo do s XIII, pertenceu á familia do abade de Valladolid Gomes Garcia, valido de Sancho IV e tamén trobador. Nomeado capelán por Afonso X, asinou o seu testamento o 16 de Nadal de 1273. Aínda que nas súas composicións femininas inseriu o tema da partida do amado cara a Sevilla para servir o rei, non se sabe con certeza da participación do autor na toma da cidade. Precisamente vai ser este o tema central das súas composicións de amigo, onde sinala de forma cronolóxica os diferentes estados de ánimo de antes e despois da separación. O amado, farto do sufrimento pola muller, decidiu partir en “Conhosco-me meu amigo”; pola súa parte, a amada pide á nai reunirse por última vez en “Madre, pois amor ei migo” e “Se vos non pesar ende” ou a nai participa da dor da filla e esta láiase da marcha do amado en “Id’ é meu amigo d’aqui”. Nas cantigas de amor, onde emprega unha coidada retórica e algunhas innovacións estilísticas e temáticas, destacan “De...

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Calvos de Randín. De orixe románica, reformouse no s XVIII. Só se conserva da primitiva construción a capela maior, cuberta cunha bóveda de maior. Destacan as pinturas murais, que puideron realizarse no s XVI e que poden representar o Xuízo Final.

GALICIA

Axente comercial e industrial adegueiro. Formou parte da corporación municipal de Vigo, presidida por Tomás Pérez Llorente (1950). Foi pioneiro na elaboración dun mellor viño do Rosal, ao que se dedicou plenamente desde 1978. Foi presidente de axentes comerciais, colexiado de honra dos aseguradores, membro da Enxebre Orde da Vieira, membro da confraría dos Enófilos da Bairrada-Portugal (1982), confrade de mérito dos Amigos da Cociña Galega (1987) e Gran Adegueiro do País Galego (1990).

PERSOEIRO

Escritor, pintor e coleccionista. Entre 1892 e 1899 celebrou as Festas Modernistas de Sitges. Publicou os seus primeiros libros de narracións en 1896, co título Anant pel món. A súa obra, de carácter costumista, trata o aburguesamento da sociedade catalá, que reflectiu na novela L’auca del senyor Esteve (1907), da que fixo unha adaptación teatral (1917). Como pintor foi discípulo de Tomás Moragas, e expuxo desde 1874. Nunha primeira etapa sentiuse atraído polo naturalismo. En 1891 estableceuse en Montmartre, onde ampliou os seus horizontes artísticos e recibiu multitude de influencias, sobre todo do simbolismo (La cuina del Moulin de la Galette, Lectura romàntica, Una Romança). En 1893 fixou o seu domicilio no Quai Bourbon de París e comezou a traballar de correspondente de La Vanguardia, crónicas que foron recollidas en Desde el Molino (1894) e Impresiones de arte (1897). A raíz da súa viaxe a Granada (1895) centrou...

IGREXAS

Igrexa situada en Lugo. A construción primitiva está moi reformada. De planta rectangular, ten unha soa nave, cuberta a dúas augas con lousa, capela maior, á que se accede por un arco triunfal de medio punto, e sancristía pegada, cuberta a catro augas. No seu interior atopáronse relevos suevos ou visigodos. A fachada é neoclásica cunha espadana de dous vans.

CAPITAIS

Capital administrativa de Chile e da rexión Metropolitana de Santiago (4.739.946 h [1999]), situada no centro do país, ao pé dos Andes, á beira do río Mapocho, a medio camiño entre o N e o S, preto do porto de Valparaíso. O núcleo histórico atópase situado sobre o outeiro de Santa Lucía, cuxo centro é a Plaza de Armas. Ao longo do s XX medrou espectacularmente con relación ao conxunto do país (300.000 h a primeiros de século). En 1540 Pedro de Valdivia fundou un forte á beira do río Mapocho, que en 1541 orixinou a cidade de Santiago del Estremo. As guerras araucanas fixeron difícil a súa existencia ata que a liña colonial non permaneceu estabilizada no río Bío Bío. Iso deulle un carácter de cidade medieval fortificada ata o s XVII. Destacou no s XVIII pola súa rede de comunicacións co resto do país e con Arxentina e polas súas melloras urbanísticas. Sede da capitanía xeneral, foi o escenario dos principais feitos independentistas. Ao comezo do s XX iniciou un proceso de industrialización...

GALICIA

Autor teatral e xornalista. Coñecido co pseudónimo de   Nito,   traballou como xornalista na La Voz de Galicia e escribiu numerosos apropósitos de Entroido, comedias e zarzuelas. Entre as súas obras destacan Ai, que demo de Juanito (1940), Alfonsiño pan y fiestas (1951), Operación ferrete (1964) e La represa y el río.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Taboadela baixo a advocación de Santiago.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Ourense baixo a advocación de Santiago.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Ribeira de Piquín baixo a advocación de Santiago.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Chantada baixo a advocación de Santiago.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Santiago de Compostela, onde se atopa a capital municipal.

GALICIA

Concello da comarca de Santiago, situado no O da Comunidade Autónoma de Galicia, no centro-sur da provincia da Coruña, a 42° 52’ 50” de latitude N e 8° 32’ 03” de lonxitude O. Limita ao N con Val do Dubra (comarca de Santiago), Trazo (comarca de Ordes) e Oroso (comarca de Ordes), ao S con Ames, Teo, Vedra e Boqueixón (todos eles na comarca de Santiago), ao L co Pino (comarca de Arzúa) e ao O con Ames e Val do Dubra. Abrangue unha superficie de 220,6 km 2 cunha poboación de 93.712 h (2007) distribuída nas parroquias de Aríns, Bando, A Barciela, Busto, O Carballal, O Castiñeiriño, Cesar, Conxo, O Eixo, A Enfesta, Fecha, Figueiras, Grixoa, Laraño, Marantes, Marrozos, Nemenzo, A Peregrina, Sabugueira, San Caetano, San Lázaro, San Paio, Santa Cristina de Fecha, Santiago de Compostela, Sar, Verdía, Vidán, Villestro e Vista Alegre. A súa capital é Santiago de Compostela, que dista 64 km da capital provincial. Cabeceira de partido xudicial e capital da comunidade autónoma, está adscrito...