instrución

(< lat instructĭōne)

s f
Acción de instruír ou instruírse.
s f
Coñecementos que alguén adquiriu.

Ex: É un home sen instrución.
s f pl
Instrución que se dá para o manexo ou a execución de algo.

Ex: As instrucións viñan dentro da caixa. Esperaban as instrucións do xefe.
[BÉL]
1. s f
  Conxunto de exercicios prácticos que executan as unidades militares.
2. instrucción militar
  Instrución esixida a todos os individuos do exército, destinada a capacitalos para as misións que se lles poidan confiar.
[INFORM]
Cadea de caracteres que, en linguaxes de programación e en relación a un conxunto determinado de operacións, especifica parcialmente ou completamente unha operación. Normalmente a instrución motiva que o proceso especificado se execute.
instrución do sumario [DER]
Actividade investigadora levada a cabo por un xuíz instrutor, preparatoria do xuízo penal, na que se recompilan os elementos (declaracións, probas materiais, informes periciais, etc) de interese para o proceso.
instrución pública [EDUC]
Instrución por conta do Estado que se refire á educación dos nenos e dos mozos, efectuada a través de organismos encargados de subministrala.

Palabras veciñas