cuñar

(< lat cuneāre)

v t
Marcar algunha cousa facéndolle un gravado ou poñéndolle un selo cun cuño.

Ex: Cuñaron as medallas naquela xoiería. O certificado cuñáronllo no concello.
Sinónimos: cruñar. Confrontacións: estampar, selar, timbrar.
v t
Fabricar moeda.

Ex: A Casa da Moeda cuñou unha nova serie de billetes.
Sinónimos: bater, cruñar. Confrontacións: amoedar.
v t
Poñer en circulación un novo concepto ou expresión.

Ex: Na última edición do dicionario cuñaron novas expresións.
Sinónimos: cruñar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO cuñar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cuño
cuñas
cuña
cuñamos
cuñades
cuñan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cuñaba
cuñabas
cuñaba
cuñabamos
cuñabades
cuñaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cuñei
cuñaches
cuñou
cuñamos
cuñastes
cuñaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cuñara
cuñaras
cuñara
cuñaramos
cuñarades
cuñaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cuñarei
cuñarás
cuñará
cuñaremos
cuñaredes
cuñarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cuñaría
cuñarías
cuñaría
cuñariamos
cuñariades
cuñarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cuñe
cuñes
cuñe
cuñemos
cuñedes
cuñen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cuñase
cuñases
cuñase
cuñasemos
cuñasedes
cuñasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cuñar
cuñares
cuñar
cuñarmos
cuñardes
cuñaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
cuña
-
-
cuñade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cuñar
cuñares
cuñar
cuñarmos
cuñardes
cuñaren

Xerundio cuñando

Participio cuñado
cuñada
cuñados
cuñadas