"Eva" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 409.

  • Empresa alemá de material fotográfico, creadora do proceso Agfacolor, actualmente pertencente a Bayer.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ESPA¥A

    Concello da provincia de Cáceres, Extremadura, na bisbarra da Vera (2.584 h [1996]). Dedícase ao gando lanar. Ten numerosos muíños e canteiras.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ESPA¥A

    Concello da Comunidad Autónoma de La Rioja, drenado polo Ebro (2.523 h [1996]). Ten cultivos de cereal e viño. Arquitectonicamente, unha igrexa do s XVl.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Denominación actual da Alianza Evanxélica, fundada en Londres no ano 1846 por membros de máis de cincuenta Igrexas protestantes pertencentes a distintos países. A finalidade fundacional era opoñerse á corrente favorable ao papado e á obra de Pusey. Na actualidade mantén vixente o obxectivo de soster e promover a reforma relixiosa e afirmar a unidade esencial da Igrexa de Deus.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • ESPA¥A

    Concello da provincia de Huesca, Aragón, regado polo canal dos Monegros e a da Violada (2.379h [1996]). Ten agricultura mediterránea. Feira.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Cóengo de Santiago. Publicou Compendio de la vida, martirio, traslación e invención del glorioso cuerpo de Santiago el Mayor, apóstol de J.C., patrón de las Españas, con una breve noticia del Jubileo y grazas pontificias de su S.A.M. Basílica, frecuentes peregrinaciones de los fieles de todo el orbe católico, decidida protección a los monarcas españoles y sus esforzados capitanes en las guerras con los infieles y la historia cronológica de los Ilmos. Obispos de Iria y Arzobispos compostelanos (1858).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Comarca da provincia de Huelva, Andalucía, situada ao S da serra de Aracena. Nela atópanse os depósitos de piritas de ferro e cobre máis importantes de España. As principais vilas son Nerva, Calañas, Zalamea la Real e El Cerro de Andévalo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Individuo dun pobo celtibérico prerromano establecido cara ao final do s IV a C na alta conca do Douro. Entre as súas cidades destacaron Numantia (Garray), Termantia (preto de Montejo de Liceras), Clunia (Coruña do Conde), Segontia (Sigüenza), Uxama (Osma), Veluka (Calatañazor), Aregrada (Ágreda), Segobriga (Segovia) e outras aínda non localizadas. Os seus asentamentos adoitaban estar murados. Considerados como o grupo extremo dos vacceos, parece que os celtíberos xurdiron deles. A súa cultura, coñecida polos achados de Numancia, recibiu influencias ibéricas. O seu réxime socioeconómico era predominantemente gandeiro. Explotaron o ferro do Moncayo. O seu primeiro contacto documentado cos romanos produciuse arredor do 195 a C, cando Catón pretendeu o seu sometemento. A partir do 153 a C participaron na guerra celtíbera contra Roma, na que destacou o sitio e toma de Numancia (133 a C). Partidarios de Sertorio durante as guerras...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MUNICIPIOS

