"CIO" (Contén)

1. Construción impermeable e resistente, dotada de medios para navegar con seguridade (cumprindo unha serie de condicións, como a flotabilidade, a estabilidade, a solidez, o goberno e a velocidade), que serve para transportar persoas ou cousas por mar, ríos, lagos ou calquera outro medio acuático. Na Lexislación Marítima española, acorde co Convenio Internacional sobre Arqueo de Buques (Londres, 23.6.1969), denomínanse así só os barcos de ata 24 m de eslora, fronte ao buque, que sería a embarcación cunha medida superior a esta. Non obstante , segundo o Regulamento Internacional para Previr as Abordaxes no Mar (1972) o termo “buque” designa toda embarcación que se pode utilizar como medio de transporte acuático, incluíndo as embarcacións sen desprazamento e os hidroavións, amais dos aeroescorregadores e hidroalas. Por outra parte, cómpre distinguir entre embarcacións de navegación marítima, de navegación fluvial e mixtas. En canto á súa clasificación, poden dividirse en función do servizo ao...

2. Embarcación de menos de 20 t de desprazamento ou, na arquitectura naval, navío cunha eslora menor de 24 m.

3. As embarcacións tradicionais galegas presentan unha gran variedade tipolóxica dependendo do seu uso e orixe xeográfica. Malia esta diversidade, todas comparten unha serie de trazos comúns: proa alta e pouco lanzada, construción a tope (agás a dorna e o barco do río Miño), boas cinguideiras na navegación a vela, sen necesidade de lastre, e uso xeneralizado da vela de relinga. De acordo co uso que se faga delas, estas embarcacións poden destinarse ao transporte e á pesca, tanto marítima como fluvial. En Galicia só se teñen empregado as embarcacións de vela destinadas á cabotaxe; entre elas, o patache, o galeón, o trincado ou o sancosmeiro. O patache é un barco de vela de tamaño medio e de tonelaxe inferior ás 200 t. Construído, sobre todo, nos estaleiros do Freixo, faenaba en toda a costa peninsular; coa incorporación do motor, aínda se construía na década de 1950. O galeón é un barco duns 13 m de eslora e dunhas 15-20 t, que se empregou especialmente nas Rías Baixas ata...

1. Conxunto de persoas que emigraron.

2. Situación de quen está emigrado.

3. Mudanza que certos animais fan do seu hábitat, e que pode ser estacional ou permanente.

4. Desprazamento dun individuo ou dun grupo de persoas dun lugar a outro, ben de forma temporal ou definitiva, dende o punto de vista do lugar de procedencia do desprazado. A causa principal, tanto da emigración como da inmigración, é económica; en xeral, búscase unha mellora na situación socioeconómica. Non obstante , existen outras causas que provocaron ao longo da historia un desprazamento poboacional, entre outras, a conquista militar (invasión árabe da Península Ibérica); as persecucións de carácter ideolóxico, que provocaron o exilio (republicanos españois ao termo da Guerra Civil); o traslado forzoso de man de obra que deu lugar ao escravismo (poboación africana nas Antillas durante a conquista e colonización); e a expulsión de poboación do seu país de orixe por causas diversas (musulmáns da India ao Paquistán).
   
   Tipos de emigración
   
   En función do tipo de desprazamento e da súa duración pódense establecer distintas modalidades, entre outras, a emigración...

PERSOEIRO

Xeneral e cónsul romano, pai de Escipión Emiliano. Coñecido como o Macedonio, foi edil curul (192 a C). Pretor da Hispania Ulterior (191 a C), enfrontouse aos lusitanos (191-190 a C) e malia sufrir unha derrota en Lico, venceunos na Bética. Conseguiu un triunfo fronte aos ligures no seu primeiro consulado (182 a C). Nun segundo consulado conquistou Macedonia (168 a C) e conseguiu un abundante botín como procónsul de Macedonia (167 a C). Volveu exercer a censura no 164 a C.

PERSOEIRO

Xeneral romano. Enfrontouse á sublevación dos cántabros e dos astures como gobernador da Tarraconense (24 a C). Conseguiu dominalos temporalmente pero despois dun novo alzamento foi substiuído por Agripa (19 a C).

1. Causar emoción a alguén.

2. Sentir unha emoción ou estar afectado por ela.

1. Acción de emular.

2. Desexo que impulsa a emular.

1. Acción de encadernar.

2. Aquilo que cobre un libro para resgardar as súas follas.

3. Taller ou lugar onde se encaderna.

1. Acción ou efecto de encapsular.

2. Operación que consiste en revestir os circuítos integrados e as súas conexións externas para os protexer do exterior e previr que a temperatura interna do circuíto non alcance niveis que o farían inoperante. Hai tres tipos básicos de encapsulación: a metálica, a cerámica e a plástica. A primeira presenta unha mellor transferencia da calor, pero é máis cara. Para as aplicacións comerciais é corrente empregar a de plástico do tipo dual inline.

3. Operación que consiste en poñer un medicamento dentro dunha cápsula dixerible para facilitar a súa administración.

4. Proceso de formación dunha cápsula constituída por unha substancia non normal no lugar en que se constituíu.

5. Técnica para illar unha masa de residuos e que implica o completo revestimento ou illamento dunha partícula tóxica ou dun aglomerado de residuos mediante o emprego dunha substancia distinta, que pode ser un aditivo para solidificar e estabilizar. Emprégase para tratar residuos perigosos de xeito que non afecten ao ambiente. Nalgúns casos os produtos obtidos utilízanse como materiais de construción, cando o grao de estabilidade é alto e o risco para a saúde humana e o medio é baixo. Fálase de microencapsulación cando se trata de partículas individuais e de macroencapsulación cando é un aglomerado de partículas.