"CIO" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 4772.

  • PERSOEIRO

    Mestre de obras. Activo en Lugo, construíu a capela maior da igrexa de San Pedro de Calde (1763).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Mª de los Ángeles de las   Heras Ortiz.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Fenómeno de paso dun líquido a vapor, xeralmente rápido, producido no interior dunha masa líquida coa formación de burbullas de vapor que soben e se desfán na superficie do líquido. Este proceso ten lugar cando a presión de vapor do líquido se iguala coa presión exterior.

      2. temperatura/punto de ebulición

        Temperatura na que a tensión máxima de vapor dun líquido é igual á presión externa e, xa que logo, na que se produce a ebulición. Depende directamente da presión á que está sometido o líquido.

    1. Formación de burbullas de gas no seo dun líquido, por mor do desprendemento de gas disolto no líquido, ou pola formación deste por unha reacción química.

    2. Estado de axitación de algo ou alguén.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Transformación morbosa dunha cartilaxe ou dun óso nunha materia calcaria que polo seu aspecto lembra o marfil.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Transformación en eccema.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PUBLICACIÓNS

    Publicación de carácter comercial que apareceu na Coruña en 1884. Tivo a súa continuación noutro boletín editado en 1888 co mesmo título.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Sistema de orientación de certos animais que consiste na emisión de ondas ultrasonoras que, ao seren reflectidas pola superficie de obxectos presentes no medio, son captadas polo mesmo animal emisor, que é capaz de interpretalas e de orientarse; deste xeito, pode evitar obstáculos, capturar presas e realizar outras actividades na escuridade. Este sistema emprégano os morcegos e os golfiños, entre outros.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Igualdade entre dúas expresións matemáticas que conteñen algunha variable. Os valores que resolven unha ecuación son as súas solucións ou raíces. A forma xeral da ecuación de grao n é a 0 +a 1 x+a 2 x 2 +...+a n x n =0. O grao do polinomio é o grao da ecuación, e a 0 ,a 1 ...a n son os seus coeficientes. O teorema fundamental da álxebra garante que, dada unha ecuación de calquera grao con coeficientes reais ou complexos, cúmprese que polo menos unha das súas solucións é complexa ou, en particular, real. As ecuacións de grao 1, 2, 3 e 4 resólvense con fórmulas que dan as solucións en función dos coeficientes. Para as ecuacións de grao superior non hai ningunha fórmula que dea, por medio dunha expresión alxébrica dos coeficientes, a solución das ecuacións. Unha ecuación alxébrica P(x)=0...

      2. ecuación diferencial

        Ecuación funcional (no sentido en que as incógnitas son funcións), onde aparecen as derivadas da función incógnita. Se a función é dunha soa variable e está sometida tan só a operacións alxébricas, a ecuación é unha ecuación diferencial ordinaria. O tipo xeral de ecuación diferencial escríbese F(t,x,x’,...,x (n) ). Defínese a orde dunha ecuación diferencial como o da máxima derivada que aparece na ecuación. Se F ten forma polinómica, fálase de grao da ecuación diferencial como o do polinomio. O problema de buscar todas as solucións dunha ecuación diferencial resólvese, a miúdo, só en casos particulares. Por iso é interesante o estudo das propiedades das solucións sen telas explicitamente (sistemas dinámicos, teoría xeométrica, etc). Tamén acostuman impoñerse condicións ás solucións (condicións iniciais, condicións de fronteira).

      3. ecuación funcional

        Relación imposta a unha función. Tal relación define unha función ou familia de funcións que satisfán aquela relación.

      4. ecuación trigonométrica

        Ecuación que contén expresións trigonométricas.

      5. sistema de ecuacións

        Conxunto de ecuacións que deben de ser resoltas por un mesmo conxunto de valores das variables. Se as ecuacións do sistema son todas do primeiro grao (sistemas lineais), a discusión e a resolución obtéñense polo teorema de Rouche-Frobenius e a regra de Cramer.

