cuasicristal

Corpo no que a distribución dos átomos ou moléculas que o compoñen non forman nin unha rede cristalina -xa que non hai un retículo elemental que se repita regularmente- nin un vidro -porque os átomos non están totalmente desordenados-, senón que forman unha distribución espacial ordenada, aínda que non periódica. Ten unha simetría pentagonal, prohibida na cristalografía clásica. Obtívose en 1974.