drama

Obra literaria destinada á representación escénica ante un público.

Obra de teatro ou cine que representa situacións tristes ou dolorosas, ás veces cunha acción pincelada de matices realistas e cómicos.

Actividades teatrais desenvolvidas nos centros escolares e nas universidades durante os ss XV, XVI e XVII, que gozaron de moita popularidade. Normalmente, estaban asociadas ás clases de linguas clásicas ou romances, e consistían na lectura e representación de textos gregos e latinos, en latín ou en linguas vernáculas, e na escrita e representación de textos escritos polos propios alumnos ou polos seus profesores. O xénero acadou grande popularidade en Alemaña, impulsado por Martin Lutero ou por Philipp Melanchthon, por todo o movemento protestante europeo e por autores como Burckhard Waldis e Christoff Stummel. Tamén era habitual, mesmo con anterioridade, en universidades españolas ou francesas e nos colexios de diversas ordes relixiosas, como a Compañía de Xesús, responsable do desenvolvemento dunha ampla corrente teatral de carácter didáctico para impulsar a Contrarreforma.

Breve dramatización inserida nos oficios litúrxicos, cantada e representada para conmemorar o nacemento ou a morte de Xesús Cristo. As que parecen ter maior antigüidade son as documentadas nos mosteiros de Limoges (Francia), Sankt Gallen (Suíza) e Winchester (Inglaterra), de mediados e finais do s X, coñecidas como tropos. Presentan dúas modalidades básicas relacionadas co Ciclo de Nadal, como o Canto da Sibila, o Officium pastorum (visita dos pastores ao Neno Xesús), e o Ordo Stellae (visita dos Reis Magos); e co Ciclo de Pascua, como a Depositio (enterro de Cristo) e a Visitatio Sepulchri (visita ao sepulcro), da que se conservan dúas versións na catedral de Santiago de Compostela. Ademais destas primeiras manifestacións dramáticas e teatrais, a Igrexa e as confrarías tamén desenvolveron outras dramatizacións máis complexas centradas nas vidas de santos, en parábolas e exemplos, milagres, misterios ou en episodios diversos da historia sagrada, como a vida de Adán e Eva ou o sacrificio de Isaac; isto deu lugar na Idade Media a unha multiplicidade de formas de teatro relixioso das que aínda perviven en Galicia algunhas manifestacións mesturadas coa cultura popular presente en vilas como Laza, Oímbra, A Saínza ou Quintela de Leirado. Nesa tradición hai que situar igualmente os dramas da paixón que aínda se celebran en toda Europa e nalgunhas vilas de España como a Passió de Esparraguera ou o Misteri d’Elx.