"eo" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor. Coñecido como Fray Luis de León, pertenceu á escola salmantina, foi profesor na orde agostiña (1544) e acadou a cátedra de Filosofía Moral e de Sagrada Escritura na Universidad de Salamanca. A súa obra lírica caracterízase por unha gran perfección formal, que fai de marco a unha gran sobriedade e simplicidade expresivas. Representa a máis alta realización da corrente horaciana iniciada por Garcilaso de la Vega na súa obra A la flor de Gnido. As súas fontes de inspiración son os clásicos, a Biblia e os Pais da Igrexa, sobre todo santo Agostiño. A base platónico-augustiniana do seu pensamento e a súa concepción harmónica do cosmos son indispensables para comprender a súa poesía. Por mor do seu Comentario al Cantar de los Cantares (1561) foi encarcerado (1573-1576) pola Inquisición de Valladolid como sospeitoso en materia de fe, posto que os canons prohibían as traducións dos libros santos á lingua vulgar. Ademais de comentarios bíblicos, escribiu...

PERSOEIRO

Rei de Francia (1223-1226), fillo de Filipe II Augusto. Tentou expulsar os ingleses do territorio francés e dirixiu unha cruzada contra os albixenses (1215), en que ocupou Aviñón e unha grande extensión do Languedoc. Foi proclamado rei de Inglaterra polos nobres ingleses, enfrentados a Xoán I de Inglaterra.

1. Que é de cor amarela.

2. corpo amarelo.

PERSOEIRO

Físico estadounidense. Fixo investigacións espectroscópicas dos raios ultravioletas e descubriu a serie de liñas que leva o seu nome. Tamén investigou as propiedades de propagación e a interferencia das ondas luminosas de lonxitude de onda moi pequena.

PERSOEIRO

Fisiólogo e bioquímico alemán. Foi director do Instituto Max Planck de Bioquímica de Múnic. Descubriu a primeira etapa que leva nos seres vivos á síntese do colesterol e dos ácidos graxos. En 1964 recibiu, xunto con K. Bloch, o Premio Nobel de Fisioloxía e Medicina polos seus traballos sobre a biosíntese do colesterol.

PERSOEIRO

Fotógrafo. Tivo unha formación autodidacta como fotógrafo. En 1925 viaxou a París, onde entrou en contacto co surrealismo e fixo as súas primeiras exposicións con Julien Levy (1932). Instalouse en Nova York (1933), onde traballou para Harpe’s Bazaar e Vogue, para a que fixo retratos de actores en Hollywood. Aínda que destruíu gran parte do seu material, algún quedou recollido no libro George Platt Lynes: Photographs 1931-1955 (1981).

PERSOEIRO

Compositor. Dirixiu a Royal Academy of Music de Londres e a orquestra do Covent Garden. Compuxo óperas (Don Quixote, 1846), sinfonías, oberturas, oratorios, cantatas e música coral.

1. Relativo ou pertencente aos macabeos.

2. 1. Cada un dos descendentes do sacerdote Matatías, da familia asmonea, que tiveron un papel decisivo contra o intento dos reis seléucidas de helenizar a relixión xudía (166-160 a C).

   2. Cada un dos sete irmáns que foron martirizados coa súa nai segundo o segundo libro dos Macabeos, en tempos da dominación seléucida.

PERSOEIRO

Médico escocés. Dirixiu na Universidade de Toronto (Canadá) os estudios sobre a acción dos extractos pancreáticos que o levaron, xunto con F. G. Banting e C. Best, ao descubrimento da insulina (1921). Das súas obras destacan Practical Physiology (1902) e Physiology and Biochemistry in modern Medicine (1918). En 1923 recibiu, xunto con Banting, o Premio Nobel de Fisioloxía e Medicina, polo descubrimento da insulina.

1. Relativo ou pertencente aos macrodasioideos.

2. Metazoo da orde dos macrodasioideos.

3. Orde de metazoos asquelmintos, gastrotriquios, de corpo alongado, deprimido e recuberto de numerosas glándulas.

1. Relativo ou pertencente ás magnoliáceas.

2. Planta da familia das magnoliáceas.

3. Familia de plantas arbóreas ou arbustivas, da orde das ranais, de follas simples, alternas e xeralmente enteiras, flores terminais, solitarias, hermafroditas, acíclicas, con pezas periánticas a miúdo numerosas e con xineceo súpero e froito en plurifolículo ou en plurinúcula. Son naturais de Asia, Insulindia e América.