amparar

(< lat v *anteparāre‘previr, amparar’)

v t
Evitar, poñéndose no medio ou diante, que algo ou alguén sufra dano ou prexuízo.

Ex: Con esta tranca ampara esa figueira para que non a tire o vento.
Sinónimos: abrigar. Antónimos: desamparar. Confrontacións: escudar, protexer.
v t
Exercer a defensa e protección dunha persoa diante dun perigo ou ante calquera problema.

Ex: Ó teu curmán amparábano os seus pais, por iso se enfrontou connosco.
Sinónimos: defender, protexer, resgardar.
v pron
alerse de algo ou de alguén para solucionar os problemas ou como medio de defensa.

Ex: Amparouse no que declararan días antes para exercer a súa defensa.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO amparar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amparo
amparas
ampara
amparamos
amparades
amparan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amparaba
amparabas
amparaba
amparabamos
amparabades
amparaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amparei
amparaches
amparou
amparamos
amparastes
ampararon

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amparara
ampararas
amparara
ampararamos
ampararades
ampararan

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ampararei
ampararás
amparará
ampararemos
ampararedes
ampararán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ampararía
ampararías
ampararía
amparariamos
amparariades
ampararían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles ampare
ampares
ampare
amparemos
amparedes
amparen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amparase
amparases
amparase
amparasemos
amparasedes
amparasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amparar
amparares
amparar
ampararmos
amparardes
ampararen

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
ampara
-
-
amparade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles amparar
amparares
amparar
ampararmos
amparardes
ampararen

Xerundio amparando

Participio amparado
amparada
amparados
amparadas