clarín
clarín
(
-
[MÚS]
-
s
m
Instrumento aerófono de metal, de perforación cónica, sen buracos nin pistóns, precursor da actual trompeta, aínda que máis pequeno. Polo seu timbre claro e brillante utilizouse para executar as partes agudas das composicións da época do Barroco.
-
s
Persoa que toca ese instrumento.
-
s
m
Partes máis agudas da música barroca.
-
s
m
-
s
m
[MÚS]
Trompeta medieval de madeira aguda, recta ou lixeiramente curvada que consta de sete buracos.
-
s
m
[MÚS]
Rexistro medio do clarinete debido á transposición na doceava superior dos sons do rexistro grave.
-
s
m
[MÚS]
Rexistro do órgano que soa unha oitava superior ao da trompeta.