balata
balata
-
s
f
[PLANTA]
Árbore de grandes dimensións, de follas sempre verdes que pode acadar os 30 m de altura, orixinaria de Trinidade e de América do Sur. A súa madeira, moi resistente, emprégase para a fabricación de travesas e na construción. Os seus froitos son comestibles. Desta árbore aprovéitase sobre todo o látex, chamado tamén balata.
-
s
f
[QUÍM]
Goma que se extrae do látex da balata. É forte e resistente á auga. Foi empregada na fabricación de illantes eléctricos, tecidos impermeables, revestimentos de cables, etc. Sinteticamente consiste no isómero trans do poliisopreno.