"RC" (Contén)

PERSOEIRO

Raíña de Dinamarca desde 1972, filla de Federico IX de Dinamarca e Noruega. De nome Margrette Alexandrine Thorhildur Ingrid, puido ser elixida como herdeira en 1953 pola abolición da lei sálica. Casou en 1967 co aristócrata francés Henri de Laborde de Monpezat, de quen tivo dous fillos, Federico, príncipe herdeiro, e Xoaquín.

PERSOEIRO

Infanta de España e princesa das Dúas Sicilias, condesa de Barcelona, filla do infante Carlos de Borbón Borbón e Luísa de Orléans. Casou en 1935 en Roma con Xoán de Borbón e Battenberg. Viviu no exilio en Roma, Cannes, Lausanne e Estoril. Foi nai do Rei Xoán Carlos I.

PERSOEIRO

Raíña de España, filla de Antonio de Orléans, duque de Montpensier e da infanta María Luísa Fernanda de Borbón. Casou en 1878 co seu curmán o Rei Afonso XII e morreu de tifo ao cabo de seis meses.

GALICIA

Comarca situada no N da provincia de Lugo e no NL de Galicia. Limita ao N co Mar Cantábrico, ao S coas comarcas de Terra Chá (concellos de Abadín e A Pastoriza) e Meira (concello de Riotorto), ao L coa comarca da Mariña Oriental (concellos de Barreiros e Trabada) é o O coas comarcas da Mariña Occidental (concellos de Cervo, Viveiro e Ourol) e Terra Chá (concello de Muras). Abrangue unha extensión total de 509,4 km2cunha poboación de 30.975 h (2001), distribuída entre os concellos de Alfoz (77,8 km2; 2.382 h), Burela (8,3 km2; 8.161 h), Foz (100,3 km2; 9.488 h), Lourenzá (62,6 km2; 2.776 h), Mondoñedo (150,4 km2; 5.007 h) e O Valadouro (110 km2; 2.377 h). O espazo comarcal abarca a parte central da costa lucense, con tres cabeceiras que se disputan a primacía comarcal: Burela, Foz e, en menor medida, Mondoñedo. Das tres cabeceiras comarcais, Mondoñedo (43° 25’ N e 7° 20’ O) é partido xudicial, do que dependen, ademais,...

GALICIA

Comarca situada no N-NO da provincia de Lugo e no N de Galicia. Limita ao N co Mar Cantábrico, ao S coa comarca de Terra Chá (concello de Muras), ao L coas comarcas da Mariña Central (concellos de Burela, Foz e O Valadouro) e Terra Chá (concello de Abadín), e ao O coa comarca coruñesa de Ortegal (concello de Mañón). Abrangue unha extensión total de 500,9 km2, cunha poboación de 27.362 h (2001), distribuída entre os concellos de Cervo (81,1 km2; 4.936 h), Ourol (145,4 km2; 1.445 h), O Vicedo (76 km2; 2.194 h), Viveiro (109,3 km2; 15.240 h) e Xove (89,1 km2; 3.547 h). A cabeceira comarcal, Viveiro (latitude 43° 39’ 50’’N e lonxitude 7° 35’ 30’’ O), é sede de partido xudicial, do que dependen o resto dos concellos da comarca. O espazo comarcal posúe un centro funcional, Viveiro. Esta vila centraliza todos os servicios administrativos cun ámbito de influencia que se estende a toda a costa N da provincia de Lugo, malia que determinados...

