hábito

1. s m

   estimenta que denota unha profesión ou grao, especialmente as que usan algúns relixiosos.

   Ex: O frade levaba o hábito atado cunha corda. Os da confraría visten hábito nas procesións.

2. s m

   Roupa que leva unha persoa por devoción ou por unha promesa feita nun voto.

   Ex: Ofreceuse a san Lázaro para levar hábito todo o ano.

3. s m

   1. Modo de actuar ou de comportarse que se adquire pola frecuente repetición dun acto.

      Ex: Ten o hábito de ir pasear antes de se deitar.

      Sinónimos: costume, habitude, costume.

   2. Facilidade con que se fai algo froito da práctica e da repetición.

      Ex: Cos anos perdeu o hábito do estudio.

   3. [PSIC]

      Disposición relativamente estable que tende a reproducir os mesmos actos e que se alcanza pola experiencia.

4. s m [MED]

   Disposición orgánica como consecuencia dunha acción repetida.

   Confrontacións: dependencia.
5. s m [MED]

   Aspecto externo do enfermo a efectos de diagnóstico. Préstase especial atención á facies, ao tegumento e ás súas coloracións, á posición e ás deformacións.

6. s m [BOT]

   Aspecto xeral dunha planta que se percibe na distancia.

7. s m [MINERAL]

   Tendencia dos minerais a presentarse baixo unha determinada forma xeométrica, é resultado da súa estrutura interna. Pódese observar macroscopicamente, sen necesidade de aparello óptico, ou microscopicamente.

Refráns

• Afíxose o burro ás verzas e non deixou verdes nin secas.
• Ó cabo do ano ten o mozo as mañas do seu amo.
• O que colle malas mañas, sempre en malos pasos anda.
• Pes afeitos a saltar, non saben quedos estar.
• Vezouse a vella aos grelos e chupou os dedos.
• Vezouse o burro ás verzas e non deixou verdes nin secas.