tempero

1. s m

   Punto óptimo dunha comida ou de calquera cousa.

2. s m

   Forma de ser dunha persoa, especialmente da que sabe manter o equilibrio ou a firmeza.

3. s m [IND]

   1. Punto de dureza ou de elasticidade que se lles dá aos metais e ao vidro.

   2. Tratamento ao que se somete un metal para endurecelo, especialmente o que consiste en quentalo e arrefrialo rapidamente somerxéndoo de súpeto nun líquido frío. Así mellora as calidades mecánicas do metal ao aumentar o seu límite de elasticidade, a súa resistencia á ruptura por tracción e a súa dureza.

4. s m [ESCR]

   Corte que se facía no canón dunha pluma para que servise para escribir.

5. s m [MÚS]

   Cantidade xusta de aire que necesita a gaita para manter un son uniforme, sen interrupcións no fluxo e sen subidas nin baixadas no timbre e intensidade do son. Conséguese mediante a combinación da presión do brazo sobre o fol e a introdución do aire polo soprete. Tradicionalmente, o fol de cabrito proporcionou un bo tempero, aínda que a finais do s XX novos tecidos sintéticos como o gore-tex proporcionaron un tempero máis coidado e uniforme cun menor esforzo do brazo.

6. s m

   Termo da xerga dos cabaqueiros que designa o punto de cocción da tella.

Refráns

• A temperanza é media vida.
• Coa temperanza a saúde é a que máis gaña.
• O tempero está na mano
• O tempero quere siso e quere tento.
• O tempero vai no amaño.
• Tempereiro por tempereiro, xaneiro e o compañeiro.