GALICIA

Comarca situada no N-NL da provincia de Lugo e no NL de Galicia. Limita ao N co Mar Cantábrico, ao S coa comarca da Fonsagrada (A Fonsagrada e Ribeira de Piquín), ao L con Asturias e a ría de Ribadeo e ao O coas comarcas da Mariña Central (Foz e Lourenzá) e Meira (Riotorto). Abrangue unha extensión total de 403km2, cunha poboación de 17.732 h (2001), distribuída entre os concellos de Barreiros (72,42 km2; 3.574 h), A Pontenova (135 km2; 3.628 h), Ribadeo (112,3 km2; 9.035) e Trabada (82,7 km2; 1.591). A cabeceira comarcal, Ribadeo (latitude 43° 32’ N e lonxitude 7° 01’ O), foi sede de partido xudicial, pero depende de Mondoñedo, ao igual que todos os concellos da comarca, constituída nun espazo funcional moi vencellado á vila de Ribadeo, centro administrativo, comercial e de servicios, cun ámbito de influencia supracomarcal (occidente de Asturias), pero moi limitado na súa parte occidental debido á presenza de Foz.
Xeografía...

PERSOEIRO

Bioquímico. Traballou no Instituto Nacional de Investigacións Médicas Mill Hill da Royal Society, na Universidade de Cambridge, no Consello Británico de Investigacións Médicas e nos Laboratorios Abbotsbury onde foi director (1959-1970). En colaboración con Richard L. Synge, desenvolveu a cromatografía de reparto e en colaboración con A. T. James, perfeccionou a cromatografía de gases. En 1952 recibiu, xunto con R. L. Synge, o Premio Nobel de Química por desenvolver diversas técnicas de cromatografía gas-líquido, así como o método de cromatografía de reparto, aplicable a todas as áreas da investigación bioquímica.

GALICIA

Futbolista. Xogou no Rácing de Ferrol e no Real Zaragoza (1958-1969), co que gañou tres Copas do Xeneralísimo e unha Copa de Ferias formando parte da dianteira coñecida como “Los cinco magníficos”. Foi internacional en 14 ocasións e proclamouse campión da Eurocopa (1964), onde marcou o gol da vitoria na final.

PERSOEIRO

Escritor. Incorporou á literatura castelá un extenso vocabulario de lingua popular e coloquial, antecedente da linguaxe de La Celestina. Da súa produción destacan Corbacho o Reprobación del amor mundano, de carácter satírico, Vidas de San Ildefonso y San Isidro, Atalaya de las Crónicas, de tipo histórico, e a obra menor Vencimiento del mundo. Así mesmo, fixo a tradución do Libro de la perdurable virginidad de Santa María, obra de San Ildefonso.

GALICIA

Profesor e economista. Foi director da Escola de Comercio de Vigo, membro do Consello Económico Provincial e Nacional, e presidente da delegación galega do Instituto de Censores Jurados de Cuentas de España. Colaborou en diversos xornais e revistas, como La Voz de Galicia e Faro de Vigo, e asinou algunha das súas obras cos pseudónimos Emetrés ou Noezas. Publicou Ayer y hoy en la repoblación forestal, Teoría de los empréstitos, Problemas del cambio (1931) e Síntesis económica de Galicia (1958). Foi académico correspondente da Real Academia Galega.

PERSOEIRO

Poeta portugués. O seu espírito aventureiro levouno a Italia, Flandres ou Brasil. Escribiu Viriato Trágico (1699), un poemario épico onde no Canto XV, titulado “Um sonho profético”, relata os aspectos máis destacados e emocionantes da súa vida en 80 estancias.

PERSOEIRO

Piragüista. Formouse no C. P. Breogán do Grove, e é especialista na modalidade de C-2, en que foi campión de España en 500 e 1000 m (2004), subcampión do mundo en 1000 m (2001) e en maratón (2003), xunto a José Alfredo Bea. Participou nos Xogos Olímpicos de Atlanta (1996) e Sydney (2000).