    1. Representación, mediante símbolos químicos, dos cambios dos átomos e das moléculas dos elementos que interveñen nunha reacción química. O primeiro membro da ecuación representa as substancias que entran en reacción, chamadas reactantes, e o segundo, os produtos da reacción; os dous membros están separados por unha frecha (→) se a reacción é irreversible, ou por dúas frechas (S) se a reacción é reversible. Cada un dos compoñentes da ecuación vai acompañado dun coeficiente estequiométrico que fixa a proporción na que os compoñentes entran na reacción como, por exemplo N 2 +3H 2 S2NH 3 .

      1. Corrección ou cantidade que cómpre ter en conta ao relacionar a posición dun astro coa que tería se posuíse un movemento uniforme.

      2. ecuación anual

        Perturbacións observables nalgúns elementos da órbita da Lúa e que se reproducen no período dun ano. A orixe destas perturbacións é a variación que se produce ao longo do ano na distancia que separa o Sol da Terra. Foi descuberta por Tycho Brahe.

      3. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Acción e efecto de ecualizar.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Conxunto de procesos físicos, químicos e biolóxicos que conducen á formación do solo sobre a rocha núa.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Impresión ou publicación dunha obra ou escrito.

    2. Reprodución dunha obra, por medios manuais ou mediante a imprenta, para a súa difusión. Durante a Idade Media, a reprodución realizábase nos mosteiros e, a partir do s XIII, nas universidades, a través do traballo organizado dos copistas. A invención da imprenta incrementou as posibilidades de espallar os textos e ofreceu maiores garantías de transmisión fiel ao orixinal, posto que permitía solventar erros de transcrición.

    3. Conxunto de exemplares dun escrito, sobre todo de libros, impresos nunha mesma tiraxe. Para que se trate dunha nova edición téñense que efectuar cambios no contido ou no deseño da obra, senón trataríase dunha reimpresión.

    4. Conxunto de xornais co mesmo número e referencia do día e do momento de saída.

    5. edición abreviada

      Edición dun texto no que se suprimiron ou resumiron fragmentos considerados non esenciais para a comprensión do mesmo.

    6. edición ampliada/aumentada

      Edición dunha obra acrecentada con novas materias con respecto á edición anterior.

    7. edición anotada/comentada

      Edición que inclúe comentarios destinados a esclarecer ou complementar o texto orixinal do autor.

    8. edición autorizada

      Edición que conta coa autorización expresa do autor, ou da persoa que posúe os dereitos editoriais, para diferenciala das edicións clandestinas ou non autorizadas.

    9. edición completa

      Edición que comprende todas as obras dun autor.

