"fico" (En toda a entrada)

1. Edificio, establecemento, onde unha persoa atopa aloxamento, tanto se se trata dunha dependencia dun establecemento comercial, que cobra polo servicio, como se é gratuíto. Desígnanse tamén como albergues os refuxios ou cabanas, aínda que non estean habitadas normalmente. Ocasionalmente poden ser establecementos públicos.

2. Establecemento dedicado a hospedar viaxeiros e visitantes turísticos, que depende do estado.

3. Establecemento benéfico, xeralmente municipal, dedicado a acoller durante a noite a aqueles que o soliciten.

4. Cova, caverna ou lugar onde se busca o abrigo e a protección.

5. albergues xuvenís Establecemento destinado a dar aloxamento, por prezos módicos, aos mozos de diferentes países. O primeiro establecemento deste tipo abriuse en 1909 en Westfalia. Non poden repartir beneficios e axúdanse para financiarse das doazóns particulares e das achegas estatais. En canto aos alberguistas, teñen que participar nos traballos de conservación do albergue e cumprir as indicacións dos responsables. Desde 1945 hai unha asociación internacional, IYHF (International Youth Hostel Federation), con secretaría en Copenhaguen, á cal deben pertencer os usuarios dos albergues.

1. Que está afectado polo albinismo.

2. Termo tipográfico que indica a impresión dun selo sen tinta, en estampación en seco. Permanece sobre o papel a presión, e é visible á luz rasante, pero sen ningunha pegada de cor.

1. Mestura explosiva de baixa temperatura de explosión, a base de nitrato amónico (61%), nitrato de guanidinio (24%) e nitroguanidina (15%). Actualmente case non se utiliza.

2. Silicato de aluminio e sodio, NaAlSi 3 O 8 , do grupo dos feldespatos. Cristaliza no sistema triclínico, e presenta maclas polisintéticas repetidas e moi características; de exfolación perfecta, incolora, transparente e inatacable polos ácidos. Ten unha dureza 6-6,5 e peso específico 2,63. É un mineral esencial nos granitos e sienitas xa que é o compoñente máis ácido da serie isomorfa das plaxióclasas. Ten unha forma polimórfica chamada periclina.

PUBLIC

PUBLICACIÓNS

Publicación nada na cidade Ferrol no ano 1983.

1. Mancha transversal abrancazada das unllas, ocasionada por un trastorno trófico.

2. Opacidade abrancazada da córnea do ollo, causada pola acumulación de pingas de graxa.

3. Praga das plantas provocada por fungos parasitos do xénero Albugo, que se caracteriza pola emisión de pústulas abrancazadas.

1. Conxunto de letras empregadas na escritura dunha lingua. É unha palabra composta coas dúas primeiras letras do alfabeto grego, αλ ϕ α (alfa) e βετα (beta). Tamén se utiliza o termo abecedario. É o tipo de escritura máis común no mundo de hoxe e oponse á escritura ideográfica e á silábica. O alfabeto é un sistema de escritura baseado no principio da correspondencia dun signo para cada son ou fonema. O descubrimento do alfabeto correspóndelles principalmente aos fenicios.
   O alfabeto fenicio
   O interese polo alfabeto fenicio radica no feito de ser o único que sobreviviu e que deu orixe a todos os grandes sistemas de escritura (agás o de Extremo Oriente) adoptados logo en calquera parte do mundo. Nunha primeira fase o alfabeto fenicio era consonántico. As figuras desta fase atopáronse en Biblos, e o seu alfabeto denomínase fenicio arcaico. Consta de 22 letras, só consoantes, sen que se indique...

2. Notación alfabética.

3. 1. alfabeto fonético Sistematización gráfica convencional por medio da que se intentan transcribir os trazos fonéticos de todo tipo de locucións fónicas. A orixe dos alfabetos fonéticos vén ser simultánea ás primeiras especulacións fonético-ortográficas adecuadas. Realmente a necesidade de alfabetos fonéticos fíxose particularmente evidente cando se constataron tantas discrepancias entre a pronuncia das linguas medievais e os alfabetos de base latina e cirílica -sobre todo en Europa- que a cultura manuscrita impuxera. Axiña se descubriu que cada lingua presenta supostos estruturais propios de tipo fonético e que cumpría buscar as respectivas adecuacións á hora de transcribilos. Isto unido á formación científica diversa de moitos fonetistas, determina a creación dun gran número de alfabetos fonéticos en calquera parte dos países cultos. As relacións entre fonética e lingüística obrigaron a establecer diversos graos de transcrición a partir, sobre todo, da distinción entre transcrición fonolóxica...

   2. alfabeto fonético internacional

4. alfabeto Morse

5. alfabeto telegráfico

6. Dise da persoa que sabe ler e escribir.

1. Especialidade médica que estudia e trata a dor en todas as súas manifestacións.

2. ficoloxía.

1. 1. Oficial subalterno de xulgados, concellos e outras administracións.

   2. Oficial encargado de facer cumprir a lei da administración de xustiza, no nome do rei ou da constitución.

   3. Oficial inferior da xustiza que executa as ordes do tribunal ao que serve.

   4. Funcionario municipal inferior executor dos mandatos do concello ou do alcalde.

2. 1. Na Idade Media, Gobernador dunha poboación sarracena.

   2. Cargo da Hispania cristiá aparecido no s XII para designar o xuíz ou Xustiza dunha cidade, aparecendo nalgúns documentos como sinónimo de Alcalde na forma romance galego-portuguesa e castelá aluazil contra o 1075, alguazil no 1115 e aguazil no Cantar de Mio Cid. A súa función vaise configurando como executiva da administración de xustiza. Os Reis Católicos reformulan a súa función definíndoa como auxiliar da do corrixidor, velador da seguridade social, garante da vixilancia e orde pública, prevención, descubrimento e castigo dos delitos e execución dos mandatos xudiciais. Cando Filipe II crea o servizo de millóns chámanse “alguacís maiores” encargados do funcionamento das delegacións fiscais; en Galicia haberaos en Santiago, Lugo, Ourense, Tui, A Coruña e Viveiro. Así mesmo, houbo alguacís maiores da Real Audiencia do Reino de Galicia, das Xuntas do Reino de Galicia, da Inquisición, da Santa Cruzada e do Arcebispado de Santiago de Compostela....

1. Base ou cimentos dunha construción sobre a que se asenta esta. OBS: Con esta acepción utilízase xeralmente en plural.

2. Base ou fundamento sobre a que se apoia unha idea ou principio tanto filosófico coma político e social.

1. Solo moi evolucionado, que sufriu unha migración do sílice, co subseguinte enriquecemento en aluminio e ferro da fracción arxilosa.

2. Principal constituínte micrográfico dos clinkers de cemento portland artificial. Forma cristais de pouca birrefrinxencia, constituídos, esencialmente, por silicato tricálcico.