empurrar

(< lat porrĭguĕre‘estender’)

v t
Facer forza contra algo ou alguén para movelo do seu lugar.

Ex: Empurraron o coche ata que arrancou. Empurrouno tanto que o tirou da cama. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Empurra con forza!
Sinónimos: apuxar, empuxar. Confrontacións: puxar, tirar, turrar.
v t
Provocar ou incitar para que alguén actúe ou faga algo.

Ex: A pobreza empurrouna a roubar.
Sinónimos: apuxar, empuxar. Confrontacións: conducir, levar, levar.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO empurrar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empurro
empurras
empurra
empurramos
empurrades
empurran

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empurraba
empurrabas
empurraba
empurrabamos
empurrabades
empurraban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empurrei
empurraches
empurrou
empurramos
empurrastes
empurraron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empurrara
empurraras
empurrara
empurraramos
empurrarades
empurraran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empurrarei
empurrarás
empurrará
empurraremos
empurraredes
empurrarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empurraría
empurrarías
empurraría
empurrariamos
empurrariades
empurrarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empurre
empurres
empurre
empurremos
empurredes
empurren

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empurrase
empurrases
empurrase
empurrasemos
empurrasedes
empurrasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empurrar
empurrares
empurrar
empurrarmos
empurrardes
empurraren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
empurra
-
-
empurrade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empurrar
empurrares
empurrar
empurrarmos
empurrardes
empurraren

Xerundio empurrando

Participio empurrado
empurrada
empurrados
empurradas