GALICIA

Pintor e gravador. Iniciouse na pintura desde cativo, en 1912 instalouse en Vilagarcía de Arousa, onde coñeceu a obra de Castelao, que marcou a súa traxectoria artística e espertou o seu interese pola importancia do debuxo como arte. Viaxou a Madrid en 1915 e introduciuse no mundo cultural da capital. De volta a Galicia colaborou en Vida Gallega, Faro de Vigo e El Pueblo Gallego e xunto con Rafael Dieste e Manuel Antonio comezou a forxar a vangarda galega. Realizou retratos, viñetas e estampas que mostraban o inicio dunha nova xeración, a dos Novos ou dos Renovadores, mentres mantiña tamén relación cos membros da Xeración Nós. En 1926 recibiu unha bolsa da Deputación de Pontevedra e viaxou a París onde perfeccionou a súa técnica, empregando o gravado para a reprodución exacta e a xilografía como medio esclarecedor da forma. Coñecía e rexeitaba o academicismo e en París descubriu a vangarda europea e recibiu a influencia do eslavismo de rusos como M. Larionov ou N. Gontcharova. Percatouse...

GALICIA

Industrial conserveiro, publicista e escritor. Colaborou na edición de Cien obras de la colección Massó, na fundación do Museo Provincial de Pontevedra e no establecemento da Misión Biolóxica e participou na elaboración do Dicionario da Real Academia Española con numerosas achegas técnicas. Publicou Cantares populares gallegos, Itinerarios turístico gastronómicos de la provincia de Pontevedra (1964), Nuestro futuro alimenticio: pesca y conservas (1964), Comentarios gastronómicos, apéndices sobre Economía Conservera (1967), Origen y desarrollo de la industria conservera en Galicia (1967) e Pedro Madruga de Soutomayor, caudillo feudal (1975). Foi presidente da Asociación Nacional de Fabricantes de Conservas (ANFACO) entre 1935 e 1937 e membro correspondente da Real Academia Española.

PERSOEIRO

Actor cinematográfico italiano. Triunfou co seu marcado estilo sofisticado e a súa aparencia triste. Protagonizou I soliti ignoti (1958), La dolce vita (1960), Divorzio all’italiana (1962) e Ginger e Fred (1985). As súas derradeiras contribucións foron en Prêt-a-porter (1994), Sostiene Pereira (1996) e Viagem ao principio do mundo (1997). Foi premiado no Festival Internacional de Cine de Donostia-San Sebastián por Casanova ‘70 (1965) e no Festival Internacional de Cine de Cannes por Dramma della gelosia-tutti i particolari in cronaca (1970) e Oci ciorne (1987).

GALICIA

Profesor e escritor. Foi coordinador de galego da Dirección Xeral de Política Lingüística. Publicou Vocabulario galego de Formación Profesional (1984), Lugo e a lírica medieval galego-portuguesa (1985), Escolma poético musical galega (1989) e Lingua e publicidade (1994). Ademais tamén colaborou nos volumes colectivos Lugo e a lírica medieval galego portuguesa (1985) e Poemas e contos da muralla (2001). Recibiu o Premio Buril das Letras Galegas (1986), o Premio Grugalma de   Artigos (1990) e o Premio Rosalía de Castro (1993).

PERSOEIRO

Pintor. Instalouse en Galicia, onde cultivou unha pintura realista. Destacan os seus retratos Antonio Rosón (1993), Castelao, S.M. El Rey Don Juan Carlos I (1993), Manuel Fraga Iribarne e Ramón Piñeiro (1995), ademais das súas visións urbanas recollidas na mostra Retratos e Perspectivas Urbanas, das que sobresae Vista de Bilbao. Recibiu o Premio Nacional de Pintura de Venezuela (1976).

1. Forma de organización social que dá a máxima importancia política e xurídica á muller. A existencia do matriarcado estivo sostida polos teóricos do evolucionismo do s XIX, que presupoñían que nas sociedades en que os lazos xenealóxicos seguían a liñaxe materna (matrilineal), e a autoridade, o dereito e a riqueza estaban nas mans das mulleres. Segundo esta teoría, no matriarcado os homes estaban sometidos ás mulleres, quen polo descubrimento dos medios para obter os produtos vexetais da terra debían conseguir unha posición de privilexio sobre estes.

2. Preponderancia feminina nunha organización social e familiar.