salvoconduto

salvoconduto

(< salvo + conduto)

  1. s m [DER/ADM]

    Documento entregado por unha autoridade, civil ou militar, autorizando ao portador a circular por un territorio ou atravesar unha fronteira en tempos de guerra a causa da excepcionalidade das circunstancias. Considérase como o precedente do pasaporte.

    Confrontacións: salvagarda.
  2. s m

    Liberdade de acción sen medo a un castigo.