    10. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Empresa editorial creada en Vigo en 1989. Fundada e dirixida por Severino Cardeñoso Álvarez, conta con máis de 400 títulos publicados. Ademais das súas coleccións de contos literarios, poesía, narrativa, temas de Galicia, medicina e esencias, tamén publica dúas revistas, Miscelánea Literaria, mensual, e Tribuna de la Cultura, semestral.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Empresa editorial fundada en Vigo en 1987, pertencente ao grupo Promocións Culturais Galegas. Dirixida por Cesáreo Sánchez Iglesias, conta con máis de 200 títulos publicados. Está especializada en materiais curriculares para o ensino, ciencias sociais, gastronomía, ensaio, humanidades, narrativa para adultos e literatura infantil e xuvenil. Divide a súa produción editorial nas coleccións “A Nosa Terra Infantil”, “A Nosa Historia”, “Historia Universal”, “A Nosa Natureza”, “A Nosa Terra-ASPG”, “Biblioteca A Nosa Terra: ensaio Nós os galegos”, “Campus”, “Historia de Galicia”, “O fardel da memoria” e “Prensa e criación”. Ademais, encárgase da edición da publicación semanal A Nosa Terra, do boletín trimestral Cadernos monográficos de pensamento e cultura, e das publicacións semestrais A Nosa Cultura e A Nosa Historia.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Empresa editorial fundada na Coruña en 1990. Como editora traballa María Inés Ruíz Correa e como director adxunto Xoán Miguel Pazos Castelo. Con máis de cen títulos publicados, tenta ofrecer novas obras e manuais dedicados ao ensino, fóra dos clásicos libros de texto, e oferta novos materiais didácticos e un apoio complementario, cunha programación variada e novidosa. Publica, entre outros, libros científicos e técnicos, manuais de texto, libros ilustrados e de gran formato, literatura e cómics, divididos nas coleccións “As Nosas Vilas”, “Baía Branca”, dedicado á poesía, “Baía narrativa”, “Baía verde”, “Ensaio”, “O Ensaio”, “O abc”, “Cómic”, “Guías e recursos”, “Guías do patrimonio cultural”, “Coñecemento do medio” e “Oposicións”.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Empresa editorial fundada en Vigo en 1964 polos irmáns Emilio, Xosé María e Álvaro Álvarez Blázquez. Un dos obxectivos fundamentais deste proxecto foi o de divulgar, dun xeito económico, a narrativa galega nos sectores máis populares. Publicou inicialmente unha serie de volumes de investigación titulados como Cuadernos de Arte Gallego. A partir de 1967 editou unha colección de textos breves co nome de O Moucho e outra denominada Pombal, na que se recolleron obras de autores clásicos da literatura galega como Rosalía de Castro, Curros Enríquez ou Eduardo Pondal.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Empresa editorial fundada en Lugo en 1938. Publicou libros en galego e castelán, tanto de narrativa como de poesía. Entre algúns dos autores que colaboraron no proxecto editorial cómpre salientar a Castelao, Xosé Neira Vilas, Manuel María e Xesús Alonso Montero.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Empresa editorial aparecida en 1980 en Santiago de Compostela. Destacou na edición de libros de poesía, para o que contou coas autoras María X. Queizán e Helena Villar Janeiro. Ademais, encargouse de agrupar e editar a Obra Literaria Completa (1980), de Fermín Bouza Brey.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Empresa editorial creada en 1988 en Vigo. Dirixida inicialmente por Carlos Blanco Yáñez, daquela presidente da Asociación Galega de Editores, á súa morte substituíuno Antón Mascato. No seu comezo centrou a súa actividade na edición xeral de libros, en especial literatura infantil e xuvenil (“curuxa” e “gaivota”), narrativa para adultos, da que destaca a colección de novela policial “cómplice” e material complementario de ensino (“guías de lectura”, “criterio”, “manuais”, etc). En 1994 comezou a súa actividade musical, nun principio baixo a dirección de Suso Vaamonde, e logo de Cándido Meixide. O folk (Treixadura e Liorna), o rock (Túzaros e Xenreira), e a música tradicional (Pallamallada, Xistra e Ultreia), son os estilos máis destacados, aínda que tamén atende as chamadas novas músicas (Tangata e Emilio Rúa). Unha das súas especializacións é a cartografía e a publicación de guías turísticas, como mapas de Galicia, de comarcas e de espacios naturais, planos de vilas e cidades, e guías de...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Empresa editorial constituída en Ferrol en 1993. Fundárona Francisco Rodríguez López, os irmáns Carlos e Antonio Miragaya Casteleiro e Miguel Toval Porta. A súa colección máis antiga é “Biblioteca de Ferrolterra”, na que se integran unha serie de publicacións de historia e historiografía, así como traballos nos que se recuperan textos ferroláns do s XIX. Ademais posúe unha colección infantil, outra de narrativa galega e a serie “Documenta”. Entre os anos 1993 e 1999 tirou do prelo a publicación mensual Crónica de Ferrolterra e dende 1999 o Anuario de Ferrolterra, no que se reúne a actualidade dos concellos de Ferrol, Eume e Ortegal.

    VER O DETALLE DO TERMO