"lla" (Contén)

PERSOEIRO

Xurista e político. Lincenciado en Dereito. Membro do Corpo Xurídico Militar e coronel auditor, foi vogal e presidente do Comité de Dereitos e Garantías do PP de Galicia, vogal do Consejo General del Poder Judicial e deputado no Congreso de los Diputados desde 1993.

PERSOEIRO

Escritor. Doutor en Literatura Inglesa pola University of Edimburg e en Literatura Española e Hispanoamericana pola Universidad de Salamanca, pertence ao grupo literario Crack, xunto a Jorge Volpi. Na súa obra pretende loitar contra a mala imitación do realismo máxico e a vulgarización da literatura hispanoamericana. É autor de Subterráneos (1990), La catedral de los ahogados (1994, Premio Juan Rulfo), Amphitryon (2000, Premio Primavera de Novela), Las tormentas del mar embotellado (2000, Premio Nacional de Literatura Infantil de México) e Las antípodas y el siglo (2001).

PERSOEIRO

Compositor. Autor de zarzuelas, como La Mayorala e La Giralda, pasou a súa xuventude en Arxentina, onde compuxo tangos como “El taita del arrabal”. Logrou a fama coas cancións “Valencia”, “El relicario” e “La violetera”.

PERSOEIRO

Nobre. Desconforme con Carlos I, uniuse ás Comunidades de Castela en 1519. Nomeado xefe das milicias de Toledo e capitán xeneral das tropas comuneiras (1520), ocupou Medina del Campo e Tordesillas. Cando xurdiron diferenzas entre os comuneiros, defendeu a continuacion da loita pero foi derrotado en Villalar e executado.

PERSOEIRO

Nobre. Amante de Pedro I desde 1352, coa súa influencia na corte conseguiu cargos importantes para a súa familia. O rei xurou diante das cortes de Sevilla (1362) que casara en segredo con ela en 1352 e, polo tanto, os seus fillos convertéronse en herdeiros de Castela.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Sevilla, Andalucía, que está situado a 27 km ao S da capital (33.045 h [2001]). Destacan os cultivos de oliveiras, vide e cereais, a cría de cabalos e a olaría.

1. 1. Cana do trigo, do orxo e doutras poáceas, seca e separada do gran.

   2. Conxunto de talos de poáceas despois de mallalos.

   3. palla centea

      Palla de centeo.

   4. palla colma

      Palla de centeo ou de trigo.

   5. palla milla

      Palla de millo.

   6. palla paínza

      Palla de paínzo.

   7. palla restreba

      Palla que queda despois de segar o trigo e o centeo.

   8. palla triga

      Palla do trigo.

   9. palla triga

      Comida que se dá ás vacas que acaban de parir.

2. ...

1. Terreo onde se acaba de segar o cereal e en que quedan restrollos deste.

2. pallal.

1. Casa pequena cuberta de palla.

2. Terra en que se fixo a seitura.

GALICIA

Escritora e profesora. Formada na Universidade de Santiago de Compostela, completou os seus estudos en Lisboa. Colaborou nas publicacións Grial, Dorna, Nordés, Festa da palabra silenciada e A Nosa Terra, onde estudou a obra de R. Carballo Calero, Álvaro Cunqueiro, Rafael Dieste e Luís Seoane, entre outros, e participou das características propias da poesía galega da década de 1980, que se concreta nunha obra profunda e intimista. Publicou os libros de poesía Entre lusco e fusco (1980), con composicións de tipo social en que canta o amor ausente; Sétima soidade (1984, Premio de Poesía Esquío), en que analiza a comunicación, os aconteceres da vida cotiá e novamente a soidade; Livro das devoracións (1996) e Poemas (2000). Tamén publicou o libro de ensaio Rosas na sombra. A poesía de Luís Pimentel (1991) e participou nos volumes colectivos Palabra de muller (1992), Daquelas que cantan...

GALICIA

Eclesiástico e escritor. Doutourado en Filosofía e Teoloxía, foi lector na catedral de Lugo desde 1638 e director da arquiconfraría da patroa de Lugo, a Virxe dos Ollos Grandes. Escribiu numerosas obras, das que destaca Argos Divina Sancta María de Lugo de los Ojos grandes. Fundación, y Grandezas de su Iglesia, Sanctos naturales, Reliquias, y Venerables Varones de su Ciudad, y Obispado, Obispos y Arçobispos que en todos Imperios la governaron (1700).