cóbado
(
-
s
m
[ANAT]
-
Articulación do brazo co antebrazo e as partes brandas. Está constituída por unhas superficies articulares, unha cavidade articular que contén o líquido sinovial, unha cápsula e uns ligamentos (anterior, posterior, anular, lateral interno e lateral externo). As superficies articulares forman parte do úmero, do cúbito e do radio. Os movementos principais son a flexión e a extensión, pero tamén son posibles os movementos de pronación e supinación. A articulación está envolta polos músculos supinadores e o pronador redondo, ademais do tendón do bíceps, e nela interveñen os nervios musculocutáneo, mediano, cubital e radial. A arteria principal é a umeral, que se divide en radial e cubital, e as veas son as umerais, profundas, e a basílica e a cefálica, superficiais. Na tradición oral recóllense ditos como: “O que fala polos cóbados non agrada a todos e aborrece a moitos”.
-
Articulación máis alta do brazo dos animais cuadrúpedes.
-
Parte posterior da articulación do brazo co antebrazo.
Ex: A pel dos cóbados presenta moitas veces lesións en forma de placas.
Sinónimos: cotobelo, cotomelo.
-
-
s
m
Parte da manga dunha peza de roupa correspondente ao cóbado. Ex: Todos os xerseis acábanme rompendo polos cóbados.
Ex: Todos os xerseis acábanme rompendo polos cóbados.
-
s
m
[METROL]
Medida de lonxitude, duns 42 cm, que equivale á distancia do cóbado ata a punta dos dedos.
-
s
m
[TECNOL]
-
Parte dunha peza mecánica en forma de cóbado.
-
Parte dun tubo ou dun cano en forma de ángulo que serve para cambiar a dirección da condución.
-
-
cóbado de captura
[XEOG]
Ángulo pronunciado que forma un río cando penetra na cunca doutro e fai súas unha parte das augas deste.
-
cóbado de tenista/cóbado de tenis
[PAT]
Afección caracterizada pola sensación de dor nas proximidades do epicóndilo lateral do úmero, ademais de epicondilite lateral, como resultado dun esforzo grande e pouco habitual, non só pola práctica do tenis. Tamén se coñece como epicondialxia externa.