"CIO" (Contén)

1. Acción de distribuír ou distribuírse.

2. Ordenación das pezas que forman o interior dunha vivenda.

3. Conxunto de moldes xa impresos que se poden distribuír.

4. 1. Conxunto de actividades económicas que teñen como finalidade que os bens ou produtos cheguen dende os produtores ata os vendedores.

   2. distribución de productos

      Momento do proceso produtivo no que se efectúa a asignación dos bens e servicios destinados ao consumo final.

   3. teoría da distribución

      Análise das leis económicas que determinan as partes da renda que lles corresponden aos diferentes factores produtivos. A súa formulación, en termos de funcionalidade dos factores produtivos, correspondeulles aos fisiócratas, que analizaron o proceso polo que o produto neto da agricultura chega ás tres clases sociais. A escola clásica centrouse no estudo da distribución entre a renda e a terra, e entre os beneficios e os salarios. Para os neoclásicos, calquera factor variable obterá automaticamente unha remuneración que, en condicións competitivas, corresponderá ao seu produto marxinal e a súa distribución derivará sempre do obxectivo de conseguir unha maior eficiencia na asignación dos recursos. A escola poskeynesiana formulou a teoría da distribución a curto prazo coa coherencia entre a división da renda nacional entre o consumo e o investimento, dunha banda, e os beneficios e salarios a doutra.

5. Transmisión da enerxía eléctrica cara ás instalacións que a utilizan. As centrais eléctricas producen enerxía eléctrica en forma de corrente alterna trifásica, de tensión comprendida entre 5 e 30kV; para o transporte ata os centros de distribución esta tensión elévase a valores que poden chegar a 380kV. Para a distribución emprégase a corrente alterna trifásica de 220V ou 380V para usos industriais, e a monofásica de 125V ou 220V para usos domésticos. A frecuencia está normalizada a 50 Hz en Europa e a 60 Hz en América. As redes de distribución urbanas poden ser radiais, en bucle (ou en anel), ou ben en malla, e adoitan estar feitas con cables subterráneos, mentres que as rurais adoitan ser radiais e con liñas aéreas. Para a distribución empréganse normalmente catro fíos: tres para cada unha das fases e un para a neutra.

6. 1. Conxunto de datos ou valores nos que as frecuencias se indican por medio das porcentaxes nas que se presentan, ou ben de maneira absoluta, seguindo unha escala predeterminada. Dentro da estatística teórica, estes valores están asociados a probabilidades, a distribución das cales é estudada mediante a función de distribución.

   2. ...

1. Acción e efecto de separar ou desunir unhas partes das outras.

2. Ruptura bioxeográfica que non permite o fluxo xenético entre dous núcleos poboacionais dunha mesma especie. Esta ruptura pode ser por barreiras naturais, como os cambios xeolóxicos ou climáticos, ou por efecto do home, como as grandes infraestruturas (encoros, autoestradas, etc) ou a deforestación de extensións de terreo.

3. Separación normal dos cromosomas homólogos durante a meiose. A non disxunción orixina gametos euploides.

4. Separación de dúas ou máis unidades lingüísticas que loxicamente deberían ir xuntas.

5. Relación semántica que se expresa mediante unha coordinación disxuntiva. Pódese distinguir a disxunción exclusiva e a disxunción inclusiva. A primeira implica a elección dun dos seus elementos e a exclusión dos outros (Unha de dúas: ou ves ou quedas); mentres que a segunda implica unha alternativa na que a escolla non invalida necesariamente as outras opcións ofrecidas (Poden participar no concurso de debuxo cativos de dez ou doce anos).

6. Nome de dúas conectivas binarias: a disxunción inclusiva, que na lóxica simbólica se representa co signo (v), e a disxunción exclusiva, representada polo signo (F). A inclusiva p v q, lese “p ou q”, e a exclusiva pFq, lese “ou p ou q”.

7. asíndeto.

1. Acción e efecto de divagar.

2. Conxunto de variacións no leito dun río e na dirección da auga cando a pendente é feble. Disto pode resultar a división do río en brazos ou a aparición de illas e meandros.

1. Acción e efecto de diversificar ou diversificarse.

2. Reorganización da xestión empresarial para obter unha ampliación da gama de produtos vendibles e aumentar, polo tanto, a participación no mercado. Pode afectar ao proceso interno de produción, cando o obxectivo é loitar contra as flutuacións cíclicas ou estacionais das vendas.

1. 1. Disolución dun matrimonio celebrado validamente, en vida dos cónxuxes, mediante unha resolución xudicial fundada nunha causa legal. No ordenamento civil español, o divorcio baséase nos principios da previa ruptura da convivencia conxugal inferida tralo transcurso dun prazo de separación legal ou de feito, e de disolución por mutuo acordo, condicionado a un prazo de reflexión ou espera. Nas sociedades primitivas o matrimonio non se consideraba indisoluble. A iniciativa da ruptura correspondíalle ao home que a exercía por causa da esterilidade da muller. En moitas civilizacións antigas, o divorcio estaba consentido: causas como a desatención do marido facultaban á muller para divorciarse e o marido podía deixar a súa muller se esta era estéril. Na cultura asiria, o home podía repudiar a muller e as esposas de guerreiros prisioneiros podían volver a casar. En Grecia, o divorcio estáballes permitido a ambos os sexos; sen embargo, en Roma o divorcio non chegou a xeneralizarse ata o s II. A difusión...

