gorir

Escoitar
gorir

(< xerm *warjan ‘protexer’)

  1. v t

    Protexer a alguén contra un dano ou perigo.

    Ex: Goriu os nenos duns mangallóns.

     Sinónimos: abeirar, acoller, acubillar, amparar, guarecer, guarir, refuxiar.
  2. v pron

    Protexerse dunha situación perigosa ou dalgún dano. OBS: É un verbo defectivo que só se conxuga nas formas arrizotónicas.

    Ex: Gorírase na casa dun irmán seu.

Palabras veciñas

gorila | Gorilla | Göring Goering | gorir | Goris Louzao, Esther | Gorizia | Gorizia
Conxugar
VERBO gorir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-

-
gorimos
gorides

-
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles goría
gorías
goría
goriamos
goriades
gorían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles gorín
goriches
goriu
gorimos
goristes
goriron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles gorira
goriras
gorira
goriramos
gorirades
goriran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles gorirei
gorirás
gorirá
goriremos
goriredes
gorirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles goriría
gorirías
goriría
goririamos
goririades
gorirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -

-

-

-

-

-
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles gorise
gorises
gorise
gorisemos
gorisedes
gorisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles gorir
gorires
gorir
gorirmos
gorirdes
goriren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
%

-
-
goride
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles gorir
gorires
gorir
gorirmos
gorirdes
goriren
Xerundio gorindo
Participio gorido
gorida
goridos
goridas