"AN" (Contén)

CAPITAIS

Capital de Lombardia e da provincia homónima, que está situada no sector N da chaira lombarda, a medio camiño entre Prealpes e o río Po, nunha encrucillada de rutas transalpinas que a comunican coa Europa industrializada e enlazan co Mar Mediterráneo por Xénova a través dos Apeninos (1.182.693 h [2001]). Presenta unha forte expansión demográfica paralela á crecente industrialización e á forte inmigración que procede de toda Italia. A periferia urbana engloba grandes barrios que se unen aos municipios veciños formando unha conurbación. É unha gran capital rexional con funcións múltiples que estenden a súa influencia a toda Lombardia e parte de Piemonte e Emilia. A industria está moi diversificada, da que destaca a téxtil, a metalúrxica, a química, a farmacéutica, a alimentaria, a papeleira, a construción e a mecánica. A influencia da función comercial esténdese a todo o país e é o principal centro financeiro de Italia. Foi fundada polos celtas, cara a 400 a C e dous séculos máis tarde foi...

PERSOEIRO

Príncipe (Milan IV, 1868-1882) e rei (1882-1889) de Serbia. Pertencía á dinastía dos Obrenović e accedeu ao poder á morte do príncipe Miguel III de Serbia. Despois das guerras con Turquía (1876 e 1877) acadou a independencia no Congreso de Berlín (1878). A súa política autoritaria e impopular provocou a súa abdicación no seu fillo Alexandre I de Serbia en 1889.

1. Relativo ou pertencente a Milán, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Milán.

PERSOEIRO

Cantautor cubano. Nas súas cancións fala do amor e da patria vistos desde os seus preceptos morais e éticos, mesturados co seu humanismo e o seu criterio de ruptura con todo o establecido. A finais da década de 1960 fundou, xunto con Silvio Rodríguez e Noel Nicola, a Nueva Trova Cubana. As súas primeiras interpretacións achégano á corrente da canción cubana coñecida como feeling. Da súa discografía destacan Versos de José Martí (1973), No me pidas (1977), El guerrero (1983), Despertar (1997), co que obtivo dous premios Grammy, Los días de gloria (2000) e Pablo Querido (2002).

1. Ave de rapina falconiforme, da familia dos accipítridos, diúrna, de tamaño mediano, superior aos 50 cm, e ás anchas.

2. Ave de rapina, de 55 cm de lonxitude e 125 cm de envergadura, que presenta cor crema na parte inferior e parda escura a cincenta na parte superior. As ás pola base son claras, vistas en voo diferéncianse unhas manchas continuas que forman varias liñas paralelas, e presenta unha cola longa. Aliméntase de himenópteros, lagartos e anfibios. Habita en bosques abertos con claros, e en Galicia é de presenza estival no NL da comunidade.

3. Ave de rapina diúrna de entre 50-57 cm de lonxitude e 130 cm de envergadura. A plumaxe é parda no lombo, e presenta ás longas e anchas, que en voo teñen as puntas escuras e a metade posterior clara, e cola curta e redondeada. Aliméntase, sobre todo, de insectos, réptiles, anfibios e pequenos roedores. É moi común e distribúese sen preferencias altitudinais ou climáticas, aínda que prefiren espazos abertos como cultivos, pradarías e pequenos bosques. Distribúese por toda Galicia.

4. Ave de rapina, de 47-56 cm de lonxitude e 135 cm de envergadura, que presentan o corpo escuro na parte superior e pardo polo ventre, as ás longas e o rabo gallado. A cabeza é clara con liñas escuras, ao igual que o peito. Aliméntase de peixes, insectos e pequenos vertebrados. Está presente en toda a Península Ibérica, aínda que en Galicia só se atopa en zonas boscosas, preto de ríos e encoros, no período estival.

5. Ave de rapina de 59 a 66 cm de lonxitude e uns 150 cm de envergadura, que presentan a plumaxe de cor parda arrubiada con manchas escuras, a cabeza abrancazada con liñas escuras, o rabo un pouco bifurcado, moi gallado e as ás longas. Distribúese polo centro e S de Europa e N de África; na Península Ibérica pode verse no SO, nos Pireneos e na Cordilleira Cantábrica. En Galicia pode observarse entre marzo e novembro, en bosques e zonas abertas con árbores. Aliméntase de invertebrados, de pequenos vertebrados e preas.

PERSOEIRO

Soprano croata. De nome Zinka Kunç, debutou en 1927 en Ljubljana, para logo actuar en Salzburgo e en Nova York (1937), onde cantou ata finais da década de 1960. Destacou no repertorio verdiano e gravou diversos discos.

PERSOEIRO

Militar. Foi xeneral desde 1971, comandou a división acoirazada Brunete (1974-1978) e asumiu a capitanía xeral da III Rexión Militar (València). Codirixiu o golpe de estado do 23 de febreiro de 1981 e decretou o estado de excepción na Comunitat Valenciana. Foi arrestado e condenado a 30 anos de prisión e exclusión do exército, e en 1990 foi posto en liberdade.

1. 1. Relativo ou pertencente á milicia.

   2. Membro dunha milicia.

2. 1. Soldado voluntario do goberno republicano durante a Guerra Civil Española (1936-1939).

   2. Membro dun exército revolucionario, diferente do exército regular do país.

PUBLICACIÓNS

Publicación que apareceu en Madrid a partir do 1 de agosto de 1936 e que cesou ao ano seguinte (nº9). Subtitulouse “Órgano del Cuarto Batallón de la Primera Brigada Mixta de Líster” e editouse para aglutinar politicamente o Batallón de Milicias Gallegas. O promotor e principal executor foi Santiago Álvarez. De contido bélico e político, incluíu prosa e poesía de colaboradores como Ramón Cabanillas e Rafael Dieste. Foi un dos tres xornais galegos publicados na zona republicana durante a Guerra Civil Española, xunto con Nova Galicia e Nueva Galicia.

1. Acción de militar.

2. Conxunto de membros dun partido ou sindicato.

1. Que ou quen milita, xeralmente no campo sindical ou político.

2. Membro activo dunha organización política ou sindical que non pertence ao equipo directivo.