diana

1. Antropónimo feminino procedente do latín Diana, deusa dos bosques, da caza e das feras, e símbolo da lúa. Este nome ten a mesma raíz ca o termo latino dius ‘celeste, divino, luminoso’ e xa se utilizaba en tempos do Imperio Romano. Non obstante , o cristianismo non o empregou, talvez por se tratar do nome dunha deusa pagá; de feito, non se rexistra ningunha mártir ou santa antiga con este nome ata o s XIII. No s XV volveuse empregar novamente, como consecuencia do proceso de recuperación de nomes clásicos que tivo lugar no Renacemento. A súa festividade celébrase o 9 de xuño.

2. s f

   1. Punto central dun branco de tiro.

      Ex: Non conseguiu dar na diana.

   2. Superficie formada por círculos concéntricos sobre a que se practica o tiro ao branco.

      Ex: As dianas xa estaban preparadas para o campionato de tiro.

3. s f

   Toque militar realizado ao romper o día cunha corneta ou cunha trompeta para espertar os soldados. Tamén se lle chama toque de diana.

   Ex: No meu cuartel a diana é ás 7:00.

Frases feitas

• Con que diana me vés! Expresión empregada para indicar que alguén actúa segundo a súa conveniencia. Ex: -Hoxe, déixoche a nena. -Pois, con que diana me vés!

• Estache boa a diana! Expresión empregada para indicar que un asunto está complicado. Ex: Aínda non amañaches iso? Estache boa a diana!

• Facer diana. Acertar na diana.

• Sempre coa mesma diana. O mesmo retrouso, a mesma canción. Ex: Cala co do asasinato, sempre estás coa mesma diana.

• Tocar diana. Espertar a alguén para que se erga. Ex: Canto máis tarde me deito, máis cedo me tocan diana.