"Est" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 2747.
-
GALICIA
Xurista. Foi catedrático de Epistemoloxía das Ciencias Sociais e Xurídicas (1980) na Universidade de Santiago de Compostela. Colaborador do Observatorio Astronómico da mesma universidade, construíu os primeiros ecuatoriais que se fixeron en España. Foi cofundador da Asociación Española de Filosofía del Derecho e director da revista Abrente. Escribiu Proceso y Forma (1947), Grandes problemas del Derecho Procesal (1954), Un libro sin nombre (1965) e Nueva versión sobre el Derecho (1977).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Xornalista e escritor. Dirixiu o semanario O Galiciano e impulsou a creación dunha sociedade protectora para os obreiros que se expresou a través do xornal El Obrero. Das súas obras destacan Pelra... antre seixos (1888), con prólogo de José Echegaray, Contos e cantares (1893), a peza teatral A Cuba! (1898) e Remembranzas (1904).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Historiadora da arte e novelista. Coñecida como Anna Banti, a súa narrativa reflicte a problemática da condición feminina e da súa emancipación. É autora de Itinerario di Paolina (1937), Artemisia (1947), Le donne muoiono (1952), La monaca di Sciangai (1957) e Campi Elisi (1963).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político, fillo de Luís López Ballesteros. Militou inicialmente no Partido Moderado, en 1840 pasou ao Partido Monárquico-Constitucional e posteriormente ingresou na Unión Liberal de O’Donnell en 1858. Deputado por Galicia en 17 lexislaturas (1837-1873), foi director xeral de Arbitrios e Amortización, de Rendas Estancadas e de Contribucións Directas. Foi conselleiro do Estado (1857) e ministro de Ultramar (1864).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político. Líder da sublevación contra os franceses, foi nomeado vogal da Xunta de Subsidios, Armamento e Defensa da provincia de Santiago. Procurador síndico do concello de Vilagarcía (1813), foi representante do municipio fronte ao goberno ao ano seguinte. Oficial no Ministerio de Finanzas desde 1815, ascendeu a director xeral de rendas e vogal do consello superior de Facenda. Como secretario de Facenda (1823-1832) tentou dar solución ao problema fiscal e ao da débeda cunha certa modernización pero sen socavar as bases do sistema fiscal existente. Creou a Caja de Amortizaciones, fundou o Banco Español de San Fernando e a Inspección Fiscal de Aduanas. Designado senador pola Coruña desde 1844 e posteriormente vitalicio por Navarra, foi vicepresidente do Consello de Ultramar desde 1851. Foi membro da Real Academia de la Historia.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Política. Licenciada en Ciencias da Educación e diplomada en Psicoloxía, foi inspectora de Educación e inspectora xefe delegada provincial da Consellería de Educación en Lugo. Deputada autonómica desde 1990 (III lexislatura), revalidou a súa elección na IV, V e VI lexislaturas. Foi Conselleira de Familia, Muller e Xuventude (1993-2003).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Historiador da literatura. Foi autor de edicións críticas e de artigos sobre novela pastoral e bizantina. Publicou Introdución á literatura medieval española (1953), Métrica española del siglo XX (1969), Notas sobre la espiritualidad española de los siglos de oro (1972), Lírica medieval española (1977), Tomás Moro y España: sus relaciones hasta el siglo XVIII (1980) e Panorama crítico sobre el poema del Cid (1982). Correspondente da Real Academias Española, é autor de edicións literarias como Poéticas castellanas de la Edad Media (1985) e colaborou en dous volumes do Século de Ouro da Historia y Crítica de la Literatura Española, que dirixiu Francisco Rico.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Arquitecto. Director da Escuela de Arquitectura de Madrid desde 1923, dirixiu o equipo de arquitectos que fixo a cidade universitaria de Madrid. A súa obra mestura elementos secesionistas e historicistas, pero tendeu á simplificación ornamental.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Maxistrado e político. Foi membro da Audiencia de Cáceres (1833) e deputado por Pontevedra e Tui (1837-1852). Membro do Partido Moderado, foi senador vitalicio e membro do Tribunal Supremo desde 1857. Recibiu a Gran Cruz de Isabel la Católica.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Ostān de Irán, situado nunha zona montañosa das serras de Zagros (28.392 km2; 1.656.952 h [estim 2001]). Comprende as terras de pasto e os establecementos das tribos lurs. Ten agricultura e practícase o nomadismo. A súa capital é Khorramābād (272.851 h [1996]).
-
IGREXAS
Igrexa parroquial situada en Sarria. De estilo románico, ten planta e ábsida rectangulares e posúe un arco triunfal de medio punto con capiteis historiados con homes e animais. Destaca o retablo do s XVIII.
VER O DETALLE DO TERMO -
CIDADES
Cidade situada no condado de Suffolk, en Inglaterra, Reino Unido (55.231 h [1981]). Ten porto ao mar do Norte, na desembocadura do río Waveney. É lugar de veraneo polas súas praias e posúe industrias dedicadas á construción de barcos, motores, produtos téxtiles, calzado e aparatos eléctricos.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Estilo decorativo que se desenvolveu en Francia durante o reinado de Luís XIV. Coincidiu co clasicismo francés, do que tomou a decoración para os interiores. O estilo, marcado pola Académie e Le Brun, foi esencialmente ostentoso, suntuoso e falto de naturalidade. As fábricas de Gobelins e Beauvais produciron a meirande parte destas pezas.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Estilo decorativo que se desenvolveu en Francia durante o reinado de Luís XV. Apareceu cara a 1720, coa creación do pequeno salón íntimo. Os mobles, de pequenas dimensións, estaban decorados con marquetería ou lacados. As formas deste estilo son unha simplificación do rococó e os motivos son naturalistas, xeralmente vexetais. Houbo impotantes fábricas de porcelana, como Vincennes ou Sèvres.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Estilo decorativo que se desenvolveu en Francia durante o reinado de Luís XVI. Marcou o retorno á Antigüidade, que levaría ao neoclasicismo. No deseño predominou a liña recta e unha busca da comodidade. Os mobles son xeralmente de caoba, lisos ou decorados con bronce.
-
PERSOEIRO
Xornalista e escritor. Comezou en 1952 no semanario Destino, do que foi director (1958-1975). Dirixiu tamén Historia i vida, e especializouse en gastronomía e tauromaquia, sobre as que publicou De toros y toreros (1946), Historia del toreo (1967), Libro de la cocina española (1970), en colaboración con J. Perucho e El libro de la cocina española (1977). A finais da década de 1980 comezou unha prolífica etapa como novelista, que se centrou na recreación de ambientes e personaxes históricos, e da que destacan: Decidnos, quién mató al conde? (Premio Plaza i Janés, 1987), Por ver mi Estrella María (1988), La puerta de oro (Premio Encuentro de Extremadura y América, 1990) e Los espejos paralelos (1991). Recibiu a Creu de Sant Jordi e foi oficial de L’ordre des Arts et des Lettres de Francia.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Zoólogo irlandés. Foi un dos primeiros expoñentes das teorías revolucionarias do neolamarckismo. Fixo importantes traballos sobre embrioloxía, especialmente dos invertebrados.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Estado dun sistema desde o punto de vista macroscópico. OBS: Tamén se denomina estado macroscópico.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Estrutura metálica que se pode observar por medio dunha macrografía. É resultado, principalmente, do proceso de solidificación.
-
PERSOEIRO
Xornalista. Colaborou na revista La Estafeta e en Madrid Artístico. Colaborou co seu pai en El Anunciador de Pontevedra e foi redactor do diario vigués El Independiente.
VER O DETALLE DO TERMO