    Municipio da provincia de Ávila, Castela e León, na confluencia do Adaja e do Arevalillo (7.375 h [1991]). Importante núcleo da arquitectura mudéxar, conta coa torre da Igrexa románica de San Martín, a ponte, os restos do Castelo (s XV), a Igrexa de Santa María e a Igrexa de La Lugareja (s XII).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Segunda fase da cultura de Kaminaljuyú (Guatemala), pertencente ás culturas arcaicas da América Central, e datada ao redor do ano 1200 a C. Semella que as súas plataformas e pirámides de pedra foron o antecedente da arquitectura monumental das grandes civilizacións americanas precolombianas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Poeta e novelista guatemalteco. Deuse a coñecer polas súas compilacións poéticas, adscritas ao Modernismo; emporiso, a súa obra máis destacable son os seus relatos ‘psicozoolóxicos’, influídos polo Surrealismo, como El trovador colombiano (1914). Tamén escribiu novelas de intención política como La oficina de Paz de Orolandia (1925) e El mundo de los Maharachias (1938).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Oficial da Mariña e xornalista. Foi colaborador en El Correo Gallego (Ferrol) e publicou unha colección de contos coñecida como Ocios de Camarote (1888).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritor e xornalista. Colaborou na prensa local ferrolá (El Correo Gallego e Diario Ferrolano) e americana; así mesmo, foi fundador dos semanarios ferroláns El Merlo e Ferrol Grotesco. En castelán escribiu as novelas Sorpresa amorosa (1902), Misterios del lupanar (1906) e El santiño (1911). Como dramaturgo escribiu a peza titulada Un viaje por Ferrol (1901) e propuxo unha renovación da escena na obra titulada El Hombre-Galicia. Poesía. Música. Pintura. Cantos. Declamación. Arte de nuestra Tierra (1912). Dentro da poesía destaca o seu poema en galego titulado “A carta do quintorro”.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Sindicalista de orixe galega que participou activamente no obreirismo cubano, como dirixente da Federación Obrera Marítima Nacional, durante o período comprendido entre as dúas guerras mundiais. De ideario socialista moderado, fundou na Habana en 1923 o xornal Acción Socialista, dende onde combateu o influxo comunista e anarcosindicalista nos sindicatos, defendendo a efectividade dos organismos de conciliación e arbitraxe. En 1927 liderou a Federación Cubana del Trabajo, na liña da American Federation of Labour de Samuel Gompers, e afiliouna á Federación Sindical Internacional con sede en Amsterdam, de carácter reformista. Representando a devandita central sindical, viaxou en diversas ocasións a Xenebra para asistir como delegado ás conferencias promovidas pola Organización Internacional del Trabajo (OIT). Ademais de varios folletos sobre a problemática sindical cubana, publicou Por tierras de Galicia (A Habana, 1929) e Viajando; Impresiones de España y de Galicia...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Político guatemalteco. Primeiro Presidente do seu país (1945-1950) durante o período revolucionario instaurado á caída do ditador J. Ubico (1944). Introduciu reformas democráticas e practicou unha política anticolonialista. Deixou un código penal e un proxecto de reforma agraria que o seu sucesor, Arbenz, levaría a cabo a partir de 1951. Autor, entre outras obras, de Guatemala: la democracia y el imperio (1954) e Anticomunismo en América Latina (1963).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • SERRAS

    Pequena unidade de relevo ao O do río Lor e perpendicular ao curso do Sil, que discorre a partir do seu cóbado de captura cunha dirección SL-NO, formando o límite entre as parroquias de Quinta de Lor (concello Quiroga) ao L, e as de Liñares e Vilachá (concello da Pobra de Brollón) ao O. Asentada sobre pizarras do Ordovícico Superior e Medio, acada unha altitude máxima de 879 m.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Militar e historiador. Deixou manuscrita unha Historia civil y eclesiástica de la ciudad de Tuy y su Obispado, redactada entre 1839 e 1852; esta obra, que se conserva no Arquivo da Catedral de Tui, foi editada pola Xunta de Galicia en 1997. Así mesmo, o Museo de Pontevedra editou: El convento de ermitaños de San Cosme y San Damián, junto de Bayona (1942), Castillos de la tierra de Tuy (1943) e La Iglesia Colegiata de Bayona (1944).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Liñaxe antiga que se asentou en Pedrafita, Santiago de Parada, concello de Nigrán. Un dos seus sucesores, Isidro de la Cueva, casou na casa de Molanes con María Rodríguez, que tamén aparecen entre os ascendentes dos Ávila y la Cueva. Estes dous apelidos, oriúndos de Jerez de la Frontera, entroncaron cos Fernández de Valvieja, da xurisdición da vila de Ayllón, no bispado de Sigüenza. En 1790 foille outorgada real provisión de fidalguía, pola Real Chancelería de Valladolid, ao escribán tudense Xoán Antonio Ávila y la Cueva. Outras figuras destacadas desta familia foron Francisco Xosé Vicente Ávila y la Cueva, quen escribiu Historia Civil y Eclesiástica de la ciudad de Tuy y su Obispado; e Xosé Ávila y Lamas, bispo de Plasencia e Ourense. Houbo tamén en Vigo unha familia chamada Da Vila, De Avila ou Dávila á que pertencía Alonso de Ávila, que probou a súa fidalguía en 1551. Membros desta liñaxe foron donos do pazo casa do Casal, na freguesía de...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Relativo ou pertencente á Baixa Idade Media.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Xurisconsulto francés. Foi profesor de Dereito Internacional na Sorbona. Membro do Tribunal Internacional de Xustiza da Haia (1946-1964), do que foi presidente (1949-1952). Representou á Academia das Ciencias Morais e Políticas na Unión Académica Internacional.

    VER O DETALLE DO TERMO