"Spirit" (Contén)

1. Relativo ou pertencente ao espiritismo.

2. Persoa que profesa o espiritismo. Na tradición galega recibe o nome de corpo aberto, e pode referirse tanto á persoa que é posuída polo demo, ou polo espírito dun familiar, como ao médium que pode invocar os espíritos e transmitir as súas mensaxes. Cando o corpo aberto posuído é exorcizado, pasa a recibir o nome de corpo pechado.

1. 1. Ser inmaterial, simple e substancial, que ten a capacidade de posuírse a si mesmo por medio da autoconsciencia e da libre autodeterminación, e de realizar e comprender valores suprasensibles. Nas distintas concepcións relixiosas, o concepto de espírito ligouse co de alma, xa que os dous son principios vivificadores. Afirmouse a existencia de espíritos na natureza, reflexo da actividade física e psíquica da persoa. Para algúns, este animismo sería o primeiro estadio histórico na formación dos sistemas relixiosos. As súas características serían a natureza incorpórea ou sutil, o carácter de transcendencia sobre a morte, e a facultade de dotar de vida a un ser e facelo un individuo. Na tradición filosófica occidental contrapúxose a idea de espírito á de natureza, no senso de que este é o principio ordenador e comprensible daquela. O espírito interpretouse como πεῦμα ou principio animador ou como νοῦζ, pensamento, razón e explicación. Na filosofía...

   2. Espírito Santo

      Unha das tres persoas do Deus cristián ( Trindade).

2. 1. Ser inmaterial co que se poñen en contacto certas persoas mediante a práctica do espiritismo. OBS: Adoita empregarse en plural.

   2. espírito infernal/maligno/das tebras

      demo.

   3. espíritos vitais/animais

      Na filosofía antiga, espíritos que levaban a vida do corazón e do cerebro ao resto do corpo. Na tradición galega podían actuar como medio para transmitir o mal de ollo.

3. Persoa, considerada en canto á súa cálidade intelectual e humana.

4. Ánimo ou valor para actuar.

5. Inclinación ou disposición cara a algo, como un comportamento ou unha actitude.

6. ...

ILLAS

Illa da República de Vanuato, no Océano Pacífico, a máis grande do arquipélago, cunha superficie de 5.000 km2. De orixe volcánica, a maior parte da illa está cuberta por bosques e só o 9% da súa superficie está cultivada. A principal actividade económica é a agricultura.

1. 1. Relativo ou pertence ao espírito.

   2. Que non é material.

2. Que ten un carácter relixioso.

3. Que é delicado ou que revela gran sensibilidade.

4. Membro do grupo dos Espirituais.

5. Salmos relixiosos afroamericanos que cantaban os negros cristianizados dos estados do sur dos EE UU no s XIX. Inicialmente baseados na escala pentatónica, propia da África Occidental, sufriron fortes influencias do canto coral luterano e do gregoriano. Adoptaron unha estrutura dual na que un solista canta un verso e é respondido co mesmo texto por un coro. No s XX tiveron unha difusión universal e adquiriron carácter de música de espectáculo en mans de intérpretes como Golden Gate Quartet, Rosetta Tharpe ou Mahalia Jackson.

1. Calidade de espiritual.

2. 1. Sensibilidade polos valores espirituais.

   2. Desenvolvemento da dimensión espiritual, fronte á natureza material ou corporal. A partir deste concepto xurdiron moitas escolas de espiritualidade, na maior parte dos casos vinculadas a unha personalidade ou a unha orde relixiosa concreta: así dentro do ámbito cristián, fálase, por exemplo, de espiritualidade franciscana, ignaciana ou beneditina, entre outras.

1. Doutrina que formula que o espírito é unha realidade substancial e, ao mesmo tempo, o substrato último das cousas e do mundo. Afirma tamén que na base espiritual do mundo prodúcese simultaneamente a inconsciencia total e a consciencia máis absoluta. Desenvolveron sistemas espiritualistas monistas G. W. Leibniz e R. H. Lotza, mentres que R. Descartes desenvolveu un espiritualismo dualista e G. Berkeley, un espiritualismo inmaterialista.

2. Doutrina que afirma a primacía do espírito na explicación das funcións psíquicas.

1. Relativo ou pertencente ao espiritualismo.

2. Que ou quen segue o espiritualismo.

1. Facer espiritual algo ou a alguén.

2. Considerar algo como espiritual.