"Pillado" (Contén)

1. Pa de madeira que se emprega para amasar o pan.

2. Pao de madeira co que se remexen as papas para que non se peguen á pota.

1. Apelido de orixe galega.

2. Liñaxe que trae por armas en campo de azul, un castelo de prata, e á súa porta, unha doncela ben ataviada, empuñando coa destra unha espada de prata. Outra variante presenta en campo de goles, unha torre de prata, resaltada dunha barra de ouro. Outra presenta en campo de goles, unha torre de ouro, con dous guerreiros de prata á súa porta.

GALICIA

Escritor, tradutor, editor e investigador teatral. Especializado na historiografía do teatro galego, foi director da colección “A Biblioteca do Arlequín” de Edicións Sotelo Blanco, participou na fundación da editorial Laiovento, da que é director, e promoveu a creación de publicacións especializadas de teatro como Don Saturio e Casahamlet, ou a colección Castrodouro-Teatro. Cofundou o Grupo de teatro O Facho (1965), a Escola Dramática Galega (1978), a compañía Luís Seoane (1980) e Elsinor Teatro (1990), onde desenvolve as máis diversas tarefas, normalmente asociadas á tradución de textos e á edición de todo tipo de materiais, dos que destaca a colección “Cadernos da Escola Dramática Galega”, con máis de cen títulos publicados, labor polo que recibiu en 1989 o Premio da Crítica; e os Cadernos da Sala Luís Seoane. Traduciu ao galego textos de Maquiavelo, S. Becket, M. de Ghelderode, A. Strindberg, A. Chekhov, E. Ionesco, Luís Seoane, F. García Lorca ou J. Genet, e é autor...

GALICIA

Xurista e político. Foi alcalde de Cambados (1987-1990), deputado no Parlamento galego polo Partido Popular (1987-1991), deputado no Congreso (1979-1982 e 1989-1999) e senador (1986-1989). Foi nomeado conselleiro de Xustiza, Interior e Relacións Laborais da Xunta de Galicia (1999-2003). Recibiu a Gran Cruz de la Orden de San Raimundo Peñafort (1996).

GALICIA

Xornalista. Foi director de La Voz de Galicia (1968-1977), onde publicaba a sección “Cabos sueltos”. Traballou en Radio Coruña e outros xornais nacionais e estranxeiros, e colaborou en diversas publicacións, como a Revista Instituto José Cornide de Estudios Coruñeses. Foi académico correspondente da Real Academia Galega.

GALICIA

Pianista e compositor. Comezou na música moi novo e con doce anos publicou La primavera (1869) e deu o seu primeiro concerto. Dirixiu o quinteto da Reunión de Artesanos, foi profesor de piano e solfexo, e participou nas actividades do Círculo Bretón de los Herreros e da Sala Berea. Coñeceu a Marcial del Adalid, Andrés Gaos, Chané ou Canuto Berea, cos que mantivo unha intensa colaboración profesional. Das súas obras destacan Vals del año 1880 (1880), Pensamiento fúnebre (1897) ou Angelita (1889).