"BD" (Contén)

1. Relativo ou pertencente á ababdas ou aos seus integrantes.

2. Individuo do grupo ababda.

3. Grupo cuxítico bexa, actualmente establecido no SL de Exipto e constituído por unhas 22.000 persoas.

PERSOEIRO

Ḥ ā ǧ ib (chanceleiro e responsable das finanzas) de ‘Abd al-Rahmān II de Córdoba. Obedecendo as súas ordes arrasa Barcelona e Girona pola volta do ano 850.

PERSOEIRO

Xefe militar musulmán a quen Almanzor lle deixou o mando das tropas adiantadas na súa razzia no territorio de Galicia. Protagonizou a lenda do músico do castelo de Vilasobroso, a quen mandou executar e esnaquizar; a pesar do cal as mans do músico persistiron en tocar a zanfona, que fora o que alporizara ao mouro por consideralo pouco respectuoso.

PERSOEIRO

Emir de Alxeria. Foi nomeado Emir logo da conquista francesa de Alxer (1830). Estableceu a capital en Mascara e emprendeu a yihad contra Francia (1832-1847), o que o levou a refuxiarse en Marrocos (1843). Dende aquí, intentou un novo ataque, pero foi derrotado na Batalla de Isly (1844). En 1847, entregouse ás autoridades francesas e permaneceu encarcerado en Francia ata o 1852.

PERSOEIRO

Sociólogo exipcio. Os seus traballos, caracterizados por unha metodoloxía marxista, tratan sobre os modos de relación entre superestruturas e infraestruturas, o imperialismo e a cuestión nacional. É autor de Egypte, société militaire (Exipto, sociedade militar, 1962) e Idéologie et renaisance nationale: l’Egypte moderne (Ideoloxía e renacemento nacional: o Exipto moderno, 1969). Empregou o concepto de especifidade, na súa obra Dialectique social (Dialéctica social, 1972), para analizar as diferenzas entre as sociedades nun mundo marcado por un proceso crecente de mundialización.

1. Relativo ou pertencente aos abdalwaditas.

2. Membro da familia dos Banū´Abd al-Wād (ou Banū Zayyān), dinastía bérber fundada despois da disolución do poder almohade por Abū Yahyà Yagmurāsan ibn Zayyān, que comezou a gobernar no 1236 establecendo a súa capital en Tlemcen, territorio da actual Alxeria. Os turcos remataron co seu dominio contra o ano 1550.

CIDADES

Cidade da antiga Grecia, na costa de Tracia, preto da actual Adira, a 63 km de Kavala. O seu xacemento arqueolóxico comezouse a escavar de xeito sistemático en 1950.

PERSOEIRO

Químico e fisiólogo suízo. Estudiou a estrutura das proteínas e os mecanismos da fermentación alcohólica.

PERSOEIRO

Un dos doce profetas menores de Israel. Atribúeselle a autoría do chamado Libro de Abdías, o máis curto do Antigo Testamento (21 versículos), dirixido contra os edomitas.

1. Acción e efecto de abdicar.

2. 1. Abandono ou renuncia voluntaria dun cargo, dunha dignidade, dun privilexio ou dalgún outro dereito.

   2. Renuncia voluntaria dun monarca en favor de quen o segue na liña sucesoria.

3. Renuncia da condición de home libre para pasar á condición de escravo ( capitis deminutio maxima ) ou do dereito de cidadanía ( capitis deminutio media).

1. 1. Renunciar voluntariamente a algunha cousa que se posúe.

   2. Renunciar voluntariamente a un cargo, especialmente un monarca en favor de quen o segue na liña sucesoria.

2. Abandonar definitivamente as ideas ou opinións que se defendían.

1. Parte do corpo posterior ao tórax ou cefalotórax que teñen algúns animais de simetría bilateral. En xeral contén o aparato reprodutor, o excretor e unha gran parte do dixestivo. Nos insectos e nos arácnidos diferénciase claramente do tórax ou cefalotórax; está desprovisto de patas e nel ábrense os orificios respiratorios. Nos mamíferos está situado entre a pelve e o tórax, e sepárase deste polo diafragma.

2. Parte do corpo humano comprendida entre o tórax e a pelve que, xunto co primeiro, forma o tronco. Limita co tórax por medio do diafragma e co resto polos músculos abdominais, os ósos ilíacos e a columna vertebral. Atópase tapizado interiormente polo peritoneo. Para a descrición médica de patoloxías ou disposición de órganos, foron definidas nove rexións: no terzo superior, hipocondrio esquerdo, epigastrio e hipocondrio dereito; no terzo medio, zona lumbar esquerda, mesogastrio ou zona imbilicar e zona lumbar dereita; no tercio inferior, zona inguinal ou ilíaca esquerda, hipogastrio e zona inguinal ou ilíaca dereita. No centro da cara externa da parede anterior do abdome atópase o embigo.

3. Estado morboso de orixe abdominal de extrema gravidade. Ademais de dor abdominal, e en función da causa que produce o cadro, maniféstanse unha serie de síntomas concomitantes, como febre, angustia, náuseas, vómitos, hipotensión arterial e, incluso, shock, taquicardia ou bradicardia, dispnea, peche abdominal, manchas na pel, distención abdominal e outros.