   2. divorcio vincular

      Disolución do vínculo matrimonial que ten efectos no matrimonio (incluso consumado) cando a fe católica dun dos cónxuxes determina dificultades graves na convivencia. Se un dos cónxuxes fai profesión de fe relixiosa, pódese conceder o divorcio vincular sempre que o matrimonio non estivese consumado.

2. Separación ou desacordo entre dúas ou máis cousas ou persoas.

1. Calidade do que é dixitado.

2. Movemento dos dedos ao escribir nun teclado ou ao tocar un instrumento.

3. Indicación na partitura dos instrumentos que sinala, por medio de cifras, o dedo que se debe empregar en cada nota.

4. Cada un dos lóbulos das follas dixitadas.

5. Decoración da cerámica que consiste en premer a xema dos dedos sobre a pasta fresca.

1. Acción e efecto de documentar ou documentarse.

2. 1. Conxunto de documentos referidos a algo ou a alguén, reunidos ou presentados para un fin.

   2. Documento ou conxunto de documentos, procedente dunha autoridade competente que prové, entre outras cousas, a identidade dunha persoa, a súa filiación e o seu estado social e xurídico. Serven para a identificación persoal ou para acreditar algunha condición.

3. 1. Conxunto de técnicas e disciplinas informativas que se ocupan da recuperación e do estudo do documento, emitido nun proceso anterior, como fonte de información. Mediante a análise e o tratamento técnico das mensaxes, prepáranse para que a información sirva de fonte para acadar novos coñecementos ou para tomar decisións nas empresas, organizacións e institucións. O incremento da produción de información científica, técnica e divulgativa, entre outras, deu orixe a novos recursos e técnicas documentais. Entre outros, destacan as bases de datos ou as redes documentais e os novos soportes de datos que poden ser: fotográficos, como a fotografía, a fotocopia ou a telecopia; microformas, como o microfilme e a microficha; magnéticos, como as cintas magnetofónicas, as de vídeo e os discos magnéticos; ópticos, como o disco óptico; e magneto-ópticos.

   2. documentación automatizada

      Sistemas ou servicios de información nos que os datos se almacenan e se distribúen a través dun soporte magnético ou óptico, que permite a súa lectura polos ordenadores. Pódese consultar a través dunha rede documental. Presenta, segundo diferentes autores, catro grandes ámbitos de traballo: a teledocumentación, na que se integran as bases de datos en liña e o videotex; as tecnoloxías ópticas, nas que se integran os discos ópticos e os CD-ROM; os sistemas de xestión electrónica; e Internet.

   3. documentación bibliográfica

      Conxunto de informacións procedentes de libros, monografías ou revistas, que se lles ofrecen dun xeito organizado aos estudiosos ou ao persoal interesado nesas materias.

   4. documentación comercial

      Conxunto de documentos producidos por unha empresa, de orixe interna ou externa, como os catálogos de produtos ou os carteis, e susceptibles de ser conservados nos arquivos.

   5. documentación teatral

      Proceso de catalogación de todo tipo de materiais relacionados coas artes escénicas e, particularmente, co teatro. Adoitan ser libros, revistas, vídeos, fotografías, carteis, programas de man, cadernos de dirección, partituras de música para teatro, deseños escenográficos, máscaras, vestiario, elementos de escenografía, panos e todo tipo de materiais que poden dar conta dun determinado feito teatral. Amais das bibliotecas teatrais, entre as que destaca polo seu fondo a existente no Lincoln Center for the Performing Arts de Nova York, ou a do Institut del Teatre de Barcelona, tamén hai que salientar museos do teatro, como os que existen en Madrid, Barcelona ou Almagro, e o Centro Nacional de Documentación Teatral creado en Madrid polo ministerio de Cultura e o Instituto Nacional das Artes Escénicas e da Música. En Galicia existe o Centro de Documentación do Instituto Galego das Artes Escénicas e Musicais; o Centro de Documentación María Casares, situado na biblioteca pública de Cangas; e...

4. ...

PERSOEIRO

Pintor. Cultivou o retrato, o tema relixioso e sobre todo a paisaxe. Cromaticamente, caracterizouse pola combinación dos dourados verdosos cos violáceos vermellos que se chamaron acord Domenge. Realizou tamén beléns.

1. Acción e efecto de domesticar.

2. Paso do estado salvaxe ao estado doméstico dalgúns animais pola acción do home. Este proceso veu dado polos intereses humanos de obter especies domésticas para alimento, servicio, compañía, vestimenta, etc, e comezou polo menos hai once mil anos. As diferentes razas dunha especie doméstica proveñen sempre dunha ou de varias especies salvaxes.